Hervormingen

De modernistische gemeenschap ‘Communità Christiane di Base di San Paolo’ heeft opdracht gekregen om te experimenteren met de “oecumenische mis”

Communie in een protestantse kerk.

De Christelijke basisgemeenschap van San Paolo te Rome (“Comunità Christiane di Base di San Paulo) zou groen licht hebben gekregen van Bergoglio om te gaan experimenteren met “oecumenische missen”. Deze groep werd gesticht in de jaren na het Tweede Vaticaans Concilie door de geëxcommuniceerde abt Giovanni Franzoni, die er communistische ideeën op na hield. De Christelijke Basisgemeenschappen zijn een wereldwijde beweging als antwoord op enkele progressieve documenten van het Tweede Vaticaans Concilie, alsook de toen opkomende bevrijdingstheologie, om “nieuw bewustzijn te scheppen over het leven en het geloof in de God van Jezus Christus.” Anonimi Della Croce benadrukte tevens dat ondanks de ontkenningen van het Vaticaan, er wel degelijk een comissie bestaat die werkt aan een oecumenische mis, maar dat ze het zo niet noemen.

“De bestuursleden wensen geen andere kerk te creëren, maar eerder bij te dragen om ze anders te maken, dat is, meer evangelisch en meer geloofwaardig – hun Rooms-Katholieke Kerk.”

De “Christelijke Basisgemeenschap van St. Paul” buiten de muren, in Rome, in de Strada Ostiense, ontstond in de jaren ’70. Deze gemeenschappen worden ‘Katholieken’ genoemd, ondanks het feit dat hun leider geëxcommuniceerd was en hun discours vrij progressief is. Met de komst van Bergoglio werd een nieuw kerkelijk tijdperk ingeluid van grote verwachtingen voor deze nieuwe post-conciliaire gemeenschappen, die bij Bergoglio veel steun vinden voor hun thema van een arme kerk. De bron van Fra Cristoforo in het Vaticaan vertelde hem dat in de afgelopen dagen er een onofficiële invitatie is geweest vanwege Bergoglio naar deze gemeenschappen, om te beginnen experimenteren met een “oecumenische mis”.

De gemeenschap publiceerde een document over de dringende noodzaak van Eucharistische “gastvrijheid” binnen de Katholieke en Protestantse Kerk. Maar dat was niet genoeg. Van het document gingen ze over tot actie. Op 5 november participeerden Katholieke basisgemeenschappen in een Protestants Avondmaal in de Lutherse Kerk van Via Sicilia in Rome. Ze gaven volgende verklaring: “Daarom zullen wij (De Christelijke Basisgemeenschap van St. Paul), in onze kleinheid, hier komen in deze kerk en dankbaar zijn voor uw gastvrijheid, om ten volle deel te nemen aan uw viering, waarbij jullie het brood eten en wijn drinken die bereid werd op de tafel van de Heer. We nemen deze verantwoorde beslissing met sereniteit, ervan overtuigd dat het ons op een onomkeerbare tocht zal leiden, die uiteindelijk onze kerke tot volle theologische pacificatie (sluiten van vrede, nvdr) zal brengen om verenigd samen te werken.”

In het artikel op Riforma.it lezen we:

Op zondag 29 oktober, nam een groep van de Christelijke basisgemeenschap van Sao Paulo – in de Lutherse Kerk van Via Sicilia, Rome – deel aan de Oecumenische dienst van het feest van de Reformatie, waarbij de ondertekening van de “Gemeenschappelijke Verklaring van de Doctrine over Rechtvaardiging (Augustus 1999)” werd herdacht. Op zondag 5 november zal een gemeenschapsdelegatie terugkeren naar die kerk om volledig deel te nemen in het Heilig Avondmaal. Het is niet voor de eerste keer dat Christenen van verschillende belijdenissen “Eucharistische gastvrijheid” in de praktijk brengen, zoals in het verleden is gebeurd tussen de Basisgemeendschap en de Waldensische kerk in Piazza Cavour. […]

In een brief geadresseerd aan de Lutherse broeders en zusters, schreven de Basiskatholieken van St. Paul: ” We weten dat voor eeuwen in Katholieke middens de Grote Hervormer bijna gedemoniseerd werd, zodus behalve voor belangrijke uitzonderingen, wilden of konden ze de evangelische urgentie van zijn passioneel protest niet erkennen. Godzijdank, bracht het Tweede Vaticaans Concilie vijf decennia geleden een grote verandering, waarbij het pad van zelfkritiek en dialoog werd geopend. Op deze tocht waren er twee echt historische stadia: “de consensus op de centrale punten van de leer van de rechtvaardiging, getekend op 31 oktober 1999 in Augsburg door de Katholieke kerk en de Wereld Lutherse Federatie [Waarbij zich recent ook de Wereldgemeenschap van Hervormde Kerken voegde] en dan een jaar geleden, de deelname van de paus in Lund bij de algemene Lutheraanse-Katholieke Herdenking van de Reformatie met het gebed waarin Franciscus de Heer dankte voor de gaven die hij [door Luther] had gebracht aan de Kerk. Na al deze passages, eens ondenkbaar, vragen we ons vandaag de vraag die rijst vanuit verschillende Katholieke milieu’s: waarom nemen we niet deel in het Heilig Avondmaal gevierd door onze Lutherse broeders? […]

Een bereid altaar in de Lutherse Kerk.

Het werd hierbij ook verondersteld dat de Lutheranen de Katholieken zouden benaderen en de Eucharistie van de Basisgemeenschap zouden bijwonen, maar het precieze tijdstip werd nog niet bepaald.

Zodus, zelfs indien de officiële tekst van de “oecumenische mis” nog niet werd gepubliceerd, begint het op een Bergogliaanse manier vanuit de “basis”, beginnend met deze ervaring, dan het aanvaarden, het formaliseren en het opleggen. Denk hoe het werd gedaan voor de communie voor hertrouwde gescheidenen in Amoris Laetitia… En eenieder die zich zal durven uitspreken hierover zal gemarginaliseerd, afgedankt en het zwijgen opgelegd worden. In de naam van het barmhartigheidsdiscours.

Merk op dat deze episode niet mag onderschat worden. Het feit dat op een paar stappen van de St-Pietersbasiliek de aanleiding ontstaat tot de ervaring van een “oecumenische mis” of “intercommunie”, na al de verschillende recente Gemeenschappelijke Verklaringen, is zeer betekenisvol. Dit is het officiële begin van de Apostasie. Met de handtekening van Jorge Mario Bergoglio. Hij die oren heeft, hore. En hij die kerkelijke autoriteit heeft om zijn stem te verheffen, doe het nu. Nu of nooit.

