Leugens en ketterij

Theoloog van paus Franciscus, Kardinaal Kasper: “de Kerk is helemaal niet tegen geboorteregeling”

kasper_1716693c

Enkele dagen geleden publiceerden we een artikel over het boek van Kardinaal Kasper en wat Bergoglio ervan vond. Kasper heeft dus in New York een lezing gehouden over zijn boek. Daar is dus nog niet alles van gezegd.

In een serie interviews die hij gaf toen hij in New York was zei hij dat “De kerk niet tegen geboorteregeling is, dat paus Franciscus gelooft dat 50% van de huwelijken sacramenteel ongeldig zijn en dat het idee van heldhaftige deugdzaamheid in het zich onthouden van overspel en seksuele zonden een onbereikbaar ideaal is en niet voor de ‘gewone doorsnee christen’ weggelegd is”.

Ongelooflijk dat een “kardinaal” DIT kan uitkramen!

Kasper maakte de opmerkingen over contraceptie in een interview met WNYC Radio’s Brian Lehrer. Lerhr vraagde hem of het “barmhartig” was om echtscheiding te veroordelen, alsook getrouwde koppels die condooms gebruiken voor geboorteregeling. Kasper antwoordde dat terwijl het normaal de Kerk haar rol is om getrouwde koppels te helpen hun problemen te verzoenen en getrouwd te blijven, er scheidingen noodzakelijk kunnen zijn, en dan is het de boodschap van de barmhartige God dat hij iedereen een nieuwe kans geeft, een nieuw begin. En de Kerk zou hetzelfde moeten doen.

Er is een zeer groot  verschil met een zondaar die zich bekeert en God die hem een nieuwe kans geeft, een nieuw leven, dan iemand die trouwt, scheidt en een ander wil trouwen, en die daarbij het 6de en eventueel het 9de gebod overtreedt “Gij zult geen overspel plegen” en “gij zult de vrouw van uw naaste niet begeren”. Het huwelijk is onverbreekbaar en een nieuwe kans bestaat niet. Voor God blijft men getrouwd voor het leven. Men kan apart gaan leven, maar een nieuwe relatie is uit den boze. Staat zeer duidelijk in Matteüs hoofdstuk 19. Kardinaal Kasper loochent dus botweg de Heilige Schrift en maakt zijn eigen “leer”, wat hem een ketter, een afvallige, een apostaat maakt.

Lehrer vroeg ook of getrouwde koppels die al drie kinderen hebben en die in armoede leven niet toegestaan moeten worden om geboorteregeling te gebruiken om meer conceptie te voorkomen?

Kapser antwoordde: “Wel, de Kerk is helemaal niet tegen geboorteregeling… Het gaat over de methoden van geboorteregeling. Ik wil hier niet teveel op in gaan hoe ze het moeten doen. Het is hun persoonlijk geweten en hun persoonlijke verantwoordelijkheid.

Persoonlijke verantwoordelijkheid? De Kerk is hier heel duidelijk over. Lezen we even de Christelijke Onderwijzer in de Catechismus, Deel IV, Les XVII:

V: Zullen zij ook zalig worden, die trouwen met de bedoeling de huwelijksdaad te doen, maar het voortbrengen van kinderen te beletten?

A: Geenszins: zodanig zijn in de staat van de eeuwige verdoemenis, aldus het huwelijk misbruikend gelijk gebleken is bij Onan, de zoon van de Patriarch Judas, die daarom met een schielijke dood is gestraft geweest (Gen. 58:9).

V: De getrouwde vrezen soms te zeer overlast te worden met teveel kinderen, wat dan gedaan?

A: Ten eerste, goede en godvreezende ouders kunnen nooit teveel kinderen krijgen, als zij hun best doen om die goed in de vreze Gods op te voeden. Ten tweede, alsdan mogen zij met elkaars toestemming zich onthouden van de huwelijksdaad, zo nochtans dat er van beide kanten geen gevaar van vleselijke onmatigheid is, dat zij zich begeven tot vasten, bidden en andere goede werken om zichzelf te overwinnen.

