Kerk in Nederland

Mgr. Mutsaerts: ‘Het gidsland dat op sterven na dood is’

Foto: Ramon Mangold

Op 11 november pende Mgr. Mutsaerts een nieuw artikel over de Amazonesynode:

In de middeleeuwen dwaalden mensen met hun mening dat het heiligschennis is wanneer een priester huwt. Toen kwam Luther….en hij huwde. Nu zijn we zover gekomen dat men het als heiligschennis beschouwt wanneer een priester niet huwt. ‘Men kan toch geen goed priester zijn als men niet getrouwd is’. ‘De mensen zullen iemand niet echt als zielzorger accepteren, enzovoort, als hij niet getrouwd is’. Klaarblijkelijk zegt men dat in dezelfde zin als waarin men van een dokter zegt dat ‘de familie’ het liefst een getrouwde man als dokter heeft. Zij zijn namelijk bang dat een vrijgezel een liederlijk mens is.

In de middeleeuwen correspondeerde het ongehuwd zijn dus met heiligheid. Nu is het ongehuwd zijn een reden om als liederlijk persoon te worden beschouwd, als iemand bij wie vrouw en dochter niet veilig zijn.

In de middeleeuwen had met het meest vertrouwen in een ongehuwde. Men meende in zijn ongehuwde staat een garantie te hebben. Dat is een redenering van de geest. Nu heeft men het meeste vertrouwen in een gehuwde. Dat is een redenering van het vlees.

Nee, bovenstaand is geen tekst van mij, maar van Sören Kierkegaard (X, 1 A 440). Ook hij leefde in een tijd (1833-1855) waarin alles opnieuw werd doordacht. Er blijkt wederom weinig nieuws onder de zon. In het slotdocument van de Amazonesynode wordt gepleit om viri probati – gehuwde mannen – tot het priesterambt toe te laten. En om vrouwen tot het diakenambt toe te laten. Kom eens een kijkje nemen in Nederland, waar dit soort zaken al lang praktijk zijn. Ik leef in een land waarin getrouwde mannen zich aan het altaar wagen, zich ‘pastor’ laten noemen en voorgaan in ‘vieringen’ waarbij de gemiddelde kerkganger het onderscheid met een H.Mis ontgaat. Natuurlijk hebben zij geen wijding ontvangen, natuurlijk hebben zij geen zending om op zondag ‘voor te gaan’, maar ondertussen hullen zij zich in liturgische gewaden die zich maar nauwelijks onderscheiden van priester- en diakengewaden. Ik leef in een land waarin vrouwen zich aan het altaar gewagen, zich ‘pastor’ laten noemen, liturgische kleding dragen die een wijding suggereren en de verkondiging voor hun rekening nemen,  en die verontwaardigd reageren als men hen tot de lekenstand rekent. Ik leef in een land waarin carnavalsmissen worden gevierd waarin polonaises worden gehouden, liederlijke liederen worden aangeheven en heel het kerkvolk dat geen enkel benul heeft van het sacrament de Heilige Communie opeist. Ik leef in een land waarin men meent dat de Kerk inmiddels ook het homohuwelijk erkent, omdat dergelijke ‘huwelijksvieringen’ gewoon plaatsvinden zonder dat er echt tegen opgetreden wordt. Ik leef in een land waar opstand uitbreekt als je ouders vertelt dat je hun kinderen ter voorbereiding op de Eerste H.Communie ook kennis laat maken met het sacrament van de biecht. Ik leef in een land dat zichzelf een gidsland acht. Ik leef in een land waarin men Vaticanum II niet zag als een poging om nieuwe wegen tot evangeliseren van de wereld te zoeken, maar om de Kerk te seculariseren. Dat is goed gelukt. Het resultaat?  De Kerk in Nederland is op sterven na dood. Nederland is inmiddels het meest geseculariseerde land ter wereld. Wat bezielt in Godsnaam de synodevaders om dit voorbeeld na te volgen?

Ik laat graag Kierkegaard nogmaals aan het woord.

