In een artikel met als titel ‘Onze broeder Judas’ welke recent verscheen in de Vaticaanse krant L’Osservatore Romano, wordt opnieuw de katholieke leer in twijfel getrokken dat Judas – die na zijn verraad van de Heer wanhoopte aan Gods barmhartigheid (een zonde tegen de H. Geest) en zichzelf van het leven beroofde – naar de Hel zou zijn gegaan. Dàt kunnen ze daar in het Vaticaan niet verteren!
Het artikel werd geschreven door eerwaarde Simone Caleffi. Hij schreef o.a.: “Echter, wie kan er zeker zijn van Judas’ eeuwige verdoemenis?” Hij beweerde dat de verraderskus die Judas aan Jezus gaf, “een kus van vriendschap” was, en dat het niets meer betekende dat “een uiting van respect” voor zijn Meester. Verder beweerde hij in het artikel dat Jezus die ‘oneindig barmhartig’ is, zijn leven ook voor Judas had gegeven, “de meest onfortuinlijke, wanhopige en schuldige van zijn vrienden”.
In 2021 werd op Goede Vrijdag Judas Iskariot eveneens ‘geëerd’.
Echter, Jezus zegt zelf in het Evangelie, bij de instelling van de H. Eucharistie, dat hij zijn Bloed zal vergieten “voor velen”, maar niet “voor allen”.
Jezus spreekt in het Evangelie met niet al te mooie bewoordingen over Judas. Reeds in het begin noemt hij hem een “duivel”.
Tijdens het Hogepriesterlijk gebed zegt Jezus duidelijk dat Judas verloren is gegaan:
“Toen Ik bij hen was, bewaarde Ik in uw Naam hen die Gij Mij hebt gegeven. Ik heb over hen gewaakt en niemand van hen is verloren gegaan, behalve de man des verderfs, want de Schrift moest vervuld worden.”Joh. 17,12
Tijdens het Laatste Avondmaal zei Jezus:
“Wel gaat de Mensenzoon heen, zoals van Hem geschreven staat, maar wee de mens door wie de Mensenzoon wordt overgeleverd! Het zou beter voor hem zijn als hij niet geboren was, die mens!”Matt. 26,24
Als Jezus zegt dat het beter was dat hij niet geboren was, dan wil dat zeggen dat hem een verschrikkelijke eindbestemming wachtte, een vreselijk lot waar nooit meer een einde aan komt…
De Judassen in de Kerk voelen zich ongemakkelijk bij de gedachte dat de verrader – voor wie zij sympathie koesteren – in de Hel zou zitten, en daarom geven ze er een flinke draai aan. Maar als ze zich niet bekeren, zal hen hetzelfde lot beschoren zijn. “Gaat weg van Mij, vervloekten…” Anderen dan, geloven zelfs niet dat de Hel bestaat (zoals Jorge Bergoglio).
Bron: LifeSiteNews
RESTKERK 2013- 2025 
9 reacties op “In het Vaticaan kan men opnieuw niet geloven dat hun ‘broeder Judas’ in de Hel zou zitten”
Of Judas daadwerkelijk in de hel zit, daar heeft alleen God over te beslissen. Zelf vermoed ik van wel. God’s wegen zijn ondoorgrondelijk. Oordelen is uit den boze. Laat ons daarvan bewust zijn.
Laat onze gedachten vandaag zijn bij Diegene die zijn leven gaf als losprijs voor ons, die bespot, vernederd, gefolterd en het lot onderging van een misdadiger. Laat ons ook de mensen in gedachten houden die dagelijks op een of andete manier gekruisigd worden.
Veel belangrijker dan te speculeren op Judzs zijn eindbestemming of het al dan niet geldige pausschap van Bergoglio.
Over Judas’ lot kan men niet speculeren, want in de Schrift zegt de Heer klaar en duidelijk dat de ‘man des verderfs’ (= Judas) verloren is gegaan.
Zo denk ik er ook over. Rome blijkbaar anders…
Als de hel dan toch niet bestaat moet hij “ergens” zitten en staat niets zijn heiligverklaring in de weg. 🙄
Jezus zei over zijn volgeling die hem zou verraden: het was beter geweest dat deze man nooit geboren was. Dit zegt in mijn ogen genoeg. Ik kan het Vaticaan niet meer volgen, broeder Judas, man toch waar zijn die mee bezig.?
Judas wordt door de Ethiopische Christelijke als een heilige gezien, maar dat is dus onbijbels zoals de redactie juist heeft opgemerkt. A.K. Emmerich zegt dat de Allerheiligste Maagd veel gebeden heeft dat Judas God om vergeving zou vragen, en dan zou zijn ziel gered zijn geweest. Het is deze wanhoop die de zielen in de Hel doet storten. Dat is typisch voor de duivel: Tijdens iemands leven is hij de grote verontschuldiger, die ons voorhoudt: “Doe geen moeite, het is maar een kleine zonde die op tafel ligt. Het telt niet, en bovendien is onze Heer genadig en vergevingsgezind.” Aan ons sterfbed is hij de grote aanklager geworden die voor ons oog al onze ‘onvergeeflijke’ zonden voorbij laat marcheren om ons tot wanhoop te drijven, en roept dan triomfantelijk: “Je bent een hopeloos geval. God haat je om wat je gedaan hebt. Ik breng je naar waar je thuishoort.” Birgitta van Zweden zegt in “Hemelse Openbaringen” (verkrijgbaar bij Jeanne d’Arc Uitgeverij), sprekend over de eindtijd: “De afvalligen van deze tijd zijn erger dan Judas, want Judas, nadat hij de Heer had verraden, erkende Hem als God en vond dat hij zwaar tegen Hem had gezondigd. In zijn wanhoop stortte hij zich in de Hel menende dat hij niet waard was nog langer te blijven leven.
Deze mensen onderkennen hun zonden, maar zonder hartzeer volharden ze erin.”
Als Judas na zijn verraad spijt had gehad en God om vergeving had gevraagd, was hij niet verloren gegaan. Maar tragisch genoeg pleegde hij zelfmoord.
Pleegde hij geen zelfmoord omwille van schuldgevoelens en spijt?
Is elke mens die zelfmoord pleegt gedoemd tot de hel?
En ook: verraadde hij Jezus omdat hij de kant van de duivel koos of omdat hij nu eenmaal als verrader aangeduid was om Gods plan ten uitvoer te brengen? Alles wat moest gebeuren, zou gebeuren, zei Jezus meermaals. In dit geval was hij gewoon een marionet in een hemels plan om de mensheid te redden en had hij wel veel pech dat dit zijn deel in het geheel was. Vanuit deze gedachtegang is de uitspraak dat hij niet in de hel is begrijpelijk, of ben ik helemaal verkeerd?
Niemand is marionet, we hebben altijd vrijheid van keuze. Dat is echter niet altijd gemakkelijk.
Wij beschikken niet over leven en dood. Daarom zijn abortus en zelfmoord zware zonden, zwaarder dan we in deze postmodernistische tijden beseffen.
Zelfmoord plegen is geen door de Kerk aanvaarde vorm van boetedoening. Gebed, vasten en versterving zijn dat wel.
God gebruikt mensen ten goede, de duivel gebruikt mensen ten kwade.
Het stilzwijgen op mijn vragen doet vermoeden dat mijn vragen niet geapprecieerd worden of dat niemand een antwoord kan geven.