Schisma

Kardinaal Müller kiest voorzichtig en onrechtstreeks de kant van de vier kardinalen; Kardinaal Pell zegt dat er niets verkeerd is met de ‘dubia’

mullercdf

Kardinaal Müller heeft voor het eerst gereageerd op de kwestie van de ‘dubia’ van de vier kardinalen en de hele controverse die er rond in ontstaan nadat Bergoglio het vertikte om erop te antwoorden. Ook Kardinaal Pell, die tijden de synode ook al had geprotesteerd tegen de dubieuze gang van zaken, liet van zich horen.

Kardinaal Müller, Prefect van de Congregatie van de Geloofsleer, zei tegen Kathpress dat de dicasterie die waakt over het geloof van de Kerk, niet betrokken zal raken in de discussies omdat het handelt en spreekt “met de autoriteit van de paus” en niet kan “deelnemen in de controverse van opinies”. Hij legde verder uit dat hoewel de dubia persoonlijk aan Bergoglio zijn gericht, “paus Franciscus de CGL opdracht kan geven om het dispuut ‘ad hoc’ op te lossen.”

Müller wil niet betrokken raken in de controverse of Amoris Laetitia nu wel of niet hertrouwde gescheidenen toelaat tot de H. Communie in bepaalde gevallen. Echter, hij benadrukte wel dat Amoris Laetitia niet zou moeten geïnterpreteerd worden “alsof eerdere verklaringen van pausen en van de congregatie niet langer geldig zouden zijn.” Kardinaal Müller haalde in het bijzonder het antwoord van Kardinaal Ratzinger aan, van 1994, op een pastorale brief die in 1993 door Kardinaal Kasper, Lehman en Saier werd rondgestuurd, en die voorstelde om hertrouwde gescheidenen de Communie te laten ontvangen op een basis van geval per geval. Kardinaal Joseph Ratzinger, die toen prefect was van de Congregatie van de Geloofsleer, wees de bisschoppen af die Communie wilden toelaten voor hertrouwde gescheidenen in individuele gevallen. “De onontbindbaarheid van het huwelijk moet het “onwankelbare fundament zijn van elke pastorale begeleiding,” zo benadrukte Müller.

EWTN voegde hieraan toe dat het duidelijk is dat Müller niet naar buiten komt en openlijk zijn standpunt duidelijk maakt, maar uit de woorden van Müller kan men wel opmaken dat Bergoglio de Congregatie van de Geloofsleer heeft opgedragen om niet te antwoorden op de ‘dubia’ van de vier kardinalen. Hij zei duidelijk dat de CGL niet zal betrokken raken in het debat, en dat Bergoglio alsnog de CGL kan opdragen om het dispuut op te lossen, suggereert een zekere graad van frustratie van de kant van Müller, alsof zijn handen ‘gebonden zijn’. Maar tijdens het interview liet hij wel zo sterk mogelijk uitschijnen dat hij aan de kant staat van de vier kardinalen.

Kardinaal Pell

pell

Kardinaal Pell op zijn beurt, ziet niets verkeerds in de vragen van de vier kardinalen aan Bergoglio. Pell, die Prefect is van het Secretariaat van de Economie en lid van de groep van adviseurs, de “C9”, van Bergoglio, zei zelfs dat hij denkt dat “de vijf dubia van de kardinalen significant is.”

Pell uitte zijn verbazing over het feit dat er controverse is over de vragen aan Bergoglio. Toen men hem vroeg of hij akkoord ging met de vragen van de vier kardinalen, antwoordde Kardinaal Pell: “Hoe kun je nu niet akkoord gaan met een vraag?” Hij zei toen dat ze “significant” waren. Pell gaf zijn commentaar tijdens een bezoek aan Londen, om een lezing te geven over De H. Damiaan van Molokai. Tijdens zijn lezing haalde hij de problemen aan die veroorzaakt worden door een verkeerd begrip over het geweten, een morele kwestie die aangehaald wordt in het vijfde dubium dat aan Bergoglio werd gezonden voor opheldering. Hoewel Kardinaal Pell niet rechtstreeks verwees naar het vijfde dubium, is het interessant om zijn bedenkingen over het geweten te situeren in de context van de dubia.

Kardinaal Pell citeerde uit de geschriften van de Zalige John Henry Newman over het geweten, waarin Newman een “miserabel namaakgeweten” verwierp, die zich omschrijft als “het recht van eigen wil”. Hij merkte op dat Newman de pausen Pius IX en Gregorius XVI verdedigde, die in de woorden van Pell “een geweten veroordeelden die God en de natuurlijke wet afwees.” Kardinaal Pell was ook vol lof over de “twee grote encyclieken” van Paus Johannes Paulus II, namelijk Veritiatis Splendor en Evangelium Vitae, die de morele wet voorstellen als iets dat bindend is in alle gevallen.

Toen men hem vroeg of de bezorgdheid van sommige katholieken over de toestand van de Kerk gerelateerd was aan valse theorieën over het geweten, zei Pell: “Ja, dat is correct”. Hij voegde eraan toe: “Het idee dat je op één of andere manier kan zeggen dat morele waarheden niet zouden moeten gevolgd worden, of niet zouden moeten erkend worden, is absurd. We staan allemaal onder de waarheid.” En hij wees erop dat “objectieve waarheid anders kan zijn de onze opvatting van de waarheid.”

Bron: EWTN (1)  (2)

Advertenties

Categorieën:Schisma

Getagd als:

2 antwoorden »

  1. Het voordeel van mensen als Kardinaal Müller is dat gelovigen gedwongen worden dieper na te denken. Dat is een beproeving waarvoor we God de Vader moeten danken.

    Men kan Bergoglio en entourage bekijken als een grote beproeving die ongetwijfeld vruchten zal brengen op lange termijn, maar het moet gezegd: ook de Vlaamse bisschoppen leiden ons in bekoring.

  2. inderdaad morele waarheden kan en mag men niet ontkennen.Het is duidelijk dat vele kardinalen vragen hebben over het beleid van deze paus die zeer verwarrend overkomen. Duidelijkheid is er bij deze paus niet!