Katholieke traditie

Kardinaal Eijk: “We zijn een kleine Kerk aan het worden, maar er zijn tekenen van hoop”

Kardinaal Eijk ontvangt de Kardinaalshoed van Paus Benedictus XVI.

Kardinaal Eijk heeft een interview gegeven aan LifeSite, waarin hij vertelt over de crisis in de Kerk, zijn devotie tot Onze Lieve Vrouw, de teloorgang van het geloof in Nederland maar ook de zichtbare tekenen van hoop.

Over hoe wij kunnen bijdragen tot de evangelisatie vertelt Kardinaal Eijk dat er “eerst en vooral het gebed is.” “Het geloof in de kracht van het gebed is vaak veel te zwak. Gebed is werkzaam. Gebed heeft een buitengewone kracht. Het is boven Sint Alphonsus de Liguori die dit in zijn spirituele schriften vaak heeft aangestipt, bijvoorbeeld door te zeggen dat diegenen die bidden nooit verloren zullen gaan.”

Vervolgens is er het ontvangen van de sacramenten. De Kardinaal zegt dat hij de dagelijkse Mis aanbeveelt aan de leken, alsook regelmatige biecht én boetedoening – in de Advent en de Vasten – maar ook buiten deze perioden. “Er zijn vele manieren om boete te doen en het is echt iets dat je voor anderen kan doen. Je kunt ook gelijk welk lijden dat je overkomt opofferen, op de pateen plaatsen om het zo te zeggen, zodat ze kunnen opgenomen worden in het Offer van Christus. Dit lijden kan ook opgeofferd worden ten voordele van diegenen die in de verwarring geraakt zijn, en een gebed kan daaraan toegevoegd worden om deze mensen geloof te doen vinden.”

Daarnaast, zo zegt Kardinaal Eijk, “is het buitengewoon belangrijk dat wij Katholieken ons geloof vreugdevol beleven, met enthousiasme en moed. We moeten dat duidelijk maken in het publiek. Het is ook belangrijk dat we ons geloof in de praktijk moeten brengen: dat we onze parochie waarlijk een diaconaal gezicht geven. Mensen die ons kennen als praktiserende Katholieken moeten aan ons gedrag zien wat Jezus van ons vraagt, in het bijzonder in de Bergrede, en we moeten dit in de praktijk brengen.”

Vervolgens is het ook belangrijk voor Katholieken “om zeer goed geïnformeerd te zijn”. Eijk zegt dat we in verwarring leven, maar dat er manieren zijn om ons te vormen en te informeren, met name de internetwebsites waar mensen kunnen lezen en leren over het geloof, wat helpt om een einde te maken aan je eigen verwarring en toelaat dat je anderen helpt over hun verwarring heen te komen.

Devotie tot Onze Lieve Vrouw

Over het gebed zegt de Kardinaal dat hij oorspronkelijk hoofdzakelijk een band had met Onze Lieve Vrouw van Lourdes, vanwege een goede vriendschap met de parochiepriester in Duivendrecht, waar hij was opgegroeid, en die regelmatig bedevaarten naar Lourdes organiseerde. Maar het was pas in 2017 dat hij Onze Lieve Vrouw van Fatima beter leerde kennen, het was toen de honderdste verjaardag van haar verschijningen. En op 13 mei 2017, wijdden de bisschoppen van Nederland hun bisdommen toe aan het Onbevlekt Hart van Maria. Dat gebeurde in de Basiliek van Maria Ster der Zee in Maastricht. En Kardinaal Eijk gaf de homilie, “en het was vanwege deze homilie dat ik mezelf moest onderdompelen in de geheimen van Fatima. En het eerste geheim, over de hel, wel, ik denk dat het echt een geheim is dat uiterst relevant blijft voor onze tijd. Dat is onze plicht: om te verzekeren, want we zijn verantwoordelijk voor het verkondigen van het Katholiek Geloof, dat mensen niet in de hel belanden, en hen ervoor te waarschuwen.”

“Als bisschoppen namen we vorig jaar het initiatief – dat nu afgerond is – om een Jaar van de Rozenkrans in te stellen. Tijdens dat jaar namen alle bisschoppen van Nederland, inclusief mijn twee hulpbisschoppen, deel: we gingen de Rozenkrans bidden samen met de gelovigen op verschillende plaatsen in ons bisdom, voor of na de Mis, als deel van de aanbidding of op andere manieren. Ik deed het bijvoorbeeld in de Basiliek van het Heilig Kruis in Raalte: een gigantische, fantastisch mooie kerk, het ziet eruit als een kathedraal.” Eijk ondervond dat de Rozenkransdevotie nog levendig is in Nederland.

Over Maria zegt Kardinaal Eijk: “We zouden allemaal moeten zijn zoals zij: haar “fiat” – ik ben de dienstmaagd van de Heer, moge het mij geschieden naar uw Woord”-  is een fiat dat niemand van ons zomaar kan zeggen omdat we niet zonder erfzonde zijn zoals zij. Nogmaals, zij is ons mooiste voorbeeld, inclusief in het gebed, en dat is waarom het zo goed is om in eenheid met haar te bidden.”

