Kerk in Vlaanderen

Vlaamse pastoor sterft na uitzending tv-Mis

Wijlen Pastoor Thielemans. Beeld: VRT

Droevig en schokkend – enkel zo kunnen we deze gebeurtenis omschrijven. De pastoor van Berlaar, Eric Thielemans, is zondag na de eucharistieviering die op tv werd uitgezonden, onmiddellijk onwel geworden en korte tijd later gestorven.

De Mis was geen gewone Eucharistie. Er was namelijk een ‘jongerenband’ die de “viering” verzorgde, met gitaar.

Het Gloria was vervangen door een ritmisch herhalen van “Laudato Si Signore” en nog wat andere woorden in verschillende talen, zoals ‘hoe goed zijt Gij o Heer’… De priester volgde niet het Missaal, maar een eigen in elkaar gestoken versie. Het Sanctus was ook verdraaid naar iets totaal anders. Aan het eind van de Communie, die door de pastoor en drie (!) leken werd uitgedeeld, was het één van de leken die de beker met het kelkdoekje uitdroogde – een taak eigenlijk voorbehouden voor de priester, omwille van het H. Bloed welke de beker heeft bevat.

Een lekenassistent maakt de beker schoon, terwijl de pastoor achter hem op een stoel zit. Beeld: VRT

De boodschap op het einde van de Mis was dat Jezus een man van “solidariteit” was, en dat wij geroepen zijn om dat ook te zijn. Na de zegen werd nog iets gezongen van “Let it shine”, vergezeld met handengeklap. De pastoor verliet al zingend en in de handen klappend het altaar. Van zodra de dienst afgelopen was en de camera uitging, werd de pastoor slecht. “Hij zei dat het was alsof er iets in zijn rug geschoten was, en hij kon zijn benen niet meer bewegen”, zo zei één van de jongeren die in de band speelde. Korte tijd later overleed hij in het ziekenhuis.

Burgemeester Horemans van de CD&V stak de loftrompet over pastoor Thielemans: ‘We hebben jarenlang onze pollekes gekust omdat we zo’n vitale en enthousiaste pastoor hadden.’

Blijkbaar was er elke maand een jongerenviering met gitaar en drum, en een ‘kindernevendienst’.

Laten we deze droeve gebeurtenis aangrijpen om met nog vuriger aandrang te bidden en te smeken voor de bekering en de redding van de priesters. Bidden we ook voor de ziel van deze overleden pastoor.

Laten we allen vandaag speciaal een rozenhoedje bidden voor onze geestelijkheid.

Bron: De Standaard, VRT (één).


advertentie

Advertenties

Categorieën:Kerk in Vlaanderen

24 antwoorden »

  1. Dat is natuurlijk altijd erg, en vooral zo plotseling maar dat is ook een deel van het leven, we weten nooit wanneer onze dagen erop zitten!!

  2. In de kapel van het Allerheiligste Sacrament, Hemelstraat 23 Antwerpen (bij priesterbroederschap St Pius X): elke donderdag van 14u30 tot 17u: gebedsgroep voor priesterheiligingen met uitstelling van het Heilig Sacrament, van 17u tot 18u30: stil gebed, rozenkrans, en sacramentale zegen en 18u30 Heilige Mis.

