Katholieke traditie

Homilie van Mgr. Léonard in Chartres, tijdens de slotmis van de bedevaart Parijs-Chartres

Mgr. Léonard, de vroegere Aartsbisschop van Mechelen-Brussel, is op Pinkstermaandag voorgegaan in de Slotmis in de Kathedraal van Chartres, aan het eind van de jaarlijkse 3-daagse bedevaart van Parijs naar Chartres. Hieronder geven wij zijn homilie.

In de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest, Amen.

We kennen allemaal, mijn broeders en zusters, de multinationals die over de hele wereld handel drijven. Wel, en dit is een primeur, de meest indrukwekkende multinational in de wereld is de Katholieke Kerk die zich over alle naties uitstrekt. En we hebben het te danken aan de Heilige Geest, en aan de H. Petrus, in de lezing van de Handelingen van de Apostelen van vandaag. Petrus ging naar Cornelius, een heiden, een Romeinse soldaat, en zijn hele entourage; hij ging het huis binnen – wat verboden is voor een Jood! – en zie, op vraag van Cornelius evangeliseert Petrus, hij spreekt tegen hem over Jezus, ware God, ware mens, gekruisigd en verrezen. Zodra hij zijn preek geëindigd had, viel de Heilige Geest over Cornelius en zijn hele familie… en Petrus was opgezadeld met een probleem. Ze hadden reeds het sacrament van het Vormsel ontvangen, hoe konden ze dan het water van het doopsel ontzegd worden? Dus Petrus doopte deze heidenen na een extreem kort catechumenaat.

Het is daarom dankzij de Heilige Geest en dankzij Petrus en dan dankzij Paulus dat de Kerk een ware multinational geworden is, niet langer gebonden aan één volk, maar de multinational van geloof, hoop en liefde doorheen de wereld. En dit is wat ons hier, Galliërs, Kelten, Atuatuci, Nerviërs en Eburonen en andere mensen uit die tijd toestond om eindelijk toe te treden tot de Katholieke Kerk. En deze Katholieke Kerk, zo durven we in het Credo zeggen, is één, heilig, Katholiek en Apostolisch. Ik hoor soms mensen, in deze dagen en in deze tijd, na de openbaring van zoveel schandalen die ons geschaad hebben, zeggen: “Kunnen we nog steeds zeggen dat de kerk één, heilig, Katholiek en Apostolisch is?” Wel, ja, ze is heilig, hoewel ze gevormd wordt door zondaars – het bewijs daarvan is dat we hier zijn. Het is samengesteld uit zondaars.

Maar ze is heilig, omdat de Heilige van God, Jezus, haar hoofd is, omdat de Heilige Geest haar ziel is, omdat de Meest Heilige Maagd Maria haar hart is, en omdat, om haar te begeleiden op het pad van de geschiedenis, ze ondersteund wordt door de Heilige Traditie die van de apostelen komt, en ze is verlicht door de H. Schrift, en omdat in het hart van het leven van de Kerk er is wat we nu doen: daar is het Meest Heilige Sacrament van de Eucharistie. En nog meer, door de eeuwen heen is de Kerk in staat om vanuit de zondaars waaruit ze bestaat, heiligen te produceren – en we zullen allemaal de plicht hebben om dat vroeg of laat te worden.

En om haar missie te vervullen heeft de Kerk als een bron van hoop en een bron van vrede de woorden die we hoorden in het Evangelie: dit zijn de twee meest kostbare verzen van het hele Nieuwe Testament: “God heeft de wereld zo liefgehad dat hij zijn enige Zoon zond, zodat ieder die in Hem gelooft niet verloren zou gaan, maar eeuwig leven zou hebben, want God zond zijn Zoon niet in de wereld om de wereld te oordelen, maar opdat de wereld zou gered worden.” Ze zijn gewoon wonderbaar.

De Heilige Paulus vat dit samen in zijn tweede brief aan de Korinthiërs, in hoofdstuk 5, vers 21, wanneer hij zegt: “Hij die geen zonde heeft gekend, de Heilige van God” – dit is hoe de demon Jezus aanspreekt “We weten allemaal wie jij bent, Jezus van Nazareth, jij bent de Heilige van God” – wel, zegt Paulus, “Hij die zonder zonde was, de Heilige van God, God identificeerde hem voor ons met zonde, hij plaatste Hem in de rij van de zondaars, zodat wij zondaars, deel kunnen hebben in de heiligheid van God.”

Indien we dit beseffen, dan beseffen we waarom Jezus zo diep neerdaalde in een afgrond van eenzaamheid, verlatenheid, angst, vrees, in de steek gelaten gevoeld worden door zijn leerlingen en zelfs, schijnbaar, zich verlaten voelen door zijn Vader tot op het punt dat Hij schreeuwt: “Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?”; indien hij zo diep afdaalde, is het om iedere man en vrouw te bereiken, hoe groot hun schande ook is.