Andrea Grillo ontkende de bewering van Marco Tosatti dat hij zou deel uitmaken van een geheime commissie die werkt aan een oecumenische mis. Insiders zeggen dat er wel degelijk wordt gewerkt aan zoiets, maar dat ze het zo niet noemen. Noem het een “werkgroep”, een “onderzoeksgroep”… maar het bestaat. Waarom zou Tosatti, een gerespecteerd Vaticaan-journalist, zijn geloofwaardigheid op het spel zetten door een flagrante leugen te verspreiden?

Het feit dat Grillo op modernistische wijze denkt over de Eucharistie kon men opmerken in een recent artikel van hem. Op de site “Munera” schreef Andrea Grillo op 2 november 2017 betreffende de H. Mis en de consecratie:

c) Doctrinaire en rituele paradoxen

Transsubstantiatie bewerkt daarom een onvermijdbare reductie van de rituele voorspraak van de aanwezigheid van de Heer door het hart van de ritus enkel te concentreren op de “conceptie van materie op materie”. De bellen die op dat ogenblik rinkelen zijn het getuigenis van het verwrongen effect die de grote theorie op de traditie heeft teweeggebracht. Begrijp dat de Eucharistische ritus “aanwezigheid” ervaart in het hele ritueel c.q. in het bijeenkomen, in de introïtus, in de liturgie van het woord, in de geloofsbelijdenis, in het bidden voor allen, in het aanbieden van de gaven, in het plechtig Eucharistisch anafoor, in de ritussen van de communie en in de slotritussen – en dit vereist een rijkere en meer uitgesproken benadering dan de formele relatie tussen substantie en gebeurtenis. Het centrum van de Eucharistie is niet “een consecratie van brood en wijn”, maar luisteren naar het woord en het anaforisch gebed dat komt tot de ritus van communie. Dit wijde begrip van de Eucharistie heeft een wijdere “theorie van de aanwezigheid” nodig, we zouden kunnen zeggen dat “transsubstantiatie” enkel de “consecratie” kan zien, en op een manier het theologisch product is van deze gezichtshoek. Terwijl een wijder perspectief van de ervaring van de aanwezigheid van de Heer in staat moet zijn om een meer uitgesproken, rijkere en meer dynamische theorie te produceren.

Mensen die zo denken, zullen niet achteruit deinzen om de consecratiewoorden te veranderen, vermits de Heer toch aanwezig is in alle ritussen van de Mis. De consecratie is in hun ogen niet specialer dan de geloofsbelijdenis of de eerste lezing.

Op 27 oktober ontving Bergoglio de leider van de Schotse Protestantse kerk en hij vertelde de toehoorders over zijn deelname aan de herdenking van het 5de eeuwfeest van de Reformatie afgelopen oktober in Lund, Zweden, en merkte op dat Christenen van verschillende denominaties vandaag als “ware broeders” leven en “niet langer als vijanden.”

Bergoglio zei ook dat de oecumenische weg “hen in staat heeft gesteld om te groeien in wederzijds begrip, vertrouwen en samenwerking” tussen Katholieken en de kerk van Schotland en andere Christelijke kerken. Eén van de meest betekenisvolle vruchten is de “wederzijdse zuivering van het geheugen”. “Voor zo lang hebben we elkaar van ver gezien, al te menselijk, met achterdocht en stilstaan over verschillen en dwalingen, en met de harten erop gericht op het elkaar verwijten van het verleden onrecht.” Bergoglio drong erop aan om verder te gaan op het pad “van nederige liefdadigheid dat leid tot het overstijgen van verdeeldheid en het helen van wonden,” en “in de dialoog van communie.”

Communie bij de Protestanten: niet eenzijdig

Een ‘minister’ van een moderne protestantse gemeente die in maatpak het ‘brood breekt’.

Veel protestanten verwerpen volledig het idee van de werkelijke tegenwoordigheid van Christus in het het H. Altaarsacrament, en nemen bijgevolg een soort koekje of een stukje brood als “communie”. Dit is het geval in de meeste moderne protestantse kerken en gemeenschappen die in de afgelopen decennia zijn ontstaan (denken we aan de hervormde gemeentes, de pinksterkerken, etc…). De communie ziet er dan zo uit:

Wijn en wat koekjes. Foto: franklinchurchofchrist.com

Echter, bij de strikte Lutherse Kerk is het anders. Zij zijn veel behoudender en daar gelijkt de ‘mis’ vaak nog veel meer op de Katholieke Mis. Zij geloven dat het Lichaam en het Bloed van Christus werkelijk aanwezig is met en onder de vorm van geconsacreerd brood en wijn (de elementen), zodat de communicanten zowel beide elementen en het ware Lichaam en Bloed van Christus eten en drinken. Dit heet consubstantiatie of sacramentele unie of eenheid en wijkt af van de katholieke Leer van transsubstantiatie (het brood veranderd volledig in het Lichaam van de Heer – de vele Eucharistische wonderen bewijzen dat). Lutheranen geloven dus dat een Hostie zowel brood als Lichaam van Christus tegelijkertijd kan zijn. Echter, het kan slechts het één of het ander zijn. Opvallend is dat traditionele Lutheranen vaak knielen tijdens hun ‘consecratie’, dat de pastor een kazuifel en dergelijke draagt, net zoals een katholieke priester. In sommige Lutherse kerken (vooral de heel traditionele gemeenschap in Missouri, de VS)  is er zelfs Eucharistische aanbidding en wordt de communie op de tong ontvangen.

Op de website van een Lutherse Kerk zelf lezen we:

“In toevoeging van de woorden van Christus en van St. Paulus (het brood in het Avondmaal van de Heer ‘is het ware lichaam van Christus’ of ‘een deelname in het lichaam van Christus’), gebruiken we ook de formules ‘onder het brood, met het brood en in het brood’. We doen dit om de paapse transsubstantiatie te verwerpen en om de sacramentele unie aan te tonen tussen de ongetransformeerde substantie van het brood en het lichaam van Christus… zodus in het Heilig Avondmaal zijn de twee essenties, het natuurlijke brood en het ware, natuurlijke lichaam van Christus samen aanwezig hier op aarde in de geordende daad van het sacrament, echter de vereniging van het lichaam en bloed van Christus met het brood en de wijn is geen persoonlijke vereniging, zoals dat van de twee naturen van Christus, maar een sacramentele vereniging.”