  3. De revolutie in de kerk na Vaticanum II dat tot het ‘geschenk’ leidde van de Nieuwe Misorde (NOM) werd te mager bevonden. De vernieuwers weten van geen ophouden; overvragen is de traditie nieuwe stijl. De tirades richting tegenstanders is een tweede natuur van de slopers voor wie niet alleen de heiligenbeelden, symbool voor de achtenswaardige kerktraditie, van hun sokkel gestoten moeten worden, maar ook de sokkels zelf moeten het ontgelden. Wat de NOM betreft: het is een aaneenschakeling van oneerbiedigheden, het confiteor verdween, het credo werd aangepast, de anti-farizeese evangelieteksten verdwenen, Sint Paulus verdween nagenoeg uit de epistels in het nieuwe missaal opdat de gevoelige Joodse oren niet gekwetst zouden worden. De lijdensverhalen in de Goede Week werden door een verwaterde versie vervangen, het Heilig Misoffer werd een misviering (terwijl het een onbloedige herhaling van het Kruisoffer is). Het werd in de ogen van veel priesters een herinneringsrite van het Laatste Avondmaal – om moe van te worden. Voorts werd de consecratieformule aangepast en Paus Paulus VI werd geprest om ongeveer veertig heiligen uit de millenia-oude heiligenlijst te schrappen – vaak alleen maar omdat ze zich kritisch hadden uitgelaten over het Jodendom. Dat de pauselijke tiara werd verkocht is tot daar aan toe – waar die zich momenteel bevindt is een raadsel – maar als ooit een vrijmetselaarsloge er mee gaat pronken wordt het mij te gortig. De kerkelijke top wist de veranderingen niet uit te leggen. De basis van gelovigen pikte het niet noch vele geestelijken. Duizenden hingen hun Romeinse col aan de kapstok en de kerken liepen leeg. De Pius X beweging van uitgelopen priesters was er een rechtstreeks gevolg van. De impuls was goed, maar vele priesters in die beweging zijn van de weeromstuit de andere kant uitgevlogen in arrogante betweterigheid: want er was geen sede vacante. Geen van de profetieën spreekt daarvan (Franciscus van Assisi, Birgitta van Zweden, La Salette, Marie Juli Jahenny, de Maria-verschijningen in Brindisi, etc.). Er is zelfs geen sede vacante momenteel, want zolang Paus Benedictus leeft is de zetel niet vacant alhoewel de sleutelmacht is overgedragen aan God (de macht om op aarde te binden en ontbinden want wat op aarde is gebonden c.q. ontbonden zal dat ook in de hemel zijn heeft Jezus zelf gezegd (daarom is de doop door onderdompeling niet vereist en niet de enig geldig, hoe overtuigend men dat ook probeert aan te tonen.) Christus is door al die wijzigingen na Vaticanum II geslagen en bespuwd, maar Hij bleef rechtop staan, getuige de vele eucharistisch mirakelen onder de NOM. Nu is echter een punt gekomen waar God zegt “Eben Haezer!”, tot hier toe en niet verder! Niet een Kardinaal Lefebvre geeft dat aan, maar God zelf. Ik zie dit als een Godsoordeel. Eric Tielemans voelde een steek in de rug, hetzelfde wat Christus ervoer door wat hij Hem heeft aangedaan tijdens zijn laatste ‘misviering’, een verradelijke achterbakse steek in Christus’ rug dat des te zwaarder woog omdat het over de televisie werd uitgezonden. Ik hoop dat dit mensen wakkerschudt en ertoe aanspoort hun Modernistische gekuip te laten varen. (Met dank aan Jules van Rooyen die mij tot het schrijven van bovenstaande heeft geïnspireerd met zijn reactie eergister op het Katholiek Forum onder het artikel: “Paus Franciscus : wees voorzichtig met ‘rigide’ Christenen.”)

  4. Dieu seul sait le pourquoi du comment.
    Wij kunnen en mogen daar niet over oordelen.

    Onze taak is het om te bidden voor onze herders. Elke dag opnieuw.

    • Daarom zeg ik “ik zie dit…”. Een persoonlijke opinie, meer niet. Alleen God “weet”, inderdaad.

    • Inderdaad beste Paul.

      Ik heb pastoor Tielemans persoonlijk gekend. Een zeer integer en oprecht priester.