Toestand van de Kerk in Nederland

Kardinaal Eijk zegt dat er een keerpunt is aangebroken. “De crisis brak uit in de periode toen ik student was in de middelbare school in Amsterdam, tussen 1965 en 1971. In 1965 gingen alle studenten aan mijn katholieke middelbare school nog samen met hun ouders naar de Mis op zondag. Meer nog, het was iets waar je niet over discussieerde. In 1971, in het laatste jaar aan de middelbare school, waren er nog slechts twee van ons. Zo zie je hoe snel dit allemaal gebeurd is. Een hele generatie van jonge mensen was toen bereid om oorlog te voeren op zondagmorgen om te weigeren naar de kerk te gaan. Ze besloten en masse: ‘Wij zullen niet langer gaan, we zullen uit de Kerk stappen.’ Vergeet niet niet dat dit de grootouders van vandaag zijn. Zij hebben het geloof niet doorgegeven aan hun kinderen, laat staan hun kleinkinderen. Dat is de situatie die we vandaag onder ogen zien.” Ook zegt Eijk dat het aantal kandidaten voor het Vormsel in zijn bisdom sinds 2008 gehalveerd is, en het zelfde geldt voor de eerste communicanten enz…

Maar er is ook hoop. “We zijn een kleine Kerk aan het worden, maar er zijn ook tekenen van hoop. En een belangrijk teken van hoop is dit: wanneer we jonge katholieken naar de kerk zien gaan, geven ze zich vaak voor de volle 100%. Ze leiden een leven van persoonlijk gebed, ze hebben een persoonlijke relatie met Christus en vaak aanvaarden ze de totaliteit van de Kerkelijke Leer. Hun aantal is niet groot, maar misschien zijn zij de zuurdesem van de toekomst. Dat is wat ik hoop.” Verder zegt de Kardinaal dat het belangrijk is dat “we eerst de situatie in de Kerk herstellen, dat wil zeggen, opdat de gelovigen hun geloof opnieuw kennen.” Volgens hem moet de kleine minderheid, de kleine rest die overblijft een goede vorming krijgen: “het moet doordrongen worden van geloof en echt een persoonlijke relatie hebben met Christus, want het is enkel wanneer dit een realiteit geworden is dat we onszelf waarlijk kunnen toewijden aan de herevangelisatie, want onze grote missie is.” En Eijk besloot dat het Evangelie voor iedereen is, maar dat we op dit moment “eerst ons eigen huis inorde moeten brengen.”

 

Bron: LifeSiteNews

Categorieën:Katholieke traditie

10 antwoorden »

  1. Die pastoor in Duivendrecht, Pastoor Laan, was ook mijn pastoor en biechtvader. Een heilig priester. En Kardinaal Eijk? Die is van het goede Katholieke hout gesneden. Dat er tekenen van hoop zijn, daar zal hij gelijk in hebben, maar omdat de verrotting in het Vaticaan zit tot zelfs bij de hoogste top betekent dat er geen omkeer zal komen. Op een gegeven moment zullen alle getrouwe en gelovige priesters op straat worden gezet, geëxcommuniceerd, omdat die zich niet willen voegen naar een godslasterlijke Mis. De restkerk zal dan mede uitgestoten zijn, maar geen sekte vormen of apart geloofsgenootschap. Want ze zullen vervolgd worden en daarom ondergronds moeten gaan, gesteund door die priesters die op straat zijn gezet. Dit staat beschreven in het Boek der Waarheid van de eindtijdprofetes uit Ierland: Maria Goddelijke Barmhartigheid.

  2. BE en NL bischoppen!

    Willen jullie het a.u.b. in jullie oren knopen:

    Jullie opgedrongen, nieuwe, slechte nl ‘vertaling’ van het Onze Vader is een GRUWEL.

    Jullie hebben voor deze opdringerheid 1000den en 1000den euro’s uitgegeven. Ja zelf nieuwe boeken, flyers in alle maten, in alle kleuren van de regenboog werden er verspreid.

    Er werden massaal protesten aangeschreven, sterke argumenten aangevoerd, maar jullie negeren ALLES en blijven koppig – als een domme ezel- maar voort dezelfde misstappen begaan.

    Nu herhalen jullie 1000den en 1000den keren dezelfde verwrongen tekst v H Onze Vader, onder het voorwendsel van de rozenkrans piëteit.

    • Sommige gelovigen bidden luidop tijdens de kerkdiensten toch: ‘Leid ons niet in bekoring’. Dit komt misschien wat rebels over maar toch heb ik daar zelf een zeker plezier in en denk ik: dat zou nog meer mogen gebeuren. De bisschoppen mogen voelen dat er van onderuit een verzet groeit tegen allerlei zotte veranderingen. En ik denk dat het ‘Leid ons niet in beproeving’ wel degelijk een zotte verandering is. Als De duivel niets kan zonder God, laat God toe dat de duivel ons bekoort als een straf voor onoprechte of onvoldoende bekering. Misschien laat God in deze huidige tijd wel volop toe dat de duivel de bisschoppen bekoort. Die bisschoppen die zich laten bekoren worden dan zodanig verblind dat de ogen van veel kleine gelovigen onderaan in de kerk wel moeten opengaan. Voor de eerste keer in hun leven gaan ze dan zelf op zoek naar de inhoud van het katholieke geloof, ook buiten de door de bisschoppen goedgekeurde kanalen en misschien is dat wel erg nodig om de kerk te kunnen herstellen.

  3. OPLOSSING IS ZO SIMPEL
    Gewoon doen wat OL Moeder Maria vraagt. En dus na elke mis leken oproepen dagelijks de Rozenkrans te bidden en het Bruin Scapulier te dragen. Meer is niet nodig. Doen de bisschoppen ‘natuurlijk’ ook niet. Wel gladstrijken, wegwuiven, wegkjiken en problematiseren.

    Wat een drama.

  4. Er zijn inderdaad tekenen van hoop, omdat er veel jeugd zoekende is, toch is de toestand dramatisch te noemen , diegenen die in hun doodzonden sterven zijn ontelbaar, de zelfmoordcijfers zijn nog nooit zo hoog geweest in de geschiedenis en de meesten van onze zoekende jeugd blijven op hun honger zitten omdat er niemand rond hen is die hen de waarheid verteld omtrent het evangelie en de juiste katholieke leer. Er is iets op handen dat is een feit, maar voorlopig worden de ware gelovigen steeds meer in het defensief gedwongen en laat de kek velen in de steek .

  5. Een duidelijke visie van Kardinaal Eijk op onze prachtige katholieke kerk in crisis. Er is hoop, zoals altijd wordt er tijdens de crisis een nieuwe organisatie geboren, in dit geval wordt er een nieuwe katholieke universele kerk geboren. De eerste tekenen hiervan zijn al zichtbaar, op steeds meer plaatsen in Nederland maar ook in België wordt de Tridentijnse Heilige Mis, de Vetus Ordo Heilige Mis opgedragen. De gelovigen rijden soms wel 100 kilometer om de Tridentijnse Heilige Mis bij te wonen. Het Tweede Vaticaanse Concilie is een grote mislukking geworden, de Novus Ordo Heilige Mis is daarom ten dode opgeschreven. Steeds meer goed opgevoede, goed gevormde en goed opgeleide priesters willen de Tridentijnse Heilige Mis gaan opdragen. Daardoor zal het aantal miscentra’s snel kunnen worden uitgebreid.

    Er zijn ook politieke tekenen van hoop, in veel Europese landen moeten de links liberale globalisten hun macht overdragen aan de wat meer traditioneel ingestelde Nationalisten. We zien dat al in Oost Europa maar ook in Duitsland en Italië. Daardoor wordt de huidige uniforme maatschappij ingeruild voor een maatschappij waarin meer diversiteit mogelijk is.

    Laten wij bidden dat wij ons mooie universele katholieke geloof zullen behouden.

    • Er is een grondige kennis nodig van de katholieke catechismus van weleer. Dat mag volgens mij gerust op een kritische wijze gebracht worden maar die catechismus moet terug worden bestudeerd, in de godsdienstlessen op school! Zolang de bisschoppen en kardinalen dat niet stimuleren plaveien ze de vloer van de hel met hun eigen schedels. Laat ons bidden en hopen dat dit laatste niet gebeurt, maar eerlijk: ik vrees dat het wel zo kan zijn!

  6. “the community has become small, but it is also a stronger community.”

    Doorheen het interview met kardinaal Eijk licht een hoopvolle boodschap op – “Christus vincit” – al blijkt uit zijn woorden evenzeer dat de overwinning van Maria’s onbevlekt hart bepaald niet over rozen zal gaan. Terwijl de stuiptrekkingen van de ineenkrimpende church of nice steeds venijniger worden, zal voor wie Jezus trouw blijft de Via Dolorosa stilaan voelbaarder en actueler worden dan ooit.

    Et pourtant: ayons confiance!
    Il ne te quittera jamais..

  7. |
    uh : *tekenen van hoop*, bij kardinaal Eijk ? — wat ik nu zie, dat zijn veel mooie maar inhoudsloze woorden, plus een totaal gemis aan relevantie, ja ijdelheid & wereld^ vreemdheid — hij klampt zich vast aan elke strohalm, en jaagt daarmee ahw : de gelovigen de kerk uit ….

  8. “The church of nice “. Mooi begrip !

    Hier in het Kortrijkse (BE) ken ik een priester die de jeugd (desgevallend) vraagt om op HET PODIUM te komen om mee te bidden. Hilarisch, maar feitelijk intriestig.

    En een ander priester die met Kerstmis ( 2019 ) een preek houdt over o.a. de os en de ezel in de stal…

    Echt meegemaakt!

    “Erg belangrijk dat wij ons geloof vreugdevol beleven” zegt het artikel over dixit Kardinaal Van Eijk.
    Terwijl er in ons land ongeveer 19.000 abortussen per jaar VERMOORD worden – en in NL zal het niet veel minder zijn.

    Kompleet uit de realiteit, die bisschoppen! Kompleet out of the box.

    Maar ja , wat wil je, ze weten nog niet eens de prijs van een bot prei of een bot wortel.