Protestanten ontvangen de ‘communie’. Let erop hoe dit zeer sterk gelijkt op de handcommunie in de Katholieke Kerk. Foto: Lutherse Kerk van Missouri. (blog.lcms.org)

De Traditionele Lutherse mis gelijkt dan ook zeer sterk op de Katholieke Mis van na het Tweede Vaticaans Concilie: de Novus Ordo Mis. Bij protestanten is er echter geen transsubstantiatie (want dat verwerpen ze) en nuttigen zij bijgevolg niet het Lichaam en het Bloed van Christus, maar eerder een soort gezegend brood. De Lutherse ‘pastor’ is ook geen geldig door een katholieke bisschop gewijde dienaar, en die heeft dus geen machtiging om het brood en de wijn te consacreren.

Bergoglio wil vooral eenheid met Lutheranen

Wat dan ook opvalt aan Bergoglio is dat hij niet zozeer eenheid zoekt met de Baptistengemeenten of andere splintergroepen (de honderden soorten hervormden) binnen het Protestantisme, maar met de Lutherse Kerk, waar de mis sterk gelijkt op de moderne mis bij katholieken. Dit zal wellicht een eerste poging zijn tot oecumene, omdat de verschillen klein zijn, en dan zal de oecumene zich uitbreiden naar andere gemeenschappen en congregaties, zoals de Pinksterkerk van Kenneth Copeland.

Bron: Anonimi della Croce

Advertenties

Categorieën:Hervormingen

30 antwoorden »

  1. Wat jammer nou toch. Zo gaat onze Rooms-Katholieke Kerk helemaal kapot.Want bij oecumene zijn wij het die alles moeten aanpassen en inleveren totdat we niets meer over hebben.Ik maakme grote zorgen over onze Moederkerk,al weet ik dat die nooit verloren kan gaan omdat ze van Christus is.

  2. Luther was een priester en daarom dat de Lutherse dienst de uiterlijke kenmerken draagt van het Heilig Misoffer. Wat ook opvalt is een volledig zwijgen over het offerkarakter van het Misoffer. Centraal dogma: het Kruisoffer wordt op onbloedige wijze in de consecratie gebracht. Niet herhaald, maar gebracht. En dit stuit de Protestanten tegen de borst. Vandaar hun opstandigheid volgens de stelling dat het geloof supra rationem is maar nooit contra rationem mag zijn. Alsof de menselijke rede maatstaf is!

  3. Ik ben een overtuigd Rooms Katholiek.
    Ik bezoek iedere zondag de Tridentijnse Heilige Mis.
    De Rooms Katholiek kerk is de Kerk van de Tridentijnse Heilige Mis.
    Het tweede vaticaanse concilie komt door de handelingen van de romeinse curie in een totaal ander daglicht te staan.
    Daar komt bij dat de vorige paus onwettig is afgezet en deze paus onwettig is gekozen.
    De Rooms Katholiek kerk moet gezuiverd worden van de protestanten.
    Dat betekent dat de romeinse curie, de kardinalen, de bischoppen en de priesters die het streven naar een protestantse kerk moeten verdwijnen en maar mooi in de protestante kerken hun onzin moeten verkondigen.
    Dan kunnen wij traditionele Rooms Katholieken met onze mooie Tridentijnse Heilige Mis verder en de tien geboden en de zeven sacramenten als basis behouden voor onze geloofsovertuiging.
    We laten ons mooie Rooms Katholieke geloof toch niet afnemen door een stelletje protestanten?

    • L.S. Johannes,

      ‘stelletje protestanten’ klinkt nogal neerbuigend.

      Datzelfde gebeurt met katholieken wanneer men de vraag andersom stelt:
      ‘We laten ons mooie protestantse geloof toch niet afnemen door een stelletje katholieken?”

      Zou God daar niet een bedoeling mee hebben, dat de een in een katholiek nest geboren wordt en een ander in een protestants nest? Kan de baby er wat aan doen dat ze volgens de ander een verfoeide ‘protestant’ is of juist een ‘verfoeide’ katholiek’.

      En voor beiden geldt het nieuwe gebod van Christus: “Hebt elkander lief.” Elders zegt Jezus: “Kindekens, bemint elkander.”

      Ik heb Jezus nooit horen zeggen dat je katholiek of protestant moest worden. Die verschillen bestonden er toen bij lange na nog niet.

      De vraag is nu: Hoe zou Jezus dit nu oplossen? Heel eenvoudig:
      Jezus predikt ergens in België of in Nederland op een groot weiland en alle inmiddels toch wel vele onwetende protestanten en katholieken en ongelovigen en sceptici etc.komen er op af. Opeens is daar weer die jongen met een paar broden en vissen. De mensen hebben honger en Jezus beveelt de mensen te gaan zitten. Er wordt gedeeld, ze hebben weer genoeg, ondanks het weinige aantal broden en vissen. Jezus keek niet naar geloof of afkomst of iemand wel of geen werk had. Voor zover ik weet werd er in Jezus tijd toen niemand weggestuurd, wat ze ook op hun kerfstok hadden of niet op hun kerfstok hadden. Jezus had medelijden, want ze hadden honger.

      Ergens staat ook in het Evangelie dat Jezus op een andere keer naar het volk kijkt en medelijden krijgt, omdat zijn als schapen zonder herder. Zeer herkenbaar in onze tijd. Daarom is er gebed nodig om arbeiders voor de oogst. Misschien niet in de eerste plaats om ze te bekeren tot de R.K. Kerk, maar om ze naar Jezus te brengen ofwel tot inkeer te brengen zodat zij leren inzien dat het beter is Jezus te volgen dan de wereld.

      Maar er zijn protestantse herders die daar van zijn doordringen, helaas niet allemaal.
      Er zijn eveneens katholieke herders die daar van zijn doordrongen, helaas ook niet allemaal.

      Met nu dit verschil dat katholieken (ongehuwde) priesters hebben en protestanten (veelal gehuwde) dominees. Beiden hebben als het goed is de intentie om mensen tot Jesus te brengen en vooral ook bij Jezus te houden.

      Kan de R.K. Kerk het standpunt blijven staven, dat men alleen via de R.K .Kerk zalig kan worden?? Ook als het om de zinsnede gaat van de apostel Petrus waarop de Kerk gebouwd is, ondanks het Schisma van Oost en West en de Reformatie eeuwen later? Zijn er niet aan alle kanten dodelijke slachtoffers gevallen door wederzijdse gewelddadigheden? Hebben we allemaal elkaar niet iets te vergeven?

      Over Amoris Laetitia in verband met Barmhartigheid. (Sleutelwoord – Barmhartigheid)
      Ter verdediging van Amoris Laetitia wordt gezegd dat Amoris Laetitia niet een verandering is van de R.K.Leer, maar dat in feite elk huwelijk om hele verschillende redenen een echtscheiding kan plaatsvinden en dat er toch redenen kunnen zijn waarin iemand die gescheiden is, onder bepaalde voorwaarden die H. Communie toch kan ontvangen. Dat betekent niet dat per definitie de gehele Leer van de Kerk onderuit wordt gehaald en ook niet dat alle gescheiden mensen de Heilige Communie kan ontvangen. Nogmaals dat hangt helemaal van de persoonlijke situatie af van iedere gescheiden man en/of gescheiden vrouw.