      Als dit een oordeel Gods was, moesten de pastoors bij bosjes doodvallen…

      Laat ons bidden voor hem i.p.v. te vervallen in het laaghartige oordeel van Lunsius…

  5. Ik heb nog van een priester persoonlijk gehoord dat hij collega’s heeft gehad die daags nadat ze besloten het H. Sacrament uit een processie te halen, dood in hun bed werden teruggevonden, of één die iets anders had gezegd of gedaan dat erover was en kort nadien raar aan zijn einde kwam… Het gebeurt dus wel. Wij hebben niet te oordelen, maar we stellen vast… Bij deze pastoor Thielemans kan men toch in geen geval zeggen dat de Mis die werd uitgezonden een voorbeeldmis was (kijk maar naar tv-archief vrt), verre van! Ik zou weglopen uit zo’n “Mis”. Brr, ik gruwel daar van. Jezus zei reeds tegen Pater Pio over de priesters van toen: “Beenhouwers!” Hij zei dat Hij ze zo kon neerbliksemen, maar het gebed van de gelovigen hield Hem tegen.

    • Beste Lunsius en Ivo, ik ben het met jullie eens, dit is duidelijk een waarschuwing geweest! En we kunnen niet genoeg waarschuwen tegen dit soort vieringen, die ook nog eens worden uitgezonden. Daar kunnen we niet over blijven zwijgen!!! Dat is m.i. iets anders dan oordelen.. Ik zou ook de kerk uit zijn gelopen, walchelijk gewoon!!!

  6. Ben een devoot katholiek-christen, maar ik walg tegenwoordig van vrijwel elke ‘Heilige’ Mis. Elke zondag is die ‘mis’ weer een aanslag op mijn geloof. Ketterijen, politieke opmerkingen, fouten, nietszeggende preken, nul passie, humanism, persoonsverheerlijking van leken, partystemming en algemene lamlendigheid. Ik ga vanwege Jezus en Maria en dus de Eucharistie, maar daar is alles mee gezegd.

  7. In Sint Pierre op het eiland Martinique begon men in 1902 de spot te drijven met alles dat met het geloof had te maken. De burgermeester besloot op Pasen 30 maart een processie door de straten te houden met een gekruisigd varken, waartoe van tevoren aanplakbiljetten werden opgehangen. Toen de vulkaan Pelée op 25 april actief begon te worden zag men niet het verband en iedereen werd gesust met de gedachte dat er niets bijzonders aan de hand was ondanks het feit dat in de dagen die volgden het stadje door zwavelstank werd geteisterd en vogels dood neervielen wegens de verpeste lucht. Professor M. Landes stelde de bevolking nog gerust op 7 mei en vertelde dat Sint Pierre niets te vrezen had net als Napels iets te vrezen zou hebben van de Vesuvius. En toen gebeurde het op 8 mei, op Jezus ten hemelvaart, dat de vulkaan ontplofte met een stroom lava waardoor alle 30.000 inwoners om het leven kwamen uitgezonderd een gevangene en een visserman die zich in zijn kelder had verborgen. Informatie hierover is op het internet moeilijk te vinden omdat dit onder bijgeloof wordt geschaard, maar de zeer gerespecteerde Zuid Afrikaanse dominee Erlo Stegen, die niets heeft van een dweper, heeft dit als thema van een van zijn preken gebruikt. Stegens motto is “Een opwekking bestaat niet uit kerken die vol zijn van mensen, maar uit mensen die vol zijn van God.” God is nog steeds dezelfde God als de God die Sodom en Gomorra met een zwavelregen verwoestte. Maar waarom doet God dat dan niet nu met onze wereld terwijl onze zonden die van Sodom en Gomorra overschreiden? Dat is dankzij het Heilig Misoffer waardoor God via Christus Kruisoffer onze aarde beziet. Wees geen spotters zoals zij die het leven van Noach moeilijk maakte, want die spotters hebben daar een zware prijs voor moeten betalen, net als de spotters van Sint Pierre.

  8. Onze Lieve Heer is degene die zal oordelen….wij zouden vooral voor elkaar moet bidden!
    Waarom zou God overigens een priester “straffen” die een “moderne Eucharistieviering” i.p.v. een Heilig Misoffer viert en zou Hij priesters, bischoppen en kardinalen die jarenlang kinderen misbruiken gewoon hun gang laat gaan? Enige voorzichtigheid is mijns inziens geboden in ergens de hand van God in te zien.

    • Beste Gerardus
      Indien een priester zich in de persoonlijke sfeer misdraagt, hoe vreselijk ook, gaan niet vele zielen verloren, maar als een priester Christus Kruisoffer verloochent, want dat doet hij door rare misvieringen en processies, gaan vele zielen verloren. Dat is volgens mij de verklaring. Maar je hebt gelijk, voorzichtigheid is geboden. De omstandigheden van het overlijden van Thielemans zijn echter te toevallig om nog van toeval te kunnen spreken. De Heer werkt vaak door een samenloop van omstandigheden, die door Hem worden beheerst, zoals bij de overtocht door de onstuimige rivier de Jordaan (aan het eind van de Exodus), want op het moment dat ze wilden oversteken werd de bedding droog door instorting stroomopwaarts van de hoge zij-oevers ter hoogte van de stad Adam bij Saretan. (Jozua 3:15-16)

    • …en dat zal O.L.Heer ook doen. Het is niet aan ons, maar deze moderne vieringen zal Hij zeker niet goed keuren, waarbij ook nog eens talloze zielen mee op het spel worden gezet, en ook nog eens via t.v. Daar is toch met geen goed woord over te reppen!

  9. Een interessante waarneming is dat Gods straffen crescendo gaan. In het begin van de rampen herkennen alleen de gelovigen hier Gods hand in, dat hen ertoe aan moet zetten om te getuigen en voor de wereld te bidden. Zij worden weggehoond. Maar bij het toenemen van de ernst en frequentie van de rampen worden steeds meer mensen wakker. Dat gebeurt niet zomaar, want de Heilige Geest doet zijn werk “om de mensen te overtuigen van zonde, gerechtigheid en oordeel.” (Joh. 16:8) Het getuigenis van de gelovigen blijft immens belangrijk om het werk van de Heilige Geest vrucht te laten dragen. Het is immers dankzij het gevleugelde woord dat mensen de knie buigen. Ik zie het daarom als een plicht om erop te wijzen dat onze God geen troetelbeergod is, maar ingrijpt waar bepaalde grenzen worden overschreden. Na de tsunami, die Japan in 2004 trof, noemde de gouverneur van Tokio, Shintaro Ishihara, dit Gods straf voor het Japans egoïsme. Hij zei: “De Japanse politiek is misvormd door egoïsme en populisme. We moeten de tsunami uitbuiten ter verbanning van het egoïsme dat zich over een lange tijd als een roest aan het Japanse volk heeft vastgehecht. De ramp is een ‘tembatsu’ – een goddelijk gericht – maar ik voel mee met de slachtoffers.” Die uitspraak werd hem hoogst kwalijk genomen en later heeft hij daarvoor zijn excuses aangeboden. Jammer, want ik geloof dat hij gelijk had.

    • Beste Lunsius, ik ben het niet volledig met u eens daar waar u schrijft dat als een priester zich in de persoonlijke sfeer misdraagt geen zielen verloren gaan. Weet u hoevelen de Kerk hebben verlaten en alsnog verlaten door zulke mistanden als misbruik? En we geloven toch dat er alleen binnen de Kerk heil te vinden is? In het evangelie staat dat wie slechts de kleinsten tot struikelen brengt het beter voor deze was als hij met een molensteen om de nek in het water geworpen zou worden. Als iedere “modernistische” priester door God gestraft zou worden zou er elk weekend wel ergens een priester moeten overlijden.

    • Lijkt wel of zo’n “priester ” ook nog eens de handen boven het hoofd wordt gehouden! Ècht ONGELOOFLIJK!!!

    • …en dan schuilen veel mensen zich achter het kindermisbruik van de kerk, om deze Heiligschennende vieringen maar goed te praten.

