Benedictus’ bewering dat de Kerk aan het kapseizen is, zindert nog na; Kardinaal Muller: “Benedictus ontgoocheld over mijn ontslag”

Foto: onepeterfive.com

Het gezegde van Paus Benedictus dat de Kerk “op kapszeizen” staat, zindert nog na. Het is overigens al langer bekend dat Bergoglio en Benedictus elkaar niet meer kunnen luchten. Kardinaal Müller heeft intussen een nieuw interview gegeven en het is bekend geworden dat Bergoglio rond de periode van de publicatie van Amoris Laetitia aan Kardiaal Schönborn vroeg of het document “orthodox” was. Toen deze “ja, zeker!” antwoordde, was Bergoglio ‘gerustgesteld’. Echter de vele vermaningen en verbeteringen aan de kladversie van Amoris Laetitia door de toenmalige Prefect van de Congregatie van de Geloofsleer, Kardinaal Müller, legde hij naast zich neer en konden hem geen barst schelen.

Op 15 juli leverde Paus Benedictus een afscheidsspeech voor de overleden Kardinaal Meisner, die in Keulen werd begraven. Zijn speech werd voorgelezen door Aartsbisschop Georg Gänswein. Benedictus vertelde daarin dat de “Kerk nood heeft aan overtuigde herders die de dictatuur van de tijdsgeest kunnen weerstaan en die met overtuiging het geloof leven en denken.” Vervolgens zei hij dat Meisner in staat was om “te leven vanuit een diepe overtuiging dat de Heer zijn Kerk niet verlaat, zelfs wanneer de boot zoveel water heeft opgenomen dat ze op het punt staat te kapseizen.”

Velen zagen hierin een SOS-signaal van Benedictus, een toegeving dat het nu wel zeer slecht gaat met de Kerk, en dat ze dreigt te zinken. Het schip de Kerk is tegen de ijsberg ‘Bergoglio’ aangevaren, en maakt nu zoveel water (een vloed aan verwarring en ketterij) dat ze dreigt te zinken. Echter, de Kerk zal niet zinken, maar zijn toevlucht nemen in reddingssloepen: dit is de overblijvende rest-Kerk.

De woorden van Benedictus veroorzaakten bij velen katholieken over de hele wereld een “huivering”, het gaf een levendig beeld van de huidige dramatische realiteit van de universele Katholieke Kerk. Hij had het enerzijds over het leven van zijn vriend Kardinaal Meisner, maar op subtiele wijze sprak hij over zichzelf en over de Kerk. Op een gegeven moment had hij het over Meisner, die het moeilijk had om zijn post te verlaten: velen zagen hierin een verwijzing naar Benedictus zelf.

Het is niet de eerste keer dat Benedictus op een verdoken manier kritiek uit op Bergoglio. Onlangs nog had Benedictus verklaard dat de liturgie bij Kardinaal Sarah, die steevast door Bergoglio wordt tegengewerkt, in goede handen is.  Reeds in maart berichtten we ook dat Benedictus en Bergoglio “geen woord meer met elkaar spreken.” En in mei vorig jaar schreven we nog dat Benedictus in zijn boek “Zijn laatste gesprekken” had geantwoord op de vraag of hij de laatste paus is: “Alles is mogelijk.” De Italiaanse journalist Antonio Socci kwam tot de conclusie dat Benedictus nog steeds Paus is, en dat een “duplicatie” van het ambt onmogelijk is.

Benedictus ontgoocheld over Müllers ontslag

Gisteren verscheen een nieuw interview van Kardinaal Müller in de Duitse krant Die Welt. Daarin vertelt hij dat hij het jammer vindt dat er nu geen Duitser meer is in een hoog ambt van de Curie. “Dat is ook de visie van Paus emeritus Benedictus: hij is ook ontgoocheld dat mijn mandaat niet verlengd werd,” aldus Müller. In het interview legt Müller ook uit dat hij goed paste bij die job en dat het “zeer geschikt” was voor hem. Hij beweert ook dat hij “de exacte redenen” voor zijn ontslag “nog niet kent,” wat uiteraard bizar is.

