Schisma

Waarom het mogelijk is dat iemand de antipaus is – terwijl de meerderheid van de kardinalen beweert dat hij de paus is

Bergoglio – een kardinaal met het masker van een paus – een masker dat verbijsterend goed werkt.

Heden schreeuwt zo goed als iedere traditionele katholiek – bisschoppen en kardinalen incluis – tegen alle waarschijnlijkheden in: “paus Franciscus is de paus!” Er is slechts één bisschop die het tegendeel beweert: Mgr. René Gracida. En slechts een handvol leken zeggen hetzelfde, zoals de bekende katholieke Italiaanse journalist Antonio Socci. Wij, van Restkerk, volgen reeds vanaf het begin deze lijn. Voor alle duidelijkheid nog even een grondige uiteenzetting hierover, waarbij we zelfs even in de geschiedenis van de antipausen duiken. Slechts één hoge geestelijke in het Vaticaan, Mgr. Nicola Bux, heeft recent gezegd dat “we de geldigheid van het aftreden van Benedictus zouden moeten onderzoeken.” Tot op heden geen enkele reactie van een kardinaal. Zowel Kardinaal Burke, als Brandmüller en Sarah blijven stil en houden – tot vervelens toe – vol dat “paus Franciscus” nog altijd wel degelijk “de heilige vader” is. 

De kwestie van Paus Benedictus

Eerst en vooral nog even over Paus Benedictus. Men beweert dat de titel van Paus-emeritus geen enkel probleem geeft. “Paus-emeritus” Benedictus XVI wordt nog steeds met zijn eretitel “Zijne Heiligheid” aangesproken, hij draagt nog steeds de pauselijke gewaden en resideert nog steeds in het Vaticaan. Wat is hier nu het probleem. Eerst en vooral zei hij duidelijk in zijn afscheidsrede dat hij verzaakte aan de actieve uitoefening (ministerium) van zijn ambt, maar niet aan het ambt zelf (munus). Dit werd enkele jaren later nog eens bevestigd door Mgr. Gänswein, de persoonlijke secretaris van Benedictus, die sprak van een “gedeeld pausschap”, iets dat uiteraard totaal niet kan. Canoniek recht vereist dat aan aan de munus petrinum (het Petrusambt en de daaraan verbonden genaden die Christus schenkt aan diegene die Paus wordt) wordt verzaakt én dat de paus volledig afstand neemt van alles wat hem paus maakt, dus ook kledij, titel enz.

De belangrijke passage uit ons artikel van september 2016 – “Paus Benedictus op de vraag of hij de laatste paus is: “Alles is mogelijk”:

Socci herinnert ons dat de figuur van een “paus emeritus” volledig onbekend is in de Kerkgeschiedenis en benadrukt de canon dat een paus die zijn ambt verlaat, automatisch terugkeert tot de status die hij had voor zijn verkiezing, omdat het pausschap, in tegenstelling tot de bisschoppelijke wijding, geen sacrament is. Terwijl de bisschoppen dus bisschoppen blijven, zelfs als ze niet langer een jurisdictie hebben, is dit niet het geval met een paus. Desalniettemin kondigde Benedictus in de laatste dagen van zijn pontificaat aan, tegen de mening van alle canonisten in, dat hij “paus emeritus” zou worden na zijn aftreden. Hij gaf een canonieke noch theologische rechtvaardiging voor zijn ongewone stap, die zelfs nog ongewoner was dan het aftreden zelf. Tijdens zijn laatste audiëntie op 27 februari zei hij: “Mijn beslissing om de actieve versie van het ambt te verlaten betekent niet dat het wordt teruggetrokken (het paus zijn).” Hij koppelde deze verklaring aan de aankondiging dat hij in het Vaticaan zou blijven en verder het gewaad van een paus en het pauselijk wapenschild zou dragen, en dat hij nog steeds bij zijn pauselijke naam wilde genoemd worden, inclusief de eretitel “Zijne Heiligheid”

