Mgr. Schneider heeft onlangs een nieuw boek geschreven met als titel ‘De Katholieke Mis. Stappen om de Centrale Stad van God in de liturgie te herstellen.’ Schneider vertelt in het interview met de hoofdredacteur van LifeSiteNews over de handcommunie.
Mgr. Schneider: “Ten eerste is de Communie in de hand één van de pijnlijkste verschijnselen en kwaden binnen de kerk. Ik zou zeggen het meest erge, omdat we onze Heer met de voeten vertrappen in onze kerken; dat de Heer, in Zijne Majesteit, verborgen in dit kleine, kleine fragment van de Hostie of een bepaald deel van de Hostie, wordt vertrapt. En dit is zo pijnlijk en snood, dat we gewoonweg niet kunnen verder gaan hiermee. We moeten zo spoedig mogelijk dit stoppen, zonder compromissen stoppen. Genoeg! Genoeg! We kunnen niet blijven onze Heer onder onze voeten vertrappen en Hem behandelen zoals een koekje en zo voort. Dit is het eerste.
De lockdowns en het sluiten van kerken enzovoort werd zelfs door bisschoppen gedaan waar de regering het niet vereiste. Het was een demonstratie, een betreurenswaardige demonstratie, van de staat van het geloof van deze bisschoppen. En zo ook van de Heilige Stoel, die vandaag het tijdelijke boven het eeuwige verkoos. Ze vonden het korte tijdelijke leven belangrijker dan de redding van zielen. En het was in zekere zin een logisch gevolg van de laatste decennia sinds het Concilie, waar de kerkleiders zich eenzijdig wendden, tot de tijdelijke zaken, tot het tijdelijke leven, ten koste van het eeuwige leven, van het bovennatuurlijke leven. En dit was gewoon een logisch gevolg – de lockdowns of het sluiten van de kerken.
Ik hoop dat die priesters die hebben meegewerkt aan het sluiten van de kerken in de toekomst hiervan zullen leren en meer moed zullen krijgen om dit in de toekomst niet te doen, omdat ze dit moeten verantwoorden voor de eeuwige rechter Jezus Christus. Hij zal hun al die gesloten heilige Missen tonen, al die bronnen van genade die deze priesters en bisschoppen sloten voor de gelovigen die honger hadden naar de sacramenten, naar het eeuwige leven. En dus denk ik, hoop ik, dat ze dit niet zullen herhalen.
En onthoud ook dat in tijden van epidemieën en de pest, laten we zeggen, de Kerk, de bisschoppen integendeel de heilige Missen deden toenemen. Ze waren creatief. De heilige Carolus Borromeus beval in de tijd van de pest in Milaan dat bijna in elke hoek van de stad in het openbaar en in de open lucht de Mis moest worden opgedragen, zodat mensen vanuit hun ramen konden helpen om deel te nemen aan het offer van Christus. En dit was een voorbeeld. En hijzelf ging, met gevaar voor eigen leven, de sacramenten toedienen aan de mensen die aan de pest stierven.
Maar de COVID-epidemie was geen plaag, want die moeten we duidelijk onderscheiden. En dus is het eigenlijk een kwestie van geloof. Als dit een kwestie was van wat de prioriteit is in de Kerk, en de COVID-lockdown-situatie laat het openlijk aan de hele wereld zien dat de meerderheid van de leiders in de kerk de voorkeur gaven aan het korte tijdelijke materiële leven boven de eeuwigheid. We moeten terug naar het primaatschap van Christus en naar het primaatschap van de eeuwigheid.”
Bron: LifeSiteNews
RESTKERK 2013- 2025 
6 reacties op “Mgr. Schneider: “Communie in de hand is het meest pijnlijke kwaad in de Kerk vandaag””
Jammer dat er weinig woorden besteed worden aan de oorzaak van de handcommunie, namelijk de ‘nieuwe’ dienst van Paulus VI: Novus ordo. Een sacrament-loos toneelstuk met een keukentafel waar God amper of helemaal niet aanbeden wordt en om de haverklap ‘Het Onze Vader’ wordt veranderd….dat de kerken leeglopen sedert 50 jaar is ook niet vreemd.