Kardinaal Müller maakte van de gelegenheid ook gebruik om het fenomeen van carrièrezucht en hovelingen in het Vaticaan alsook de papolatrie te bekritiseren: “Sommigen praktiseren een hypocriete devotie tot de paus, volgens het motto “de heilige vader heeft een idee, en wij volgen het onvoorwaardelijk, en iedereen is vol bewondering.” Volgens Müller is Bergoglio “ook maar en mens, het is te zeggen, niet alles wat hij doet en zegt is direct perfect en onovertrefbaar.”

Amoris Laetitia is volgens Schönborn “orthodox”; Bergoglio gerustgesteld

Kardinalen Baldisseri en Schönborn presenteren Amoris Laetitia in april 2016.

En dan terug over naar de kwestie Amoris Laetitia. Bergoglio zou na de vrijgave van zijn document bevestiging hebben gevraagd of het wel in lijn was met de leer van de Kerk: hij vroeg één van zijn nauwe adviseurs, Kardinaal Schönborn, of Amoris Laetitia wel ‘orthodox’ was. Deze antwoordde toen: “Heilige vader, het is volledig orthodox.” Enkele dagen later kreeg hij een berichtje van Bergoglio waarin stond: “Bedankt voor dat antwoord. Dat stelde me op mijn gemak.”

Echter, toen de Congregatie van de Geloofsleer de kladversie van Amoris Laetitia ontving en talrijke punten aanhaalde waar verbetering noodzakelijk was, legde Bergoglio deze opmerkingen klakkeloos naast zich neer. Hij wist dus wel zeer goed dat hij ‘onorthodox’ bezig was en dat zijn document inging tegen de Leer van de Kerk. Uit ons artikel van april 2016:

Bergoglio heeft inderdaad een kladversie van de Exhortatie gezonden naar de Congregatie van de Geloofsleer, volgens de traditie in het Vaticaan. Echter, slechts enkele van de vele punten voor verbetering die werden voorgesteld door Müller werden in overweging genomen door Bergoglio. Hij liet de structuren en de mensen op hun plaats, waar ze vlijtig zouden werken, maar hij negeerde hen. Een efficiënte manier van het integreren van een tegenstander op een onaantastbare manier, en terzelfder tijd hen in het duister laten. Deze marginalisatie van de Congregatie van de Geloofsleer in de voorbereiding en presentatie van een pauselijk document waar met grote spanning naar werd uitgekeken, gaat niet enkel de post-synodale brief aan. “Dit betekent dat er meer aan de hand is voorbij de Tiber, van een potentiële, al dan niet onmiddellijke verandering aan de top van de Congregatie,” zei Matzuzzi. Er zijn geruchten dat Müller zou kunnen opstappen (of zijn ontslag zou kunnen krijgen) gezien zijn uitsluiting van het terrein. Müller weet precies, vanwege de oppositie, hoe belangrijk zijn verzet in het Vaticaan is, om te verhinderen dat het hof dat door Bergoglio gevormd werd, de Kerk volledig in bezit zou nemen.

Shönborn is “een grote theoloog” en Kasper “doet theologie op zijn knieën”

Op zijn terugvlucht van het eiland Lesbos zei Bergoglio openlijk dat Shönborn een grote theoloog is. Om dit te bevestigen zei hij dat hij lid is van van de Congregatie van de Geloofsleer. Over Müller echter werd met geen woord gerept. Bergoglio had wel woorden van lof voor de ‘oude rot’ Kardinaal Kasper, over wie hij zei dat hij “theologie op zijn knieën doet.” Kasper en Shönborn zijn beiden bereid om Communie te geven aan hertrouwde gescheidenen. In Wenen, waar Shönborn Aartsbisschop was, was dit al in de praktijk voor ruim 15 jaar. Dat verklaart waarom Shönborn en niet Müller de presentatie mocht doen. Shönborn is momenteel in het bijzonder in de gunst van Bergoglio.

Het ging bij zijn vraag dus niet zozeer of Amoris Laetitia wel of niet orthodox was, maar of Schönborn het goed vond. Indien Schönborn het verkeerde antwoord had gegeven, had hij ongetwijfeld ook de bons gekregen.

 

Bronnen: LifeSiteNews (1)  (2); OnePeterFive