“Dat was genoeg om de vraag te stellen van wat er aan het gebeuren is, en of hij zich echt wel terugtrok van het pausschap.” Vandaar dat Socci al van in 2013 zijn bezorgdheid over het ongewone aftreden en het daaropvolgende conclaaf in diverse artikels duidelijk maakte. Ondertussen onderzocht de canonist Stefano Violi de verklaring of “Declaratio” waarmee Benedictus zijn aftreden aankondigde, en hij kwam tot de conclusie: “Benedictus ging akkoord om het ministerium (de bediening) te verlaten: niet het pausschap onder de bepalingen van Bonifatius VIII, noch de munus (het ambt zelf) volgens Canon 332 §2, maar het ministerium, of zoals verklaard in zijn laatste audiëntie: de actieve uitoefening van het ministerie.

De titel van bisschop-emeritus is bekend sinds de invoering van een soort ‘pensioenleeftijd’ voor bisschoppen. Maar er is een duidelijk onderscheid: het aantal bisschoppen (een bisschop-emeritus is ook een bisschop) doet er niet toe, terwijl dat bij pausen anders is: er kan maar één paus tegelijkertijd zijn. Er zijn maar twee mogelijkheden: je bent paus of je bent géén paus. Een “paus-emeritus” is nog steeds paus. Indien er dan een zogenaamde nieuwe paus naar voor treedt, dan is dat gewoon een antipaus, ondanks dat hij door het college van kardinalen werd “verkozen” en dat bijna de hele Kerk volhoudt dat hij de paus is. Indien Benedictus werkelijk afstand had gedaan van zijn pausschap, dan had hij uitdrukkelijk gezegd dat hij zich volledig terugtrok uit het pauselijk ambt, had hij de titel van ‘Kardinaal Ratzinger’ terug aangenomen, en had hij zijn pauselijke gewaden ingeruild voor de gewaden van een kardinaal, zodat het onderscheid tussen de paus en de afgetreden paus (die terug kardinaal geworden is) duidelijk is, om alle mogelijke verwarring te vermijden. Alle pausen in de Kerkgeschiedenis die aftraden, keerden terug naar hun status van kardinaal. 

Bovendien werd, in overtreding van de regels van Paus Johannes Paulus II in Universi Dominici Gregis, een samenzwering georganiseerd door de Maffia van Sankt Gallen, om door middel van uitoefening van druk Benedictus te doen aftreden en via gelobby meer voorkeurstemmen te ronselen voor kardinaal Bergoglio. Zo’n praktijken werden expliciet – op straffe van automatische excommunicatie – verboden. Indien diegene waarvoor men lobbyt betrokken is bij de samenzwering, kan en mag die geen paus worden, en al zeker niet als er nog een paus is.

Antipaus Anacletus II

Het geval van Antipaus Anacletus II bewijst dat het mogelijk is dat een meerderheid van kardinalen beweert dat een man de paus is, terwijl die in werkelijkheid een antipaus is. In 1130 stemde de meerderheid van de kardinalen voor Kardinaal Peter Pierlone om paus te worden. Hij noemde zichzelf Anacletus II. Hij werd tot paus uitgeroepen en regeerde 8 jaar lang in Rome, met de stem en de goedkeuring van de absolute meerderheid van de kardinalen. In 1130, net vóór de verkiezing van antipaus Anacletus, koos een kleine groep kardinalen de echte paus: Paus Innocentius II. Hoe is dit mogelijk?

Het is zo dat een Paus een canonieke regeling mag voorzien voor de verkiezing van zijn opvolger – bepaalde regels die dienen nageleefd te worden, en die de geldigheid of ongeldigheid (in geval van niet naleven van de regels) van de verkiezing verzekeren. De historicus Warren Carrol legt dit uit: “De canonieke wet bindt een paus niet over hoe zijn opvolger moet worden gekozen. De Pauselijke kanselier Haimeric stelde een commissie van acht kardinalen voor, die geselecteerd zouden moeten worden om de volgende paus te kiezen. Sterk bewijs toont aan dat Paus Honorius II onderschreef wat Haimeric deed, inclusief de instelling van een electorale kiescommissie (van acht kardinalen).” De meerderheid, vijf van de acht kardinalen van de ‘electorale kiescommissie’ verkoos Paus Innocentius II, zoals St. Bernardus aangaf, en zoals het bewijs aantoont dat dit de wil was van de voorgaande paus, in wat we kunnen noemen een constitutie voor de verkiezing van zijn opvolger. Het probleem was dat de andere kardinalen de geldigheid van deze verkiezing (ten onrechte) betwistten en daardoor overgingen tot een algemene verkiezing van een andere paus (waarbij de vastgestelde constitutie van Paus Honorius II werd overtreden). Paus Innocentius leefde tot aan de dood van Anacletus in ballingschap.