Wel, hij die herin gelooft, hij die zijn geloof in Jezus stelt, die tot op de bodem van de afgrond is neergedaald, is vervuld door een onuitblusbare hoop en ontvangt de gave van vrede – maar wat een prijs! De prijs betaald door Diegene die ons redt. Op Paasavond, in het Evangelie van Johannes, zegt Jezus tweemaal tot zijn leerlingen: “Vrede zij jullie.” En hij toont hen de wonden van zijn handen en de wonde van zijn zijde – de prijs die Hij betaalde, komende vanuit de afgrond, om ons het geschenk van de vrede te geven.

Dit was het thema van jullie pelgrimage: om een missionaris van vrede te zijn. Maar er is een prijs, en een prijs waar we moeten over nadenken. Want er staat geschreven in het Johannesevangelie, in de verzen die volgen op de woorden die ik citeerde: “De mens heeft de duisternis verkozen boven het licht,” en we moeten licht kiezen en ons schikken naar de wil, en handelen volgens de wil van de Heer voor ons. En het zal een gevecht zijn.

Jezus kwam om ons vrede te geven. Hij zei dit expliciet op de avond van het Laatste Avondmaal: “Ik geef jullie vrede, ik geef jullie mijn vrede. Ik geef hem niet zoals de wereld die geeft.” En in de syoptische evangeliën – Matteüs, Marcus, Lukas – horen we deze nogal verrassende woorden: “Denken jullie, zegt Jezus, dat ik gekomen ben om vrede te brengen? Nee, eerder verdeeldheid en strijd.”

Wel, mijn broeders en zusters, missionarissen van hoop en missionarissen van vrede, er zal hoe dan ook een gevecht zijn om in te strijden. We ervaren momenteel grote politieke verwarring in Europa. Er zal een strijd moeten gestreden worden.

Er is op dit moment ook veel verwarring in de Katholieke Kerk over belangrijke punten die de onverbreekbaarheid van het huwelijk aangaan, de relatie van de Echtelijke Alliantie met de Alliantie van het Sacrament van de Eucharistie, de kwestie van homoseksuele praktijken, de kwestie van het celibaat van priesters in de Latijnse Kerk en zoveel andere onderwerpen: een grote verwarring. En het gaat in alle richtingen. En we moeten dankbaar zijn wanneer onze huidige paus, paus Franciscus, duidelijk spreekt over enkele van deze punten. En we kunnen ook verder geïnspireerd blijven door de zeer duidelijk en zeer barmhartige leer ons gegeven door Paus Emeritus Benedictus XVI, en door St. Johannes Paulus II. We zullen moeten vechten met standvastigheid, vriendelijkheid, luisterbereidheid en barmhartigheid, maar er zullen strijden zijn die zullen moeten gestreden worden.

En Jezus waarschuwde ons: in de wereld zullen jullie moeten lijden, maar vertrouw op Mij, ik heb de wereld overwonnen. Ik wil afsluiten met een kleine boodschap. Ik was heel onder de indruk om alle families hier vergaderd te zien met mensen die reeds hun levensstaat hebben gekozen, die gehuwd zijn, of die door eigen vrije keuze alleenstaand zijn, of die alleenstaand zijn door de omstandigheden in het leven. Er zijn gewijde dienaren, er zijn ingewijde personen, maar ook zoveel jonge mensen!

Zodus, mijn dierbare jonge mensen die hier aanwezig zijn, blijf altijd heel dicht bij Jezus. Dat is een bron van vrede, maar het kan ook heel verontrustend zijn. Hij zal een meerderheid van jullie vragen om een solide thuis te stichten, dat is een man en een vrouw en de Heer in het midden: een prachtige “ménage à trois”, een man, een vrouw en de Heer die de diepe vereniging vormt van een koppel. Hij zal sommigen vragen om gedwongen celibaat te leven, dat niet was gekozen, omdat ze nooit een zielsverwant vonden in hun leven. En Hij zal deze mensen vragen om het celibaat in waarheid te beleven. Maar hij zal zeker ook, onder jullie, jonge mensen, meisjes willen vinden die denken dat Jezus de mooiste is, en die omwille van zijn prachtige ogen één of andere vorm van gewijd leven zullen omarmen. Wees waakzaam en verwelkomend, dames! En onder de jonge jongens, zal hij sommigen willen vinden die het zullen aanvaarden om priester te worden voor de dienst van de Kerk. In alle bisdommen van Frankrijk en Europa, beginnend met het bisdom van Chartres, is er overal een nood aan jonge mensen die zo vurig zijn over Jezus dat ze beslissen om hun hele leven aan hem en aan de mensen die Hij bemint toe te wijden.

Wees niet bang. In de wereld zullen jullie moeten lijden en veeleisende keuzes maken, maar heb vertrouwen, Jezus vertelt ons: “Ik heb de wereld overwonnen.” Amen, alleluja!

Mgr. André-Joseph Léonard.

Bron: LifeSiteNews

Categorieën:Katholieke traditie

2 antwoorden »

    • Dank voor deze overweldigend mooie homilie van Mgr. Leonard. Dank U O.L. Heer voor zo een mooie priester, U zorgt, juist ook via hem voor ons . . .