  10. Dergelijke ‘viering’ kan je toch ONMOGELIJK vergelijken
    met het opdragen van het H.Misoffer in de oude ritus.
    Wat een onmetelijk groot verschil!!!
    Waarom hebben ze ons die grote rijkdom van de Traditie toch afgenomen, na het 2e VC?
    De gelovigen blijven verweesd achter, de kerken blijven leeg achter…
    Wat een ravage is er aangericht in onze Moeder de H.Kerk.

    Laten we volharden in het bidden van onze dagelijkse rozenkrans.
    Laten we veel bidden voor de priesters.
    Laten we bidden dat de Goddelijke Eredienst mag hersteld worden.

    • Hiermee ben ik het eens. Zeer triest is het wat ons is afgepakt!
      Laten we inderdaad de Rozenkrans nemen en ervoor bidden [het is overigens ook nog Maria-maand]. Immers, Maria vraagt het bij elke verschijning en ook met een Rozenkrans in Haar handen, maar helaas, hier hoor je niemand over!

    • Wat een mooie viering [you-tube film], precies hoe het was van vóór het vaticanum II. Zou mooi zijn als dat weer terug komt.

  11. Dat men hier maar eens over nadenkt: Brief van Pater Pio 12 maart 1913 aan Pater Augustino: … Ik heb aanhoord, mijn vader, de gerechtvaardige klachten van onze zoete Jezus: “Met hoe grote ondankbaarheid wordt Mijn liefde door de mensen vergolden! Ik zou door hen minder beledigd zijn, als Ik ze minder bemind had. Mijn Vader wil niet langer geduld met hen hebben. Ik zou willen ophouden hen te beminnen, maar… (en hier zwijgt Jezus en zucht, en daarna herneemt Hij) maar helaas, Mijn Hart is gemaakt om te beminnen! Gemeen en lamlendig doen de mensen geen enkele inspanning om zichzelf te overwinnen in de bekoringen, ja, zij hebben zelfs plezier in hun ongerechtigheid. Mijn meest beminde zielen schieten tegenover Mij tekort, wanneer zij op de proef worden gesteld; de zwakken geven zich over aan ontmoediging en wanhoop, terwijl de sterken langzaam aan verslappen. Zij laten Mij in de kerken alleen in de nacht, alleen overdag. Zij hebben geen zorg meer voor het sacrament van het altaar; men praat nooit meer over dit liefdessacrament; en zelfs diegenen die erover praten, doen het helaas met onverschilligheid en koudheid. Mijn Hart wordt vergeten, niemand heeft nog zorg voor Mijn liefde; steeds wordt Mij leed aangedaan. Mijn huis is voor velen een theater van amusement geworden; ook Mijn bedienaren, die Ik altijd met voorkeursliefde beschouwd heb, die Ik bemind heb als Mijn oogappels; zij zouden Mijn Hart, dat vol bitterheid is, moeten vertroosten; zij zouden Mij moeten helpen bij de verlossing der zielen, in plaats daarvan, wie zou het kunnen geloven? moet Ik van hen ondankbaarheid en miskenning ontvangen. Ik zie, mijn zoon, dat velen van hen… (en hier zweeg Hij, snikken snoerden Hem de keel dicht, Hij schreide in stilte)… Mij huichelachtig verraden met heiligschennende communies, terwijl zij het licht en de kracht, die Ik hun voortdurend geef, vertrappen.”

    Een oprecht en authentiek respect voor het Allerheiligste (en dat hoeft niet persé in een Latijnse Mis), dat is het hart van een goede priester en een goede H. Mis. Als dat ontbreekt, dan verwordt de Mis tot een “leuke show”, waar Christus ipv lof en eer, kaakslagen en beledigingen toegediend krijgt. Wanneer zal men dat nu eens begrijpen?!
    Deze priester mocht aan de lijve ondervinden wat de gevolgen zijn van het opdragen van “leuke showmissen” waarin men dan vertelt wat de mensen graag horen

    En hier: (vanaf 20.00):

    • Beste Ivo,
      Pater Pio is in 1968 overleden. Pas een jaar later kwam de Novus Ordo Missae (NOM) waarmee alles 10x erger is geworden …en Christus lijdt.