Net zoals in het geval van Anacletus, is Franciscus een antipaus, omdat Benedictus nog steeds de geldig gekozen paus is- die in ballingschap leeft – én omdat diens verkiezing de constitutie die door Paus Johannes Paulus II werd vastgelegd, tegensprak en overtrad. In het conclaaf waarin Bergoglio werd verkozen, waren er twee onregelmatigheden. De eerste is de samenzwering tegen Benedictus, die door wijlen kardinaal Danneels werd opgebiecht terwijl hij erover opschepte, en de tweede is de vijfde stemronde waarin Bergoglio verkozen werd, terwijl de constitutie Universi Dominici Gregis er slechts vier toelaat.

Elisabeth Piqué, die Bergoglio sprak na diens verkiezing en van hem één en ander te weten kwam van wat er zich in de Sixtijnse Kapel afspeelde (ondanks dat het naar buiten brengen van wat daar gebeurde bestraft wordt met automatische excommunicatie) en dit in een boek bundelde (Franciscus, Leven en Revolutie) leert ons dat bij de vierde stemronde op 13 maart 2013 Kardinaal Angelo Scola tot paus was verkozen, maar dat er 116 briefjes in de stembus zaten in plaats van 115 (naar het aantal aanwezige kardinalen). Er was namelijk één blanco briefje extra. Scola had reeds de naam Johannes XXIV gekozen, maar werd teruggeroepen. De verkiezing werd geannuleerd en er werd een vijfde stemronde gehouden, waarin Bergoglio werd verkozen met ruim 2/3 meerderheid. De Apostolische constitutie UDG leert ons dat indien er een extra blanco stembriefje door een kieskardinaal werd ingediend, die stem als één stem telt, en de verkiezing niet moet geannuleerd worden. Opnieuw werd van de procedure afgeweken. Of dit natuurlijk de juiste versie van het verhaal is, kan worden betwist, maar dat Bergoglio in een vijfde (illegale) stemronde werd verkozen, valt niet te betwisten.

Artikel 78 van UDG leert ons: “Zou de verkiezing plaatsvinden op een andere manier dan voorgeschreven in de huidige Constitutie, of zouden de voorwaarden die hier bepaald werden, niet nageleefd worden, dan is de verkiezing omwille van deze reden nietig en ongeldig, zonder enige nood voor een verklaring over deze kwestie; bijgevolg verleent het geen rechten aan de verkozene.”

Opvallend is dat geen enkele andere kardinaal die aanwezig was in de Sixtijnse Kapel bezwaren heeft geuit over de manier waarop de verkiezing is verlopen. De kardinalen (Burke, Sarah,…) vinden het blijkbaar normaal dat de Maffia van Sankt Gallen complotteerde tégen Benedictus en lobbyde voor Bergoglio…  Alsof er geen vuiltje aan de lucht is. Moet daar geen onderzoek naar worden ingesteld? Momenteel staat Bisschop René Gracida alleen, en luistert er niemand naar hem. Hij wordt noch door de grotere Engelstalige katholieke conservatieve media, noch door de andere bisschoppen en bovenal kardinalen serieus genomen. Heel jammer.

 

Bron: Abyssum.org

Categorieën:Schisma

Getagd als:,

14 antwoorden »

  1. |
    de farizee’en & sadducee’en, spraken met elkaar : “” hoe, kan EEN mens (Jezus), gelijk hebben tegenover de gehele wereld ? “” -(( nb : rethorische vraag ))- doch met *de wereld*, bedoelen zulke machthebbers, uiteraard zichzelf …

  2. Zoals al eerder:

    ik denk dat er altijd een witte paus en een zwarte paus (jezuieten paus) is geweest (sinds sint Ignaaz de Loyola).
    Echter heeft nu de zwarte paus (Bergoglio) over zijn kleding een witte soutane aangetrokken.
    Paus Ratzinger is er ook nog en zit in het wit te bidden in een klooster-paleis op Vatikaans grondgebied.

    Er zal wel een reden voor zijn?!

  3. Wel beste redactie. Dit is een heel duidelijk antwoord op de vraag die de titel van uw artikel uitmaakt.
    Bergoglio en de pauskwestie is heel belangrijk in de Traditionele Katholieke Kerk van altijd (Semper Idem Kerk). Inderdaad is het aan iedereen die zich Katholiek durft te noemen gehouden zich aan de voorschriften en decreten van de Ware Katholieke Kerk te houden. Nu in de traditionele kringen zoals de Piux X priesterbroederschap en anderen, die Bergoglio aka Fransiscus I aan de gelovigen opdringen als de Paus en alzo ook deze in de Canon van ieder Misoffer vernoemd als in eenheid met alle ware gelovigen (de fameuze UNA CUM) één met … de priesters verplichten dit te zeggen bij deze canon, een regelrechte afschuw, daar de priester dit uitspreekt voor het H. Aanschijn van de allerhoogste.
    De waarheid omtrent Bergoglio paus of geen paus mag in die kring niet ter sprake komen of straffe van uitsluiting.
    Toch doe ik al sinds jaren dit en kaart het aan mij baserende op alle juridische kerkelijke documenten die dit aanbelangen. Echter het belang om in de Fsspx Fssp om postjes en “verzoening” met het apostaat Vat II Rome is veel groter dan de waarheid te beminnen en te verkondigen.
    Jezus zegt aan iedere Katholiek “Behoud wat ge hebt” Echter moet men het eerst hebben.

  4. Volgens het Vaticaan is hij de paus! Maar dan een paus die men heeft gekregen met kortingsbonnen, deze paus is volkomen ongeschikt en dat weet iedereen behalve nieuw links en de VRT .

  5. Met zijn uitspraken en handelswijzen (lobbyen voor de pauskeuze – ten strengste verboden) is Bergoglio automatisch geexcommuniceerd. Paus? Bergolio is niet eens meer katholiek!

  6. het is niet moeilijk dat de geestelijke gemeenschap niet reageert op de verkeerde paus.Zelfs de geestelijkheid kent de bijbel niet en weet niet dat het is voorspeld dat er een anti paus aan het einde der tijden komt.
    Niemand ziet wat er gebeurd op deze werelden loopt met oogkleppen op.De grote geestelijkheid doet aan alles mee, behalve het goede.
    Ik ben volgens mij goed katholiek ,maar ik heb scheid aan alle geestelijkheid.Ik ga naar de h.mis, probeer het goede te doen.
    het hele Vaticaan heult al jaren met de vrij metselaarij ,alleen Johannes Paulus heeft daar niet aan meegedaan, is tot het laatste ogenblik van zijn leven op de Stoel blijven zitten.
    Ik kan nog wel even doorgaan maar het is vechten tegen de bierkaai .

    • nee, die strijd zal he inderdaad niet winnen. Bij obs in de kerk en zover ik weet in andere kerken, worden in de H. Missen altijd gebeden voor onze paus ‘Franciscus ‘. Maar ik vrees dat, wanneer je aan de pastoor zou uitleggen hoe het zit, ze zich er gewoon niets van aan trekken. Het lijkt mij dat iedere priester of geestelijke leiders, dit horen te weten??? Hetzelfde geldt voor het veranderde onze vader. Het lijkt, of ze doen alsof er niets aan de hand is??? Is er iemand die dit begrijpt??

