Opinie

Geef niet toe aan de bekoring van het nieuw ‘Onze Vader’

verleiding

Werd Eva beproefd of werd ze verleid tot het eten van de verboden vrucht in het Paradijs? Worden wij beproefd tot zonde, of worden wij verleid/bekoord tot zonde? Werd Jezus in de woestijn beproefd of bekoord tot het overtreden van de geboden? Er is namelijk een hemelsbreed verschil tussen ‘bekoring’ en ‘beproeving’.

In het huidige Onze Vader dat in voege is in België en Nederland, wordt het woord bekoring gebruikt: ‘en leid ons niet in bekoring, maar verlos ons van het kwade.’ In de Bijbel staat zelfs: verlos ons van de Boze. Dat ware een juistere vertaling geweest. Maar onze “kerkleiders” kwamen met een versie op de proppen waar het woord bekoring in beproeving werd veranderd: ‘en breng ons niet in de beproeving…’. Aldus wordt de betekenis van het Onze Vader verdraaid en afgezwakt.

Waarom een nieuwe tekst?

Kerknet: “Bij de liturgievernieuwing na Vaticanum II is de katholieke Kerk in Vlaanderen en Nederland er niet in geslaagd om tot één gezamenlijke vertaling van het Onzevader te komen. Verschillende pogingen daartoe bleven zonder resultaat. In 1976 kwam er wel een oecumenische vertaling tot stand, maar deze versie kende – zeker in Vlaanderen – geen grote verspreiding. Voor mensen uit de Franse, Engelstalige of Spaanstalige wereld is het moeilijk te begrijpen waarom zelfs de katholieken uit twee piepkleine landjes er niet in slagen om hét gebed van de christenen samen te bidden … In de voorbije decennia dook regelmatig de vraag op om het Onzevader met dezelfde woorden te kunnen bidden, maar het bleef bij een verlangen.

Aanleiding om het dossier weer op te nemen was de oprichting, in 2009, van een gemengde vertaalcommissie, met vertegenwoordigers uit Nederland en Vlaanderen. Deze groep kreeg de opdracht om de uitgave voor te bereiden van de derde editie van het Romeins missaal van 2002, en om de vertaling te herzien van de teksten die vandaag in de eucharistie gebruikt worden. Omdat het Onzevader daar een belangrijke plaats heeft, kwam de kwestie van een gemeenschappelijke versie van het Onzevader vrij snel opnieuw op tafel.”

Hoe ging het in zijn werk?

Kerknet: “De gemengde commissie vroeg aan twee “exegeten” een eerste voorstel uit te werken. Het uitgangspunt daarbij was om wat gemeenschappelijk was in beide landen zoveel mogelijk te behouden. Op basis van hun advies kwam de commissie vrij snel tot een consensus over een nieuwe versie, waarbij de wijzigingen evenredig over Vlaanderen en Nederland waren verdeeld. Eén belangrijke inhoudelijke wijziging werd nog toegevoegd, namelijk die van de voorlaatste bede: en leid ons niet in bekoring. De term bekoring wordt in het huidige taalgebruik vooral geassocieerd met aanlokkelijkheid, aantrekkelijkheid of verleiding. En dat zorgt gemakkelijk voor een verkeerd begrip van deze bede. Het Griekse woord peirasmos wordt echter in de recente Bijbelvertalingen meestal vertaald met beproeving. Daarom legde de commissie aan alle bisschoppen de vraag voor of zij konden instemmen met de vertaling: en breng ons niet in beproeving. Zowel de Nederlandse als de Vlaamse bisschoppen hebben na discussie het voorstel van de gemengde commissie goedgekeurd. Daarna volgde ook de goedkeuring door de Romeinse Congregatie.”

Tot dusver de breedvoerige uitleg op kerknet. De bekoring werd volgens de “exegeten” en bisschoppen teveel geassocieerd met verleiding en aantrekkelijkheid. En dat zou dan verkeerd begrepen worden. Alsof de zonde niet aantrekkelijk is! Men geeft toe dat ze een inhoudelijke wijziging hebben gedaan, wat dus betekent dat ze de betekenis van de zinsnede hebben veranderd. Als argument gebruiken ze het feit dat in de meest recente, vaak modernistische bijbelvertalingen, het woord bekoring ook al veranderd werd in beproeving.

Wat is nu precies het onderscheid tussen bekoring en beproeving?

Beproeving leidt tot heiliging, bekoring (indien men eraan toegeeft) tot zonde.