      (Sleutelwoord – Barmhartigheid – Sleutelen aan het hart; van een stenen hart naar een hart van vlees).

      Wel eens van het woord ‘clementie’ gehoord? Komt dit woord niet van de Heilige Clemens. Het woord ” clemens’ komt ook voor in het lied: ‘Salve Regina’ in de slotzin: “O clemens, o Pia, o dulcis virgo Maria.”.

      Clemens = Goedertieren …

      Goedertieren = bn barmhartig, lankmoedig, zachtmoedig, genadig.

      Dat wil toch heel wat zeggen! Toch?

      De paus vroeg in een van die video’s: “Wie doet het beter of wie zijn beter? Lutheranen of katholieken?
      Men kan ook: “Wie doet het beter? Of wie zijn beter? katholieken of protestanten?”

      Laten we er niet langer ellenbogenwerk van maken. Dan blijft de verdeeldheid en daar heeft Jezus niet om gevraagd.

      Een ellenboogmaatschappij kenmerkt zich door tegengestelde groepen (al dan niet met unfaire middelen) elkaar opzij trachten te dringen. Ik voeg er aan toe, of te pochen dat zijzelf de betere zijn en toch altijd gelijk hebben.

      Men vindt inmiddels ook tegenstellingen binnen de R.K. Kerk en ook binnen de meeste andere (protestantse) kerken, hoewel die toch ook veelal weer naar eenheid streven.

      Het zou eigenlijk zo ver moeten komen dat alle kerkmensen aan alle niet-kerkelijke mensen kunnen laten zien zodat zij uitroepen: “Ziet eens hoe zij elkaar liefhebben.” Maar dat kan alleen als alle kerkmensen van iedere afzonderlijke kerk incl. katholieke Kerk elkaar onderling al liefhebben en zo doende de andere christelijke kerken ook liefhebben; er een geest is van Ontzag voor God (protestanten zeggen: Vreze des Heren) een geest van deemoed, eenvoud en vooral ook een geest van gebed.

      Persoonlijk ben ik wel van mening, dat het Rozenkransgebed een goed middel is om die geest van gebed, deemoed en ontzag voor God te verkrijgen of het opnieuw te verkrijgen, als men het door omstandigheden het misschien is kwijtgeraakt, maar men kan niet iemand daartoe dwingen. Zoals protestanten zich niet laten overhalen om de rozenkrans te bidden, omdat zij een andere overtuiging hebben op de visie van de H. Maagd Maria zijn katholieken zelf ook niet zo gemakkelijk te overtuigen om in de Bijbel te lezen. Hoorde ik ze vroeger wel eens zeggen dat ze dom werden gehouden door de R.K. Kerk, nu komt het hen wel erg goed uit niet in de Bijbel te hoeven lezen en dat terwijl wij in een tijd leven waarin dagelijks het wereldse aangedragen wordt in de meeste radio- en televisieprogramma’s en dan heb ik het nog niet over de soms walgelijke reclames die ons steeds meer wordt voorgeschoteld.

      Van huis uit-katholieken moeten niet dom willen blijven.

      Dat was ooit de vraag van mijn vader: “Je wilt toch niet dom blijven?”

      w.g., Marian

  4. O hoeveel lauwe, zwakke zielen zal deze gruwel naar de eeuwige verdoemenis leiden?
    Hoeveel zielen worden door de verblinding van hun rede niet geleid en hebben door manco aan kennis van de waarheid deze weg gekozen?
    Hoeveel zielen dat men ook in die youtube video’s kunnen zien, die zich van b.v. het satanisme of de islam enz… “bekeerd” hebben naar het protestantisme. Het tweede is erger, want ze denken nu veilig te zijn en de duivel imiteert Jezus en geeft hun een vals gevoel van liefde zonder de waarheid lief te hebben dat werkelijk Jezus is? Ze zitten in een nog grote val, want ze aanbidden nu een valse Jezus.
    Er is maar één weg naar de zaligheid, zoals er maar één God is, en dat is de leer van de Ene ware Rooms Katholieke en Apostolische Kerk in de Traditie en de geschriften, zoals Jezus ze heeft gesticht.

  5. Niet alle katholieken zijn goed. Niet alle protestanten zijn slecht.

    “Niemand is goed, dan God (YHWH) alleen.”

  6. Het gaat beginnen , de H. Mis zal steeds meer opgaan in een protestantse viering en vele gelovigen zullen het nog niet opmerken omdat ze reeds te modernistisch zijn geworden . Ik denk dat er vele gebedsvieringen gaan komen waarin de eucharistieviering niet meer centraal zal staan en het offer van Jezus aan belang zal inboeten!!!

  7. In tegenstelling tot wat in het artikel te lezen staat, geloven de lutheranen wel in de daadwerkelijke aanwezigheid van Jezus in brood en wijn. Ik schrijf “in” en dus niet “onder de gedaanten van”. De lutheranen verwerpen de transsubstantiatie maar nemen de consubstantiatie aan: Jezus komt aanwezig in brood en wijn. Het zijn de calvinisten die dat allemaal verwerpen en slechts aannemen dat brood en wijn symbolische tekenen zijn.

  8. Wat ik katholieken wel eens heb horen zeggen:
    “Paus heeft ideeën van het jaar nul” (bedoeld worden de vorige pausen, ik hoor het sinds paus Franciscus paus is, een stuk minder. Desalniettemin heb ik zelf, terecht of onterecht, nog nooit moeite gehad met een paus, behalve met de huidige paus).
    “De Bijbel, die lees ik niet, geen denken aan.”
    “Zondag naar de kerk? Maar dat hoeft toch niet meer?”
    “Je moet met de tijd meegaan!” Ze doelen waarschijnlijk op de ‘Nieuwe Tijd’. Niet te verwarren met de weer ingestelde Wintertijd.
    “Zonde? Je doet toch geen zonde?”
    “Biechten is afgeschaft.”
    “Dat is jouw geloof.” Dus niet de hunne.
    “Fundamentalist!”
    “Dag pastor!” Men kan daar nog altijd een priester bedoelen of een pastoraal werker. En dat schept verwarring.
    “De rozenkrans, daar voel ik niet voor.” ging het om het ‘gevoel’ of om het voelen (ervaren?) dan?
    “Denk je dat de H. Maria er naar luistert?” Misschien wel, misschien niet. Maria zei zelf: “Doet maar, wat Hij u zeggen zal!”. Maria luisterde niet alleen, Zij gaf wel antwoord; te lezen in de Bijbel.

    Antwoorden van God, Jezus en Maria, hoeven niet van verschijningen afhankelijk te zijn, maar antwoorden kan men ook vaak vinden in de Bijbel en via het Gebed tot God.

  9. Dag Marian,
    Zulke mensen zijn er zeker in de rooms-katholieke Kerk. Eigenlijk zijn ze er niet (meer) in, maar eruit. Juist voor hen mogen we doorgaan met bidden.
    De Kerk is Jezus’ Lichaam (ook op mystieke wijze) en een deel van de leden is ziek. Ook wij maken het Lichaam ziek door (on)bewuste zonde(n).
    Laten we nooit ophouden met Hem zoeken en bidden en Moeder Matia die ons ook voorging om hulp te vragen.
    Niet teveel kijken naar de mensen die zo bij de tijd zijn, maar hen meenemen in gebed.
    Ook als het geëmancipeerde pastores betreft.
    Fijne zondaG

    • Beste Mjedine,
      “Maria, Hulp van de christenen”, staat er in de Litanie van Maria.
      Wat mij nu opvalt aan een verslag over een bedevaart. Een pastoraal werkster gaat elk jaar naar Lourdes. Dit keer ging een hulpbisschop en de hoofdaalmoezenier mee, maar de pastoraal werkenden mochten dit jaar veel minder doen dan in andere jaren. Zij raakte daardoor enigszins geïrriteerd. Ze schreef verder dat ze ook niet aan de tafel mochten bij de grot. Ik vermoed dat zij bedoelde ‘altaar’. Tegenwoordig wordt met ‘tafel’ in de kerk eigenlijk het altaar bedoeld. Zij is als pastoraal werkster gewend ook achter het altaar te mogen staan. Het maakte haar verdrietig. Het taalgebruik van de hulpbisschop en de hoofdaalmoezenier vond ze te vroom. Ze is niet meer vertrouwd met de taal van de Kerk. Anders gezegd, ze heeft de taal van de Kerk haar niet eigen gemaakt. Overigens geldt dat voor best veel katholieke leken ook tegenwoordig die, al dan niet wekelijks, naar de Kerk gaan.

      Hier gaat iets mis en feitelijk is dat al jaren zo. Pastoraal werkenden, ofschoon niet alle, waren en zijn niet altijd even gehoorzaam als het gaat om de Liturgie van de Kerk.

      Het taalgebruik van veel pastoraal werkenden staat soms ver af van het taalgebruik die altijd gebruikelijk was en is in de Kerk. Ik kreeg de indruk dat zij ook vanuit haar gekwetstheid sprak in een van haar laatste zinnen.

      Zij eindigt echter toch dat Lourdes een plek is waar op een bijzondere manier liefde, hartelijkheid en verbondenheid voor elkaar voelbaar is en dat het voor haar het belangrijkste zal blijven. Mensen hebben daar tijd en liefde voor elkaar. Misschien is dat zo omdat Maria, daar als grote voorbeeld hierin, voelbaar dichtbij is. Zo eindigt zij.

      Het is dat pastoraal werkenden als het ware een trapje (in functie) lager staan dan priesters. Diakens staan weer een trapje hoger (in functie) dan pastoraal werkenden en kunnen en mogen meer doen. Ik denk dat de R.K. Kerk, na Vaticanum II, hierin inmiddels strenger is geworden. Maar er zijn ook pastoraal werkenden die zeer progressief zijn en zich tegen deze beperkingen die zij opgelegd krijgen verzetten en zich ook verenigen. Van daaruit is tegenstand. Ik weet niet in hoeverre die tegenstand er nog is en of de Kerk nog veel tegenstand kan verwachten als er nog meer beperkingen komen of als de functie van pastoraal werkenden misschien toch zal gaan verdwijnen.

      Mjedine, deze praktijken waren in onze regio gemeengoed. Heel langzaam verandert er nu iets. We hebben in onze regio nu nog altijd vrij progressieve pastores, ook priesters die vrij progressief zijn, op een enkele behoudende r.k. priester na. Het is meer dan nodig dan de pastorie alhier een keer een goede r.k. priester als aanspreekpunt krijgt. Die paar uren per week dat de pastorie geopend is, is te weinig en bovendien komt er dan nooit een r.k. priester, maar alleen wel een diaken die van ver moet komen. Ik vind het fijn dat er een diaken is. Maar zeker in onze parochie is er veel tegenstand voor meer behoudende priesters. En er zijn er nog altijd veel te weinig.

    • Ja Marian, er is een kentering gaande. Moderne mensen zijn ouderwets progressief aan het geraken. Maar laat niemand triomfantelijk optreden of zich gedragen. Uiteindelijk kan men elkaar alleen beter gaan verstaan als er zicht komt op Wie de Heer is en hoe Hij wil dat we Hem ontmoeten. Waar dat zicht komt, komt er vrede die ruimte biedt.

  10. 4e foto van boven betreft een USA “church of Christ” oorspronkelijk Restoration Movement Stone-Campbell. Dezen halen uit Handelingen 2:38 dat de doop heils-noodzakelijk is. Het is in het zuiden van de USA een groot kerkgenootschap dat niet centraal wordt geleid maar plaatselijk onafhankelijk is.

  11. Marian, wat me opvalt in het laatste stukje dat je geschreven hebt is het feit dat de pastoraal werkster het heeft over de tijd nemen en liefde voor elkaar. Dat gegeven ” het er zijn voor elkaar ” dat is echt des Vaticanums II . Dat is ook een van de redenen dat mensen de kerk uitliepen want ” er zijn voor elkaar ” dat kan ook buiten de kerk. Ook het praten over “tafel” ipv “altaar ” staat mij tegen. Als de pastoraal werkster dan ook geïrriteerd is dat ze niet aan tafel mag bij de priesters dan komt dat op mij nogal hoogmoedig over. Nederigheid is een van de katholieke deugden. Gelukkig zijn er nog parochies met heel goede priesters en zelfs met Tridentijnse missen. Zo jammer dat deze missen afgeschaft zijn. Daar is nog het meest sacrale aanwezig.

    • Marrie, zij schrijft eerder nog in haar verslag dat het voor het dit jaar vooral verbondenheid met zich meebracht, verbondenheid met de groep en met de thuisblijvers. Maar de verbondenheid met God en met de Wereldkerk zag ik niet staan.

      Daarom schreef ik al dat het taalgebruik verschilt van de behoudende priesters met die van veelal progressieve pastoraal werker/sters. Dat wil zeggen dat de communicatie tussen beiden altijd stroef is geweest. Dat is duidelijk al te merken geweest dat de heilig verklaarde H. Paus Johannes-Paulus II destijds in Nederland op bezoek kwam. De kritieken waren alom aanwezig en vooral uit de progressieve hoek. Er was polarisatie en die is altijd latent aanwezig geweest, het kan altijd de kop weer opsteken.

      Ik zie zowel gekwetstheid bij haar en wellicht, zoals u het zegt, een stukje hoogmoed.

      Hoewel ik zelden een Tridentijnse H. Mis heb meegemaakt, begrijp ik wel de waarde ervan. Het is zo jammer en eigenlijk ook ergerlijk, dat vele katholieken dit blijkbaar altijd nog als een zeer ‘ouderwetse’ H. Mis zien. Het zou wellicht de eenheid binnen de gehele R.K. Kerk ten goede komen.

      Als katholiek gelovige, nu zelf buitenkerkelijk, dat zeg ik erbij, heb ik altijd in een spanningsveld gezeten tussen zeer behoudend en zeer progressief in onze parochie. De meerderheid hier is nog steeds progressief. Het Kerkbezoek is nog altijd laag en zeer weinig jongeren en weinig kinderen in de Kerk.

  12. Jmedine, – op re. van 11/11/2017 om 13:55 uur –
    Dat is een goede intentie om voor te bidden. Een goed zicht op God YHWH de Heer en op Jezus de Heer en hoe Hij wil dat we Hem ontmoeten. De H.Geest geve ons allen dat inzicht, die vrede van Christus, die ruimte schept om elkaar ook te kunnen zien hoe God ons ziet.
    .
    Dat gevaar is zeker aanwezig, het triomfantelijk worden, daar hebben zowel behoudenden als progressieven soms last van. Ik moet daar ook zelf voor oppassen.

    Triomf:
    Er is ook nog zoiets als de Triomf van Maria. Er bestaan schilderijen ervan.
    Typisch katholiek geformuleerd of toch écht katholiek? Ik voel aan dat protestanten hier moeite mee hebben. Ik heb er dan als vm katholiek toch moeite mee dat katholieken dan soms meteen weer zeggen. Wij hebben niets met protestanten te maken? Hun doopsel is erkend door de Kerk. Zij zijn, ondanks de verschillende visies, toch onze broeders en zusters in Christus en dat wordt dan met zo’n zin weer onderuit gehaald.

    Mijn bede is toch dat we tot volle Eenheid kunnen en mogen komen, zoals Christus die heeft bedoeld en zoals God YHWH het uiteindelijk wil. En dat zowel katholieken als protestanten er zich geheel in kunnen vinden, zonder een vervelende nasmaak. We hebben er uiteindelijk allemaal pijn en verdriet van gehad door of dankzij de Reformatie en soms is dat er nog. Er zijn nog altijd polariserende machten en krachten aan beide zijden, die opnieuw verdeeldheid zaaien, wat opnieuw uit kan komen tot een Godsdienstoorlog, wat God verhoede. Want we hebben God als eerste nodig, maar toch ook echt elkaar nodig in deze moeilijke tijden.

  13. Het zijn heel verwarrende tijden : Bergoglio die samen wil met protestanten. Het lijkt mij vooral eenrichtingsverkeer. Waarom komen de protestanten niet terug naar het oorspronkelijke geloof dus rk ? Waarom hebben ze geen Euchristische aanbidding ? Geen rozenkransgebed ? Geen biecht ? Ik snap de kritiek op het Vaticaan. Ik zie dat ook dat het vol zit met vrijmetselaars. Maar in alle verwarring is er een houvast en dat zijn de boodschappen van Maria . Een ervan is het verzoek om dagelijks de rozenkrans te bidden en de eerste zaterdag van de maand de H Mis bij te wonen en de aanbidding. Ook haar boodschap dat de apostasie zou beginnen in de hoogste regionen van het Vaticaan ( zie Vaticanum II) en de boodschappen van MDM. De progressieve kerk is voor mij grotendeels humanisme daar kom ik ook niet want het voegt niets toe voor mij. Geen voedsel voor de ziel. Geen wonder dat mensen afhaken. De traditionele kerk is voor mij het krachtigst. Het Salve Regina na de H Mis is weldadig !

    • Marrie,
      Als er een Lutherse H. Messe bestaat die sterk lijkt op de Tridentijnse H. Mis, dan is er misschien toch nog hoop op een eenwording. Het verschil zit hier vooral als het om het H. Avondmaal/Eucharistie gaat tussen transsubstantie (Luthers) en transsubstantiatie (R.K.), beiden te zien op You Tube-video’s. De eerbied voor God, de kerkzang in de Lutherse Kerk was te zien. Zij knielden, ontvingen het H. Brood op de tong en dronken uit de Beker. De aankleding van de Kerk zelf vond ik rustiger dan die in de Tridentijnse H. Mis. Dan is het toch erg armoedig als je in een progressieve kerk komt, iedereen blijft zitten, er wordt nauwelijks nog geknield, men ontvangt staande de H. Communie op de hand. Hoeveel echt geloof vindt men nog onder katholieken die jarenlang in een progressieve parochie zitten of hebben gezeten, want inderdaad, velen zijn afgehaakt.

      Er zullen altijd extremen aan beide zijden staan, die elkaar als ketters blijven zien. Mijn inziens speelt haat over en weer dan nog altijd een grote rol. En haat is niet van God, tenzij je alleen de zonde zelf haat.

      In de progressieve kerk wordt ook alles te veel ‘horizontaal’ uitgelegd. Vanmorgen hoorde ik een preek n.a.v. het Evangelie van vandaag Matteüs 25:1-13. (ik neem aan dat dat nog hetzelfde is bij de Tridentijnse H. Mis i.v.m. 32e zondag door het jaar (Jaar A). De uitleg bij Radio Maria Nederland was beduidend anders en ik vond en vind het zelf echt goed, veel beter dan de uitleg die ik vanmorgen hoorde van de diaken, dit was duidelijker veel horizontaler. Zo horizontaal had ik onze diaken trouwens nog niet gehoord. Bij Radio Maria was de verticale lijn zeer duidelijk, met een horizontaal voorbeeld erbij, ter verduidelijking weer van de Evangelielezing.

      En dan te horen dat iemand het zo’n goede viering vond, dan vraag ik me af of er nog iemand is in de kerk die door heeft, dat de uitleg in feite niet helemaal klopte. Hij zei wel dingen die waar waren, maar eigenlijk vond ik het niet alles zo toepasselijk op de Evangelielezing. Het voert te ver om de verschillen hier te laten zien, maar ik vond het deze keer zeer opmerkelijk.

  14. Marian,het lijkt mij het beste als de kerken ieder voor zich verder gaan. De verschillen zijn onoverbrugbaar. Transsubstantiatie , Mariaverering, aanbidding van het H.Sacrament, de biecht. Maar in progressieve kerken krijg je inderdaad niets mee : humanisme, geen eerbied, blijven zitten zelfs tijdens de concentratie, nauwelijks knielen ook niet voordat men of nadat men de bank in of uitgaat, de handcommunie.,de kweelliedjes van Huub Oosterhuis. Maar er zijn echt nog wel traditionele parochies en die zitten behoorlijk vol. Mensen zijn niet gek, die voelen wat echt is en iets wat erop zou moeten lijken,met als gevolg : vol of leeg.

    • Wat er niet is, is er niet. Er zijn hier geen Tridentijnse H. Missen in onze regio’s. Wij zullen het hier moeten doen met wat wij hier hebben. De oplossing ligt niet voor iedereen om naar elders te gaan. Niet iedereen is even gezond en fit genoeg om dat te kunnen volbrengen. De oplossing ligt in herders die zich daadwerkelijk om hun schaapjes moeten gaan bekommeren en het ware Geloof voorhouden. Er zijn herders, dus dat is het probleem niet, al zijn er nog altijd te weinig. Maar de herders verkondigen niet altijd het ware. Mensen worden daardoor misleid. Maar dat mag ik dan niet zeggen. Ik heb mijn mond wel opengedaan en met ook brieven en e-mails. Maar ik werd helaas gauw neergezet als zijnde fundamentalist en extreem. Ik heb het niet altijd tactisch gezegd, men zag mij als opleggend, star, etc.etc., maar ik was nagenoeg de enige hier dit dat deed.

      Er waren er, één gezin, die zich eraan stoorden en later naar een goede H. Mis gingen. Maar ook dat was niet een Tridentijnse H. Mis, maar zeker goed en daar was wel meer eerbied.
      Hoe dan ook het wordt katholieken wel moeilijk gemaakt. En niet alle katholieken lopen weg, ook de goede katholieken niet. Niet allemaal zijn ze hier zo blij geweest met de veranderingen in de loop der jaren. Ik zie ouderen er toch wel een beetje uitgeblust uitzien, te moe om er tegen te vechten. Ik vind dat erg triest, zeker als het iemand is, die vroeger ook in het parochiebestuur heeft gezeten.

      Slechts zelden is hier een H. Mis, al is het een H. Mis Novo Ordo, met een goede R.K. priester die heel eerbiedig de H. Mis opdraagt.

      Inmiddels heeft de protestantse kerk het hier ook al over ‘voorgangers’, maar ik weet niet of dat altijd zo is geweest, het was altijd de dominee. Er zijn termen die dus nu overeenkomen in zowel de katholieke kerk als in de protestantse kerk, mede door de oecumene is dat zo gekomen.

  15. Marian, een Novo Ordo Mis heeft ook zijn waarde als hij met eerbied wordt opgedragen en als er ook nog Latijnse gezangen bij zijn, dan voedt dat zeker ook de ziel. Als je niet in de gelegenheid bent om te reizen om ergens nog een H.Mis bij te wonen , hetzij Tridentijns , hetzij de nieuwe mis van na het Vaticaans Concilie, dan kun je altijd nog de Rozenkrans bidden elke dag . Dat heeft ook veel waarde en werd nog sterk aan bevolen bij ons in de kerk tijdens de oktobermaand maar ook daarna.

    • Dat we in de progressieve kerk weinig meegekregen hebben en meekrijgen ben ik geheel met u eens.

      Het Rozenkransgebed zal ik geheel opnieuw moeten leren bidden. Ik heb nog wel materiaal en meditaties erbij, o.a. van Stirezo ofwel St. Maria Koningin van de Vrede en verder van Kerk in Nood.

  16. Wat een geweldig nieuws! Weg van de verdeeldheid, ut unum sint!

    • Beste Pierre, ik denk niet dat u vast staat (Stavast) maar zweeft in de duisternis.
      U had beter kunnen schrijven: “Wat een afschuwelijk nieuws! Ver weg van de waarheid, ut unum non sint!

    • Om te voorkomen dat ik ongenuanceerd ga oordelen en/of veroordelen wat u schrijft; hoe bedoelt u dit?

  17. Precies zoals ik het schreef, ik ben blij dat de eucharistie opnieuw doordacht wordt en dat er openheid betracht wordt naar onze protestantse broeders en zusters in Christus. Christus is de weg, de waarheid en het leven, de gedachten over de transsubstantiatie zijn vooral geformuleerd door de 13de-eeuwse theoloog St.-Thomas van Aquino. Niemand wéét wat Jezus bedoeld heeft met Dit is Mijn Lichaam, we hebben het als groots en groot geheim overgeleverd gekregen, laten we elkaar dan toch niet verketteren omdat we die woorden verschillend begrijpen. Duisternis heerst on de harten van mensen die niet meer willen nadenken over het mysterie van de verlossing, maar van hun interpretatie een stok maken om anderen mee te slaan.

    • Dat we elkaar niet verketteren moeten ben ik met u eens. Toch is de praktijk wel, dat er dingen gedaan worden die niet toegestaan zijn door de R.K. Kerk, zoals de Intercommunie en dat de dominee de Heilige Communie uitdeelt, terwijl we weten dat hij zelf niet gelooft zoals de R.K .Kerk het ons voorhoudt. Dit komt dan wel krom over. Ik heb dit zelf meegemaakt, daar in onze parochie zeker 2x per jaar een Oecumenische Viering/Dienst wordt gehouden. Doordat er verschillen zijn, is ook de terminologie die beide kerken gebruiken verschillend. Dat moge duidelijk zijn.

      Wat blijft is wel: Gebedsvieringen met elkaar zonder H. Avondmaal, zonder Eucharistie. Dan wordt juist door het wederzijds respect het Woord waar van de Heer: “Waar twee of drie in Mijn aanwezig zijn, daar ben Ik in hun midden.”

      Het probleem is wel dat de R.K .Kerk steevast de Lutherse viering als zijnde ‘ketters’ afdoet, terwijl het geloof in hun hart meer oprecht zou kunnen zijn dan van menig katholiek gelovige. Maar er is ook een categorie protestanten die weer erg veel afwijzen van de R.K. Kerk of zelfs verafschuwen, terwijl ze toch uit diezelfde R.K. Kerk kwamen. In eerste instantie wilde Luther helemaal geen breuk met de R.K. Kerk. Maar de Kerk pakte hem misschien al vanaf het begin te hard aan.

      En toen kon alles op een gegeven moment uit de hand lopen.

      Nog steeds gebruiken we aan beide zijden ons overbekende vingertje en wijzen maar —> naar de ander.

      Mijn moeder zaliger zij altijd, dat je niet wijzen moet naar een ander. Wijs naar jezelf <—

      Misschien komen alle kerken verder als we dat allemaal, van welke demonatie ook, dit in de praktijk weten te brengen.

      Laten we hierin oefenen. Dus de wijsvinger inhouden en vooral niet wijzen.

      De Wijsheid begint dan met het krieken van de dag.

    • @ Pierre Stavast
      Het is heel eenvoudig. De ware Ene Heilige Rooms Katholieke en Apostolische Kerk die Jezus Christus de sleutels van de hemel heelt gegeven en de schat van de Waarheid heeft gegeven is nog steeds die K. Kerk vanaf dat ogenblik en zal zo altijd onveranderd blijven, zoals Jezus God steeds onveranderd is.
      Dit is het enige heil voor alle mensen van goede wil.
      Deze Katholieke Kerk staat steeds open voor diegenen die buiten de Kerk staan en oprecht haar willen vervoegen. Zij zal nooit vergaan, omdat zij het mystieke lichaam van haar stichter Jezus Christus is en daarom niet kan vergaan.
      Indien mensen zoals in die video’s (afschuwelijk) andere meningen hierover hebben en niet zullen veranderen, vrees ik voor hen de eeuwige straf, die ze zelf hebben gewild, door niet deze enige Katholieke Kerk te vervoegen waar alleen de Heer Jezus aanwezig is.
      Dit is de onveranderbare waaarheid voor alle tijden. Amen.

  18. Als de Kerk zo open staat, waarom zijn zoveel kerken overdag meestal dicht en zelfs met hekken afgesloten? Het is de Kerk zelf die eigenlijk ons zou moeten leren op God te vertrouwen. In plaats daarvan zijn zij o, zo bang dat er gestolen wordt of ingebroken of dat er vandalisme is.

    Ja, als er niemand welkom is, dan krijg je rottigheid.

    Elke Kerk zou een open huis moeten zijn, zeker overdag en de pastorie naast het kerkgebouw zou elke dag een aanspreekpunt moeten zijn. Dat kan niet, als er niet een of meerdere priesters/paters in een pastorie wonen.

    De Kerk kan het helaas niet meer in elke parochie waar maken een open huis te zijn. Was dat maar waar! Waarom brandt daar eigenlijk dan de Godslamp? Zeiden ze vroeger niet dat God op ons zit te wachten? Als men de deur van de Kerk op slot houdt, hoe kunnen wij er dan in en Jezus dan opzoeken?

    Het doet me denken aan een verhaal die ik heb gelezen over een bedelaar in Parijs. Hij zat voor de Kathedraal van Le Sacre Coeur. En elke dag ging hij naar binnen en zei tegen Jezus: “Hier ben ik, ik ben Paul en ik kom bij U op bezoek.” Hij bleef elke dag daar wel een half uur daar zitten en peinzen en wellicht ook bidden. Een zuster die langskwam maakte wel eens een praatje met hem, als hij buiten zat. Op een gegeven moment werd hij ziek en belandde in het ziekenhuis. De zuster zag hem niet meer en begreep niet waarom. Van omstanders hoorde zij dat deze man in het ziekenhuis lag. Zij ging bij hem op bezoek en zij schrok van hem. Hij zag er heel slecht uit, niet goed verzorgd, het haar slordig en ongewassen en sterk vermagerd. Na enkele weken ging zij weer bij hem op bezoek. En tot haar verrassing was het deze keer heel anders. Hij zat rechtop in bed, zag er schoon uit en zijn gezicht was mooi geschoren. Ze vroeg hoe het met hem ging en wat er gebeurd was dat hij er nu zo goed uitzag. Toen zei hij: Ik was zo erg ziek en ik had erge koorts. En toen zag ik een Man in het wit en Hij zei tegen mij: “Hier ben Ik. Ik ben Jezus en Ik kom bij jou op bezoek.” Paul was heel erg blij met dit bezoek en hij knapte heel snel op.

    Dit verhaal heb ik misschien niet helemaal letterlijk overgenomen, maar het kwam er wel op neer, dat deze bedelaar bij Jezus op bezoek ging en dat Hij ziek werd, Jezus Hem niet vergeten was. Dit verhaal heb ik overigens voor het eerst gelezen in een boek met vele prachtige verhalen, de een nog mooier dan de ander, dat door ene zr. Michaëla (?) of Zr. Antoinella (?) (die wel gelooft in de verschijningen van Maria in Medjugorje), geschreven was.

    Eigenlijk begon ik al zat te worden van al die fantastische verhalen, terwijl mijn eigen situatie nooit leek te verbeteren.

    Dit verhaal sprong er bij mij zo tussenuit, en ik herinner mij al van jongs af aan, dat ik de Kerk als er geen H. Missen zijn, dicht waren, toen nog zonder die zware hekken ervoor., maar nu wel met ijzeren hekken. Soms vraag ik mij af of ik de enige was vroeger die hierdoor teleurgesteld werd.

    Wij hier kunnen nooit zomaar de kerk in, niet eens in een dorp. En in een drukke stad als Parijs kan het wel? Veel meer kans op misdaad zou je zeggen.

    Is dat niet heel erg triest en tekenend voor het verval in onze R.K. Kerk in Nederland? Is dit in België ook zo dat de kerken hermetisch afgesloten zijn? Zijn daar ook pastorieën die niet bewoond worden door een priester of een andere functie hebben gekregen? Dat kan natuurlijk door een gebrek aan priesters zo zijn. Maar deze situatie duurt nu al zo lang.

    De Kerk is niet open. Zo uitnodigend vind ik ze niet, behalve voor bestaande H .Missen/vieringen op de Zondag, soms op zaterdag.. Daardoor gaan mensen minder naar de Kerk en hun geloof gaat wellicht achteruit omdat het niet (voldoende) gevoed wordt.

    De Kerk laat zich zelf leiden door angst. En mensen worden daardoor ook niet moediger van. En in deze tijd wordt de angst alleen maar groter en mensen hebben nauwelijks of geen geestelijke leiding en die zoeken ze ook vaak niet. De drempel is hoog geworden en mede door allerlei ontwikkelingen in de Kerk is het vertrouwen beschadigd op de Kerk.

    Volgens het KatholiekForum.net kunnen we niet een goed herstel binnen de R.K. Kerk verwachten van de tweede Franciscus die hier Paus Bergoglio wordt genoemd.

    Onze Hulp komt van God, Schepper van hemel en aarde. Amen.