Marcus’ 14:22 Willibrord vertaling :
Tijdens de maaltijd nam Hij een brood ,sprak de zegenbede uit,brak het brood,gaf het hun en zei:
Neem het,dit is mijn lichaam.
Ik neem aan dat Jezus het brood niet rechtstreeks in hun monden stopte maar het hun in de hand gaf.
Indien het zo was: de Apostelen waren de eerste bisschoppen. Tijdens die avond stelde Hij ook het priesterschap in, alsook de andere sacramenten. Priesters nemen de Communie in de hand, daar is niks mis mee. Maar leken hebben het altijd in de mond ontvangen uit de hand van een gewijd priester. Reeds in de 5de eeuw werd bepaald in het Concilie van Saragosa dat allen die de praktijk van de handcommunie bevorderen werden geëxcommuniceerd. Paulus VI schreef in 1969: “De Opperste Pontifex oordeelde dat de aloude manier van het uitreiken van de Heilige Communie aan de gelovigen [op de tong] niet mag veranderd worden. De Apostolische Stoel spoort bisschoppen, priesters en gelovigen aan deze wet, die geldig is en opnieuw werd bevestigd volgens het oordeel van de meerderheid van het Katholieke episcopaat, godvruchtig na te leven, in de vorm die de huidige ritus van de heilige liturgie voorziet, en uit bezorgdheid voor het algemeen welzijn van de Kerk.”
Wat is het gevolg van handcommunie? Geloof in Werkelijke Tegenwoordigheid die wegebt. Satanisten die een Hostie makkelijk in hun zak stoppen om te gaan misbruiken in een satanische zwarte mis… Allemaal bekend. Verder: partikels die aan de hand blijven kleven en/of op de grond vallen; Hosties die op de grond vallen,… Kinderen die weglopen met de Hostie in hun hand om ermee te spelen… En dat handcommunie hygiënischer zou zijn is ook lariekoek: mensen raken hun kleingeld aan dat door vele handen is gepasseerd, geven een handdruk,…
In een Tridentijnse Mis wordt de Communie op de tong gegeven met onder de kin een Hostieschaal zodat deze (en ook partikels) zeker niet op de grond kan vallen. Enkel de priester raakt de geconsacreerde Hostie aan met zijn gewijde handen. Dit is apostolische traditie.
Volgens sommige visioenen schijnt het zo te zijn, waar ik niet de minste moeite mee heb om dat te geloven, dat de engelen en heiligen in de Hemel het niet zouden wagen de Heilige Hostie met hun hand aan te raken. In rangorde staat een priester boven een engel, vergeet dat niet (maar de priesters vergeten dat wel). Ik ril bij de gedachte aan Gods vonnis over de priesters die de zaak zo laten verslonzen. De eerbied is ver te zoeken, en dat blijkt ook uit het feit dat bijna niemand meer knielt bij het ontvangen van Jezus-hostie, …om maar niet op te vallen.
Alléén gewijde handen (dus die van een priester) mogen het Lichaam van Christus aanraken. Bij de handcommunie dient de communicant in feite zichzelf de communie toe, door Hem -met ongewijde hand- in zijn/haar mond te stoppen. Elke handcommunie is dus feitelijk een heiligschennis.
Ergens bij een ziener/zieneres heb ik gelezen dat Jezus bij het laatste avondmaal het brood in de mond van de apostelen gaf. Dit geloof ik, waar zou anders dat gebruik vandaan zijn gekomen. Laten we de grootste eerbied hebben voor de H. Hostie. Maar als er geen priesters zijn om de H. Hostie te geven wat moeten we dan doen? De priesters worden oud en niet altijd bij machte de Communie uit te delen.