De preek van Aartsbisschop Lefebvre in Poitiers in 1977, ter gelegenheid van de eerste H. Mis van een pas gewijde priester, verdient onze aandacht omdat hij er spreekt over gehoorzaamheid.
Trouw aan Christus en Traditie is het teken van ware gehoorzaamheid. “Men kan niet zeggen dat men vandaag de dag het gezag gehoorzaamt en tegelijkertijd de hele Traditie ongehoorzaam is. Het volgen van de traditie is juist het teken van onze gehoorzaamheid. Jesus Christus heri, hodie et in saecula, ‘Jezus Christus gisteren, vandaag en voor altijd.’”
Zij die ons beschuldigen zijn werkelijk ongehoorzaam. “Ik denk dat zij die ons beschuldigen misschien de weg van de schijnbare gehoorzaamheid hebben gekozen die in werkelijkheid ongehoorzaamheid is. Want zij die de nieuwe weg volgen, die de nieuwigheden volgen, die zich hechten aan nieuwe principes die strijdig zijn met die welke ons door de Traditie, door alle Pausen, door alle Concilies zijn geleerd, zij zijn degenen die de weg van de ongehoorzaamheid hebben gekozen.”
“Het volstaat de toespraken te lezen die in onze tijd worden gehouden om te beseffen dat degenen die ons beschuldigen van ongehoorzaamheid degenen zijn die de pausen niet volgen, die de concilies niet volgen, die in werkelijkheid ongehoorzaam zijn.”
St. Pius V maakte het duidelijk dat geen enkele autoriteit legitiem de Tridentijnse Mis kan verbieden. “Paus St. Pius V verkondigde op plechtige en definitieve wijze dat, wat er in de toekomst ook zou kunnen gebeuren, niemand ooit een priester zou kunnen verhinderen het Misoffer te vieren; en dat alle excommunicaties, alle schorsingen, alle straffen die een priester zou kunnen ondergaan omdat hij dit Heilige Offer heeft gevierd, volkomen nietig zouden zijn, in futuro, in perpetuum.”
We kunnen dus handelen met een zuiver geweten. “Bijgevolg hebben we een zuiver geweten, wat ons ook mag overkomen. Als we ogenschijnlijk ongehoorzaam zijn, zijn we werkelijk gehoorzaam. Dit is onze situatie. En het is goed voor ons om dit te vertellen, om het uit te leggen, omdat wij het zijn die de Kerk voortzetten. Echt ongehoorzaam zijn zij die het Misoffer, de Sacramenten en onze gebeden bederven, zij die de Rechten van de Mens in de plaats stellen van de Tien Geboden, zij die het Credo veranderen.”
Hun aanvallen op ons veroordelen hen. “Het is duidelijk dat we nog steeds in gemeenschap zijn met de Kerk. Er is een tegenstrijdigheid in hun houding die hen veroordeelt. Zij weten heel goed dat wij in het gelijk staan, want wij kunnen niet buiten de waarheid staan als wij gewoon blijven doen wat al tweeduizend jaar gedaan wordt, gelovend wat al tweeduizend jaar geloofd wordt. Dit is niet mogelijk.”
Onze redding hangt af van het naleven van de traditie. “Nogmaals, we moeten deze zin herhalen en blijven herhalen: Jesus Christus heri, hodie et in saecula. Als ik met de Jezus Christus van gisteren ben, ben ik met de Jezus Christus van vandaag en morgen. Ik kan niet bij de Jezus Christus van gisteren zijn zonder bij de Jezus Christus van morgen te zijn. En dat komt omdat ons geloof dat van het verleden en dat van de toekomst is. Als we niet bij het geloof van het verleden zijn, zijn we niet bij het geloof van het heden, noch bij dat van de toekomst. Dit is wat we altijd moeten geloven. Dit is waar we tot elke prijs aan vast moeten houden – onze redding hangt ervan af.”
Het is pas als Bergoglio en andere ketterse bisschoppen goed vinden wat wij doen, of vinden dat we hen gehoorzaam zijn, dat we er zeker van kunnen zijn dat we werkelijk ongehoorzaam zijn aan Christus.
Bron: The Remnant Newspaper
RESTKERK 2013- 2025 
19 reacties op “Mgr. Lefebvre over gehoorzaamheid”
Ons verleden ligt bij Jezus en onze toekomst is de hemel. Het doel van ieder gelovige. En traditie is niet iets statisch maar dynamisch. In Paulus brief aan de kerk van Korinthe lezen we; wij zijn van Christus en deze is van God. We zijn dus eigendom van Jezus en niet van mensen. Jezus is in het verleden, en in het heden, en in de toekomst altijd dezelfde. Op hem kunnen we vertrouwen.
Jacob de Meerdere en soeverein.
Ben het volledig eens met de redactie amen
Het zal voor de eeuwigheid het zelfde blijven, wat mijn Heer en God Jezus en de Meester 2,300 heeft ingesteld halleluja amen.
De Monseigneur was bij leven al een grote Heilige en visionair. De bescheiden, moedige en rustige Fransman was vervuld van de Heilige Geest en stichter van de restkerk.
Ik wil u graag iets vertellen over de kerkelijke traditie, de grote breuklijn tussen het ware geloof en het Protestantisme (en helaas is de Roomse Kerk erg Protestants geworden): In de natuurlijke orde gaan de dingen vooraf aan de ideeën en in het supernatuurlijke gaat het goddelijk mysterie – de realiteit van God – vooraf aan het geloof, wat het antwoord is op het individu dat tot iets existentieels wordt uitgedaagd. Anders gesteld, men ziet wat men gelooft en niet andersom, hetgeen verstrekkende gevolgen heeft. Welnu, het is dit principe dat in de Katholieke Kerk tot al haar gebruiken en devoties heeft geleid zoals samengevat in de uitdrukking ‘lex orandi, lex credendi’ of korter ‘ora ut credas’, wat vrij vertaald ‘eerst bidden, dan geloven’ betekent. In de Katholieke Kerk zelf moet men zijn uiterste best doen dat we aan het geloof vasthouden dat overal, altijd en door iedereen werd beleden (quod semper, ubique et ab omnibus creditum). Want het is waarlijk en in de strikste betekenis Katholiek als het alomvattend is, zoals ook uit de naam blijkt en de grond der zaak. Wij moeten de principes volgen van ‘universaliteit’, ‘van ouds’ en ‘eensgezind’. We respecteren universaliteit indien we verkondigen dat het ene geloof dat de Kerk wereldwijd belijdt het ware is; aan van ouds, indien wij geenszins van díe uitleg afwijken waarvan evident is dat onze heilige voorouders en vaders die hebben verkondigd; en we zijn eensgezind indien we vasthouden aan de éénstemmige definities en bepalingen die wij allen huldigen, of tenminste van bijna alle priesters en leraren vanaf het begin van onze jaartelling.
Wat een geweldig bisschop en wat een geweldig geloof, het Universele Tridentijnse geloof van voor het Tweede Vaticaanse Concilie, en wat een geweldig kerk, de Sint Pius X broederschap, deze geweldig bisschop ons heeft nagelaten. Mgr. Lefebvre was tijden zijn leven al een Heilige.
Ik post hier nog eens een berichtje dat ik eerder postte, hopend een reactie (bevestiging of geargumenteerde rechtzetting) te krijgen. Het gaat om iets wat me echt bezighoudt. Vandaar het herhalende bericht:
Ik blijf het er moeilijk mee hebben dat iemand het zou verdienen om gefolterd te worden in eeuwigheid. De hel voor de eeuwigheid betekent meer dan miljarden jaren aangezien het oneindig is. Ik kan en mag niet oordelen over Hitler en anderen die verschrikkelijke misdaden gepleegd hebben. Het beeld van die eeuwige hel, hoe vaak ook vermeld in de Bijbel, kan ik niet verzoenen met de Blijde Boodschap van een liefhebbende God aangezien de hel vele malen erger is dan de holocaust en de meest verschrikkelijke zaken die op aarde gebeuren. Ik weet dat alleen God oordeelt. Tegelijk hoop en bid ik ervoor dat zelfs voor een Hitler en co. de hel niet eeuwig hoeft te zijn en God uiteindelijk ook de slechtste mensen genadig zal zijn, want een grotere wreedheid kan er niet bestaan dan de eeuwige hel. Zijn er mensen die mij begrijpen en het ook zo zien of ben ik helemaal verkeerd?
Beste Bart, iedereen kan tot aan de drempel van de dood worden gered. Het schijnt dat op die manier Musolini is gered en ook Gadaffi. Maar nadat we die drempel hebben overschreden, kennen we zoals Lucifer kende en is onze veranderlijkheid van karakter verdwenen waardoor de haat van de verdoemden tegen God ook onveranderlijk is. En daarom is er geen eind aan de Hel. Misschien dat op een gegeven moment God besluit om de duivels geen kans meer te geven om hun gevangenen te martelen, maar de marteling van het verwijderd zijn van God blijft altijd bestaan en die marteling schijnt de ergste te zijn. Bestudeer de heiligenlevens en je zult zien dat het voorgaande klopt. En als je het nog niet begrijpt, aanvaard dan in nederigheid wat te hoog gegrepen is voor het verstand. Dit is de laatste keer dat ik deze steeds weer herhaalde vraag van jou beantwoord, want ik heb het al eerder gedaan.
“Het herstel van alle dingen”, waarvan sprake is in Handelingen 3:21 (‘apokatastasis panton’ ofwel ‘restitutionis omnium quae locutus est’), deed Origenes hoop putten voor een eindigheid aan de eeuwige verdoemenis, naar menselijke begrippen oneindig ver weg maar toch eindig, een opvatting die door Augustinus en later de Tweede Synode van Constantinopel van 543 veroordeeld is geworden (een lokaal gebeuren). Het werd vervolgens bevestigd tijdens het Vijfde Algemeen Concilie in 553 dat in feite het laatste stadium was van een heftig conflict dat door keizer Justinianus tien jaar eerder in gang werd gezet.
Thomas van Aquino onderscheidt tussen de natuurlijke genade die de mens krijgt en de genade die aan de natuur wordt toegevoegd, wat ‘het licht der glorie’ heet. Dat laatste is noodzakelijk om dingen van een hogere orde te kunnen doen. Zo komt het dat iemands karakter in de Hel onveranderlijk is, aangezien zo iemand van Gods heiligmakende genade is verstoken, maar daartoe heeft die persoon doelbewust gekozen in een continue afwijzing van de goddelijke genade die zelfs aan de heidenen wordt aangeboden, maar die voor mensen die in het Christendom zijn opgegroeid veel makkelijker te aanvaarden is. Vergis je niet, eenieder, ongeacht achtergrond, overstelpt God tijdens diens leven met zijn genaden en daarom mogen we stellen dat niemand onterecht in die verschrikkelijke plaats van kwelling zit, die de Hel heet.
Beste lunsius, dank voor je antwoord.
Mag nog één vraag?
Ik probeer het in elk geval, hopend op verduidelijking.
Volgens mij voelen niet alle zondaars haat tegen God. Sommigen zijn zwak en geven toe aan de zonde, terwijl ze de zonde eigenlijk niet willen plegen en tot God bidden om kracht en vergeving. Kracht om aan de zonde te kunnen weerstaan. Vergeving omdat ze bij momenten hervallen.
Zijn deze mensen ook veroordeeld tot de hel?
God vergeeft 70×70 keer, dus een oneindig aantal keren, zolang we elke keer het voornemen hebben niet te zondigen. Alsof God niet weet dat de mens zwak is! De brief aan Jacob zegt dat de mens een walm is die even verschijnt om dan te verdwijnen. De Bijbel zegt ook dat de mond van een mens als een geopend graf is. En desondanks blijft God van ons houden. Wat een God!
Jacob de Meerder en Soeverein.
Heel mooi pleidooi aan Bart.
Het enig wat wij mogen is ons nederig opstellen en ons overgeven aan de Almachtige Eeuwige Heilige God.
Hij is immers de Schepper van alles wat bestaat en over het gehele Universum Aarde Hemel en de hele mensheid geschapen en gecreëerd heeft
Bart mag beseffen dat de mensheid heel klein en nietig zijn, maar het besef mogen hebben dat God de schepping Aarde met de mensheid zo gewild heeft.
Het is ook niet voor niets dat God ons zijn kinderen en schaapjes noemt.
Laten wij ons leiden door God de Heilige Geest en te weten verstaan en aanvaarden, zijnde de Eeuwige Almachtige Heilige Vader en zijn Enige al even Eeuwige Almachtige Heilige Zoon Heer Jezus.
Beide Goden de Vader en de Zoon zijn twee handen op ene buik en nooit uiteen te krijgen.
Dit is ook de sterkte van onze mensheid, dat wij zo ene God Leider mogen hebben.
De mens is in de mogelijkheid de Aarde te vernietigen.
Bv Hiroshima Japan atoombom!
Daarom hebben wij een sterke leider God Heer Jezus nodig, die de Wereld gaat leiden.
De in 1914 benoemde Zoon van de Eeuwige Almachtige Heilige Vader en God Heer Jezus zijn Enige Zoon.
God Heer Jezus is koning der koningen en dus de Keizer boven alle prinsen koningen en aardse keizers.
God Heer Jezus is onze ultieme Keizer over het gehele universum aarde hemel en de mensheid halleluja Amen.
Hij Heer Jezus is onze zekerheid dat wij onder zijn gezag mogen leven staan en kunnen blijven bestaan, dat is zijn Vrede en Liefde God voor ons allen Amen.
Dit is onze vrije meningsuiting.
Ik wil volledig nederig zijn en besef niet alles te begrijpen.
Ik zou wel graag weten wie bedoeld wordt met degenen die God verwerpen, afwijzen en/of haten. Zijn dit de atheïsten die niet geloven in God of zijn dit de gelovigen die toch zondigen? Is het plegen van zonden automatisch hetzelfde als God verwerpen?
Sommige zondaars geloven in God en bidden tot God om de kracht te krijgen niet langer te zondigen. Bij momenten hervallen ze toch in de zonde, waarna ze om vergiffenis vragen. Ze strijden dus tijdens hun aardse leven tegen hun zondigheid, wetend dat ze verkeerd doen, maar slagen er niet altijd in om aan de zonde te weerstaan. Ze vragen God om kracht (om aan de zonde te weerstaan) en om vergiffenis (als ze toch weer gezondigd hebben).
Gaan mensen die van God houden, tot God bidden om kracht en vergeving, maar soms toch in zonde hervallen, naar de hel? Zijn zij degenen die God verwerpen, afwijzen en haten? Ik behoor tot die groep mensen en durf dat toe te geven. Ga ik dus naar de hel?
Ja, ik herken die enorme angst voor de hel. Ook ik strijd daarmee. Maar als je steeds weer berouw hebt van je zonden, en je vraagt God om vergeving, en je gaat biechten regelmatig, lijkt mij dat je niet naar de hel gaat. Je kunt immers niet meer doen dan je best, maar zelf worstel ik er ook erg mee. Zou zeggen praat met een goede ! priester, dus liever een niet al te moderne priester.
Mensen die God verwerpen, zijn mensen die de zonde liefhebben én God niet willen dienen en beminnen; mensen die God haten zijn doorgaans atheïsten: ze willen niet in hem geloven; en verwerpen zijn bestaan, en haten het idee dat Hij zou bestaan, en ze Hem zouden moeten liefhebben. Zondigen is niet hetzelfde als God verwerpen. We zijn allemaal zondaars, maar we hebben de biecht en de akte van berouw; ook de schuldbelijdenis aan het begin van de Mis. Wie de Heer bemint, Hem wil dienen en spijt heeft over zijn zonden, en nederig blijft en een goed christelijk leven leidt (bidt voor uw naasten; geef aalmoezen, breng kleine verstervingen…), die hoeft niet te vrezen voor de Hel. Wijdt u bovendien toe aan Onze Lieve Vrouw: bidt de rozenkrans; draag haar scapulier,… zoveel mooie devoties en sacramentaliën die God als hulpmiddel heeft gegeven. Een kind van Maria gaat nooit verloren. Bidt ook regelmatig schietgebeden zeg meerdere malen per dag: God ik bemin u; Jezus, ik hou van u. Dat helpt een diepe relatie met de Heer te ontwikkelen.
We raden bovendien aan bvb de Mechelse Catechismus eens door te nemen; dat kan helpen om beter het geloof te leren kennen. Uw vragen en twijfel stammen wellicht voort uit een zekere onwetendheid. https://restkerk.net/de-mechelse-catechismus/
Dank voor het verduidelijkende antwoord.
Mag ik mbt “gehoorzaamheid” dit artikel voorleggen. Weet niet wat er mee aan te vangen -> https://www.catholicworldreport.com/2023/03/14/answering-six-objections-from-the-sspx/
Mag ik delen wat ik als kind ervaarde over “de hel”
De gevoelens die een mens in de hel zal hebben zijn meer dan vreeswekkend. Het besef dat het nooit meer goed komt; nooit meer anders zal zijn. En dat men aan de verdoemenis zélf schuldig is. Geheel en al. En dat het anders had gekund.