  7. Natuurlijk is paus Franciscus de anti paus. Er kunnen geen twee pausen tegelijk zijn en paus Franciscus is door middel van een staatsgreep aan de macht gekomen. Samen met de bende van Sankt Gallen heeft paus Franciscus paus Benedictus uit het Vaticaan verdreven en heeft hij zich tot de nieuwe paus laten kronen. Daarna heeft hij de bijbel, de tien geboden en de zeven sacramenten als een echte duivel afgeschaft. Helaas is de kerkelijke organisatie niet in staat deze duivel te verdrijven, dus zullen de lekengelovigen moeten ingrijpen en de kerkelijke organisatie moeten reinigen, door paus Franciscus en zijn clan te verdrijven uit het Vaticaan. Laten we bidden dat er voldoende heldhaftige gelovigen zich zullen aanbieden voor deze moeilijke taak.

    • Gewoon dagelijks de machtige heilige Roznekrans bidden. Oh nee, daar hebben wij ‘katholieken’ allang geen zin meer in.

  8. Alle pausen na Pius XII waren en zijn vrijmetselaars, afgezien van Benedictus XVI die toch wel een beetje laf te noemn is. We hadden meer dan voldoende tijd en gelegenheid om handelingen en woorden van deze pausen te overdenken en ons te verenigen in onderzoek naar rechtspraak. We merkten niet eens dat de vrijmetselarij al in de tijd van ‘kardinaal’ Suenens zich in stilte aan het inwerken was en we werden door alle media misleid. We hadden het ten slotte ook veel te druk met ons werelds leven. Niets is zo verdovend en verdervend als wereldse weelde en de nog grotere wereldse vooruitzichten van de leugens van de science-fiction. We vergaten het oude spreekwoord: “Het zijn sterke benen die de weelde kunnen dragen!” Maar nu krijgen we vanwege de steeds dreigender vervolging weer sterke benen! Goddank!

  9. In het begin van boek 10 zegt Luisa Piccarreta, de kleine dochter van de goddelijke wil, dat de afval in de Kerk veroorzaakt wordt omdat haar bedienaren zich uitsluitend door menselijke overwegingen laten leiden. Alles wat ze doen is daarom leeg en nutteloos, zegt ze, waardoor in tijden van nood en onder druk gezet de genade Gods hen niet kan bijstaan. Dit schrijft zij in 1910. En gaat het verder: «« Het is waar, zegt Jezus, dat er een groot schandaal zou ontstaan indien ze openlijk berouw toonden, maar dit zou een geringe belediging aan mijn adres zijn in vergelijking tot de vele godslasteringen die ze nu begaan. Helaas! Het is te zwaar voor Mij om ze te verdragen! »» Nu in de 21e eeuw heeft de Kerk een punt bereikt waarop de Heer zegt: “Genoeg is genoeg, de maat van uw ongerechtigheden loopt over. Bemesting en bewatering is zinloos geworden. Alleen drastisch snoeiwerk kan deze rank nog redden, een snoeiwerk tot zelfs onder de grond.” Ik zou de vraag willen stellen: “Hoeveel priesters geloven nog in God?” Ik ben bang dat het antwoord ons zal chockeren. Het is tijd voor een vasten zoals de Heer dat begeert, niet een vasten met uiterlijk vertoon, maar een vasten van het hart in de geest van de gebeden zoals ons wordt voorgehouden in Daniël 9, Ezra 9 en Nehemia 9. Dat zijn de 999 gebeden tegenover de 666 vervloekingen van het beest.

    • |
      @Lunsius,
      bij de protestanten, is de situatie NIET beter — ja, de menselijke overwegingen zijn daar zelfs vervat in de LEER & de kerk`orde_!!
      |
      evenwel, via de Katholieke Charismatische Vernieuwing, heb ik zowel priesters ontmoet als leken`apostelen, die voortdurend in verbinding staan met Jezus — kortom, die zijn er dus nog wel …

  10. “De (k)atholieke (c)arismatische vernieuwing” Een semi protestants afkooksel, gepromoot door de loge- kardinaal Suenens.