Beproeving omslaat meestal een vorm van lijden, een kruis dat men te dragen heeft, vervolging, tegenslag, ziekte, kwellingen door de duivel… hierdoor wordt het geloof beproefd. En door die beproevingen wordt men geheiligd. Denken we maar aan Job die zwaar werd beproefd door ziekte en tegenslag, vele heiligen die door hun lijdensweg werden beproefd,… Abraham die door God werd beproefd door hem te vragen dat hij zijn enige zoon zou offeren…

Bekoring wordt veroorzaakt door de Bekoorder, de duivel. Het is niet God die ons in bekoring brengt, maar we vragen in dat gebed dat God ons bijstaat zodat we niet in de bekoring vallen en zondigen, of dat God ons zou bevrijden van onze bekoringen. We worden allemaal af en toe bekoord (tot zonde), maar we mogen niet toegeven aan die bekoring. Indien we weerstaan aan de bekoring, strekt dit ook tot onze heiliging. Indien we toegeven aan de bekoring, vallen we in zonde.

Over de bekoring zegt Jezus tegen Maria Valtorta het volgende (geschriften van Maria Valtorta 1943-1944, deel I):

Dat een ziel bekoringen ondergaat moet u niet verbazen. De bekoring is zelfs heviger naarmate het schepsel verder gevorderd is op Mijn Weg. Satan is afgunstig en sluw. Dus ontplooit hij zijn verstand, daar waar meer inzet nodig is om een ziel aan de Hemel te ontrukken. Een mens van de wereld, die voor het vlees leeft, heeft niet nodig bekoord te worden. Satan weet dat hijzelf werkt aan het doden van zijn ziel en laat hem begaan. Maar een ziel die gans aan God wil toebehoren, wekt al zijn afgunst op.

De zielen moeten echter geen angst hebben, noch moedeloos worden. Bekoord worden is geen kwaad. Kwaad is het, eraan toe te geven. Er bestaan grote bekoringen. Voor deze bekoringen zijn de rechtvaardige zielen onmiddellijk op hun hoede. Maar er zijn ook kleine bekoringen, die u kunnen doen vallen zonder dat gij het zelf bemerkt. Dit zijn de geraffineerde wapens van de vijand. Hij gebruikt ze wanneer hij bemerkt dat de ziel op haar hoede is en zich in acht neemt voor grote bekoringen. Dan verwaarloost hij de grote middelen en neemt hij zijn toevlucht tot zeer spitsvondige bekoringen die langs alle kanten bij u binnendringen. Waarom laat Ik dat gebeuren? Waar zou de verdienste zijn indien er geen strijd was? Zoudt gij u de Mijnen kunnen noemen indien gij niet drinken zoudt aan Mijn kelk?

Denkt gij misschien dat Mijn kelk alleen een kelk was van smart? O, neen, schepselen die Mij bemint. Tot uw bemoediging zeg Ik, Christus, dat Ik vóór u de bekoring heb doorstaan. Meent gij dat de bekoring in de woestijn de enige bekoring was? Neen, want dan zouden Satans grote pogingen met nog grotere middelen overwonnen zijn geweest. Maar, voorwaar zeg Ik, Christus, u, dat Ik dikwijls werd bekoord. Het Evangelie spreekt er niet over, maar het is zoals de ‘Uitverkorene’ (Johannes) het zei: “De aarde zou niet groot genoeg zijn om alle boeken te bergen die zouden handelen over al de mirakels door Jezus verricht.”

Denkt na, geliefde volgelingen: hoe dikwijls Satan de Zoon des mensen niet heeft bekoord om Hem ervan te overtuigen af te zien van zijn evangelisatie. Wat weet gij van de vermoeienissen die Mijn afgemat lichaam moest ondergaan wegens het onophoudelijk rondtrekken bij het evangeliseren en wat weet gij af van de vermoeienissen van Mijn ziel die zich omringd voelde en omringd zag door vijanden en zielen die Mij volgden uit nieuwsgierigheid of met de hoop op een menselijk voordeel? Hoe dikwijls heeft de bekoorder Mij dolend, in ogenblikken van verlatenheid, Mij niet achtervolgd met de ontmoediging. En dan in de nacht van Gethsemane! Gij kunt u niet voorstellen met welk een sluwheid hij heeft getracht de laatste strijd tussen de Verlosser van de mensheid en de hel te winnen.

Aan de menselijke geest is het niet gegeven het geheim van de strijd tussen het goddelijke en het demonische te kennen en te peilen. Ik alleen die het beleefd heb weet het en daarom zeg Ik u dat Ik aanwezig ben waar iemand lijdt voor het goede. Ik ben waar zich iemand bevindt die Mijn werk voortzet. Ik ben waar een kleine Christus is. Ik ben waar het offer wordt geplengd. En Ik zeg u, gij zielen die voor allen uitboet, Ik zeg u: Weest niet bang. Tot het einde toe zal ik met u zijn. Ik de Christus, heb met de prijs van Mijn Bloed de wereld, de dood en de duivel overwonnen. Maar aan u, offerzielen, geef Ik mijn Bloed als tegengif voor Lucifer.

En de Mechelse Catechismus zegt over de bekoring het volgende (Nr. 343):

Wat vragen wij door de woorden “Leid ons niet in bekoring”?
Door de woorden “leid ons niet in bekoring” vragen wij, dat God ons van de bekoringen zou bevrijden, of ons de genade zou verlenen om ze te overwinnen.

In het Latijn klinkt die zin van het Onze Vader: Et ne nos inducas in tentationem. In het Frans klinkt het aldus: Et ne nous soumets pas à la tentation; in het Engels: do not lead us into temptation. Temptation kennen we bijvoorbeeld van ‘Tempation Island’.

temptation island

In Temptation Island gaan vier koppels een wat genoemd wordt “ultieme relatietest” aan door tien dagen lang, gescheiden van elkaar, door te brengen in het gezelschap van tien verleiders op een tropisch eiland. Er is avond na avond een open bar, er zijn dates op exclusieve plekken en bij het kampvuur krijgen de partners beelden van elkaar te zien. De centrale vraag is of hun relatie sterk genoeg is en ze de verleidingen kunnen weerstaan. (bron: wikipedia)

To tempt betekent in het Nederlands: verleiden. Tentationem in het Latijn slaat op verleiding, verzoeking, bekoring… niet op beproeving. Indien beproeving het juiste woord was, dan zou men het Engels moeten veranderen in “do not lead us into the test” of “…the ordeal”, in het Frans wordt “tentation” dan  “l’épreuve”; enzovoort…

En aldus besluiten wij dat het Onze Vader niet moet aangepast worden. Bidt het verder zoals u het altijd geleerd hebt en geef niet toe aan de bekoring om het woord bekoring in beproeving te veranderen.

De “sensibiliseringscampagne” voor het gewijzigde Onze Vader gaat van start op 1 september, met behulp van gebedskaarten, folders en flyers…

Advertenties

Categorieën:Opinie

Getagd als:

8 antwoorden »

  1. God heeft de 10 geboden aan Mozes gegevens om de mens te beproeven; om zijn vrije wil te ”testen” om te zien of hij/zij zou gehoorzamen of niet. Met als consequentie te leven met God voor eeuwig in de Hemel of uiteindelijk zonder Hem te moeten leven in een eigen gekozen en eeuwig ongeluk. Elke mens wordt beproefd. De 10 geboden moeten daartoe behouden blijven. Het gebedje: “en breng ons niet in de beproeving” is eigenlijk vragen – rechtstreeks aan God Zelf – dat de 10 geboden moeten worden afgeschaft….

  2. En nog vroeger eindigde het Onze Vader op ” en leid ons niet in bekoring maar verlos ons van den kwade ” en niet “het kwade ” waarom was dat veranderd en vond ierereen dat blijkbaar oke

  3. Ik blijf gewoon het oude Onze Vader bidden en dat is het beste ! shalom

  4. De beslissing van de bisschoppen om te kiezen voor verandering van het woord ‘bekoring’ in ‘beproeving’ getuigt van slechte Theologie. Als men – omwille van de vermeende onduidelijkheid – de gewraakte laatste zin van het Onzevader dan tóch meent te moeten veranderen, kies dan voor “Geef dat wij in de beproeving niet bekoord worden tot het kwade.” Amen

  5. In hoeverre komt uw commentaar onder de ogen van de bisschoppen? Ik heb tot nu toe geen kritische commentaren gelezen in de media.
    Ik ben bezig met een ingezonden stuk voor het Katholiek Nieuwsblad.
    Maar waarschijnlijk is het alles al te laat. Er zijn zelfs al nieuwe melodieën gecomponeerd.
    Zie ook hieronder voor mijn alternatieve tekstsuggestie…

  6. “In hoeverre komt uw commentaar onder de ogen van de bisschoppen?”; ik neem aan dat bisschoppen hier meelezen…

    U hebt geen kritisch commentaar gelezen in de media? Wat bedoelt u daarmee?

  7. “In de voorbije decennia dook regelmatig de vraag op om het Onzevader met dezelfde woorden te kunnen bidden, maar het bleef bij een verlangen”. Ik kan dit niet begrijpen! Al eeuwen bidden we over de gehele wereld het Onze Vader met dezelfde woorden en wel in het latijn. Het is triest dat we dit niet gewoon oppakken zoals het aan ons is overgeleverd.