Kardinaal Kasper, wiens theologische werken geprezen werden door paus Franciscus, legde een plan voor op het consistorie in februari laatstleden, om gescheiden en hertrouwde katholieken toe te laten terug de Communie te ontvangen na een periode van boete. Dat kreeg van verschillende kardinalen die aanwezig waren op het consistorie, boze reacties.

In een interview met het liberale Jezuietenmagazine Commonweal zei Kasper dat de hoge standaarden, zoals vereist door de Kerkelijke Leer, over het huwelijk zouden als een ideaal kunnen bestempeld worden, waarnaar de Kerk de mensen niet zou moeten dwingen in de praktijk. Zoals ‘hertrouwde’ koppels die samenleven als broer en zus. “Ik heb veel respect voor zulke mensen, maar of ik dat kan afdwingen is een andere vraag. Ik zou zeggen dat de mensen moeten doen wat mogelijk is in hun situatie.”

“We kunnen als mensen niet altijd het ideale bereiken, het beste. We moeten het best mogelijke doen in een gegeven situatie. Het is een heroïsche daad, en heroïsme is niet voor de gemiddelde christen weggelegd.”

Echter, lezen we even de H. Schrift: 1 Petrus 1:15.  “Leid een leven dat in alle opzichten heilig is, zoals Hij die u geroepen heeft heilig is. Er staat immers geschreven: ‘Wees heilig, want Ik ben heilig.'”

Toen men hem vroeg over de situatie van het huwelijk in een grotendeels post-christelijke wereld, waarin de meesten “gedoopte heidenen” zijn, zei Kasper: “Ik heb met de paus zelf gesproken over dit, en hij zei dat hij gelooft dat 50% van de huwelijken ongeldig zijn.” “Huwelijk is een sacrament. Een sacrament veronderstelt geloof. En als het koppel enkel een bourgeois ceremonie in een kerk wil omdat het mooier is, meer romantisch dan een burgerlijk huwelijk, dan kan je vragen of er wel geloof was, en als ze alle voorwaarden aanvaard hebben voor een geldig huwelijk – dat is eenheid, exclusiviteit en onontbindbaarheid.”

Uit de Mechelse Catechismus:

“Men geve er wel acht op dat bij de gedoopten het Sacrament onmogelijk van het contract gescheiden worden, daar volgens Christus’ instelling, het contract zelf voor al de gedoopten tot de waardigheid van een Sacrament is verheven, en bijgevolg ging een gedoopte, volstrekt weigerend het Sacrament te ontvangen, het contract des huwelijks aan, hij zoude op geener wijze getrouwd zijn, want het contract zou geheel en gansch ongeldig zijn. Bijgevolg wanneer dit contract door gedoopten wordt aangegaan, betekent het niet alleen de natuurlijke verbintenis, maar ook de zonderlinge gratie door Christus eraan gehecht. Immers, het contract kan onmogelijk van het Sacrament gescheiden worden.

Er zijn twee soorten huwelijksbeletselen: die het huwelijk ongeldig en ongeoorloofd maken. Zo is het huwelijk met de bloedverwanten tot de derde graad ongeldig, terwijl dat van een katholiek met een ketter ongeoorloofd, maar toch geldig is. Het huwelijk is ook ongeldig met personen die in een door de H. Kerk goedgekeurde orde de plechtige belofte van zuiverheid gedaan hebben, of met ongedoopten. “

Bijgevolg: over het algemeen gesproken is een kerkelijk huwelijk tussen man en vrouw (die gedoopt zijn) dus geldig. Bij het Doopsel hebben de ouders ook niet altijd het vereiste geloof, maar dat maakt het Sacrament daarom niet minder geldig.

Lees ook:  http://www.thewarningsecondcoming.com/importance-of-sacraments-marriage-and-first-holy-communion/

http://www.lifesitenews.com/news/the-church-is-not-against-birth-control-at-all-cardinal-walter-kasper?fb_action_ids=10152391374903560&fb_action_types=og.likes

Advertenties

Categorieën:Leugens en ketterij

Getagd als: