Profetie

Het visioen van Hildegard van Bingen (12de eeuw)

Museum - Hildegard von Bingen

De Duitse kloosterlinge en mystica Hildegard van Bingen, die leefde van 1098 tot 1179, kreeg ook visioenen over de eindtijd, de Antichrist en het verval van Rome. Enkele uittreksels:

Verval van de Kerk

Ik zag de baring van een monster. De ‘Bruid van Christus’, die stralend mooi naast het altaar van de Gekruisigde heeft gestaan, is al danig toegetakeld door aanvallen van haar eigen kinderen. ‘Want diegenen die haar zouden moeten liefhebben, vervolgen haar gruwelijk’. Erger is, dat de Zoon des Verderfs in haar lichaam is binnengedrongen. Daar doet hij zijn werk in verborgenheid. Hij ondermijnt het geloof van Ecclesia’s kinderen (de kinderen van de Kerk) door hen te bewegen tot ontkenning en tegenspraak van de christelijke leer en zelfs tot Godloochening. Dat doet hij eerst op een zachte wijze; met vlijerij tracht hij de mensen over te halen tot ongeloof. Later, wanneer hij merkt dat zijn bedrog succes heeft, zal hij wreedheid gebruiken om de mensen van het geloof af te brengen. Wanneer de eindtijd is aangebroken en de Jongste Dag nadert, zal de Zoon des Verderfs uit het lichaam van Ecclesia (de Kerk) uitbreken en zich openlijk tegen haar keren. Dan wordt ook alle vuiligheid van zijn bedriegerijen en duivelskunsten openbaar.

Men moet de kracht van de Antichrist niet onderschatten. Want hij vergezelt koningen, leiders, vorsten en rijken. Hij onderdrukt de deemoed en richt zich trots op. Wie hem afwijst, doodt hij. Met zijn duivelskunsten onderwerpt hij de aarde, zodat het lijkt of hij macht heeft over de elementen.

Ik zag in het optreden van de Antichrist: de afwijzing van de katholieke geloofsleer en de waan dat een mens alles kan onderzoeken en kennen, ook hetgeen in Gods geheimen verborgen moet blijven.

De moeder van de Antichrist

De Antichrist is de zoon van de Verderver. Zijn vader is Satan, maar die blijft onbekend totdat hij ontmaskerd wordt op de Jongste Dag. De moeder van de Antichrist werd mij bekend gemaakt als een publieke vrouw, die als jong meisje in een afgelegen woestijn met duivelskunsten is opgevoed door zeer goddeloze mensen. Haar ouders wisten niet waar zij was en met wie zij samenleefde, kenden haar niet. Zij had in het geheim gemeenschap met enkele mannen, maar de ‘oude slang’ die zich voordeed als een engel, bevruchtte haar. Zij wist zelf niet, van welk zaad de zoon was die zij baarde. Zij leerde hem de duivelskunsten waarmee zij zelf was opgevoed. Toen deze ‘Zoon van het Verderf’ volwassen was geworden, ging hij ten strijde tegen de kinderen van  Ecclesia (De Kerk). En zoals Lucifer aan het begin van de schepping riep ‘Ik zal gelijk zijn aan de Allerhoogste!’, zo roept ook de Antichrist: ‘Ik ben de Verlosser van de wereld!’ Vele christenen zullen hem geloven en hem navolgen.

God laat de Zoon des Verderfs zijn gang gaan

God laat het toe, dat de Antichrist grote macht verwerft in de wereld. Zijn aanmatiging trekt vele mensen aan. Hij belooft degenen die hem volgen, dat hij tot in de hemelen zal opstijgen en hen zal meevoeren tot de goddelijke verhevenheid. God verhindert dit niet. Want de ware gelovigen kunnen inzien dat Satan geen macht heeft over het goede. […] Diegenen die hij weet te overtuigen zal hij ertoe overhalen de Kerk, het Evangelie en de Doop belachelijk te maken. De Antichrist zal zich zelfs voordoen als de échte Christus.

De tijdperken

Hildegard zag in een ander visioenbeeld 5 tijdperken met tussenpozen. Na het tijdperk van de Leeuw komt er een tijd van vrede, er worden geen oorlogen gevoerd en het is verboden wapenen te maken. Er zal welstand en rust zijn; de volken krijgen hoop op een betere toekomst. Maar de mensen zullen de vredestijd niet gebruiken om gerechtigheid op aarde te vestigen. Zij leven zorgeloos en vallen makkelijk ten prooi aan de komende Antichrist. In die tijd doet de Godszoon in de Hemel voorspraak voor Ecclesia, Zijn Bruid. Christus herinnert de Vader aan Zijn eeuwig Raadsbesluit. Er breekt dan een tijd aan waarin vele wonderen gebeuren onder de christelijke volken. Een grote schare heidenen zal zich aansluiten bij de christenheid. Maar eenmaal binnen hun gemeenschap keren zij zich tegen de christenen. Het machtige Roomse Imperium zal verzwakken, verbrokkelen en zelfs verdwijnen. Ook de bisschopswaardigheid zal ondermijnd worden; de apostolische Stoel van Rome zal afbrokkelen. Er zullen vele dwaalleraren optreden die verwarring zaaien onder de gelovigen. Met het tijdperk van het zwijn verschijnt de Antichrist in de gedaante van de Zoon des Verderfs. Deze tijd brengt grote geloofscrisis, waardoor gelovigen massaal afvallen van de Kerk. De Zoon des Verderfs zal zich dan manifesteren met allerlei duivelskunsten en velen verleiden. Maar ook zullen er wonderen en tekenen geschieden in de naam van gerechtigheid. Vele getrouwe volgelingen van Christus zullen het martelaarschap lijden, zodat het gouden getal der bloedgetuigen vol wordt. Het laatste tijdperk is deze van de Wolf, dan is de nood van de christenheid zo groot dat de Mensenzoon de Vader bezweert de tijd te bekorten omwille van het bloed der martelaren. En dan komt het einde.

 

Bron: Hildegard van Bingen, Bazuin van het Levende Licht – vijf visioenen; Rita Schilling, ten Have, 1998

Advertenties

Categorieën:Profetie