“Het Nieuwe Testament als richtsnoer voor de christen is een soort historische merkwaardigheid geworden, zoiets als een reisgids voor een bepaald land waar intussen alles volkomen veranderd is. Een dergelijk boek kan voor reizigers in dat land geen enkel nut meer hebben. Terwijl men in een gemoedelijk café zit en een sigaartje rookt, leest men in de reisgids: ‘Hier bevinden zich roversbenden die reizigers aanvallen en mishandelen hun toevlucht’. Maar er is geen roversbende meer, maar een gezellig café’. Het Nieuwe Testament is echter in onveranderlijke mate nog steeds het handboek voor christenen die het in deze wereld nog steeds zo zal vergaan als geschreven staat in het Nieuwe Testament. Men moet zich niet van de wijs laten brengen door lieden die andere ervaringen hebben met diezelfde wereld, lieden met boevenstreken in deze wereld met haar boevenstreken. Wat in deze wereld in grote mate voorkomt, namelijk geleuter, jammerlijkheid, middelmatigheid, enzovoort, enzovoort, komt in het Nieuwe Testament eigenlijk niet aan de orde. Aan geklets, kleinzieligheid en middelmatigheid gaat het radicaal voorbij”.

Bron: Paarse Pepers


Advertentie

Categorieën:Kerk in Nederland

15 antwoorden »

  1. Ook het O. T. is Bijbel. Vergelijk eens wat daarvan nog serieus te handhaven valt. Het N. T. is een tamelijk bruikbaar middel als gidsboek. Maar de Heilige Moeder kerk heeft in de loop der eeuwen vele franjes toegevoegd, zoals aflaten, celibaat, en tamelijk recent de onbevlekte ontvangenis. Als je daarmee waarachtig jaren lang geleefd hebt is het pijnlijk als je de afbreuk ziet. Dan vind je nog het zielegeluk door je in je gelijk te verzetten.

  2. Beste Zielen.

    Wij danken God de Vader, God de Zoon en God de Heilige Geest, voor deze trouwe aan God toegeweide herder. Ja, in het hart van Monseigneur Mutsaerts, leeft Jezus in de donkere duisternis voort, een wandelende Tabernakel, een sprekende Ciborie, een kerk van liefde, een bron van waarheid, een genoegen om van te leren enz, enz. Dank U God, voor Uw licht, Amen.

    • Zeer goed & moedig geformuleerd ! Idem dito in België, zeker in Vlaanderen, waar alles erg herkenbaar is. Dank u, monseigneur voor deze zeer heldere visie ! En nog dit : De uitdrukking ‘duistere middeleeuwen’ klopt inderdaad aan geen kanten ! De middeleeuwen waren meer ‘verlicht’ dan onze dagen, in de nasleep van het propageren van deze zogenaamde waarden van de ‘Verlichting ‘. Sterker nog : Nooit eerder was de Godsverduistering erger !

  3. Monseigneur, wij zijn blij met u en bidden voor u dat u moedig blijft.
    God zegene u!

    • Wij danken God, voor deze herder, een licht in de duisternis, die alleen maar duister wordt. Het Licht van God, zal nooit doven, herders wordt wakker, handel niet uit plichtsbesef aan het pausschap, maar blijf op het pad van Liefde, zoals Jezus het jullie heeft voorgedaan, Amen

    • Er is inderdaad nog hoop ! Sommige kerkleiders durven toch nog eens de handdoek in de ring werpen.

  4. Men zou beter niet de weg vragen én/of zich de weg laten wijzen door “verdwaalden”, dat is een zeer terechte waarschuwing Mgr. Mutsaerts. Dank U, Onze Lieve Heer voor Uw spreekbuis. Er is nog meer waardevolle informatie te vinden op uw blog: https://vitaminexp.blogspot.com/p/columns.html

    We bidden dat de “oorverdovende” stilte van de herders, door uw voorbeeld én sterke “spreken” een forse “echo” mag krijgen . . . enig Godsvreezen kan daarbij helpen . . .

  5. EN DUS MGR? EN DUS? EN DUS? WAT WILT U DAT RKCN DOEN? NOU? U ZOU OEVERLOOS MOETEN HERHALEN DAT WE MOETEN DOEN WAT OLM MARIA ZEGT. DAT IS
    DAGELIJKSE ROZENKRANS EN DRAGEN VAN HAAR BRUIN SCAPULIER! MAAR DAT ZEGT U NIET!

    Dagelijke Rozenkrans en Bruin Scapulier zijn de redding van de NL-Kerk. Wat zijn we toch, inclusief geestelijken, een waardeloos christelijk volk geworden. Zelfs de goeien doen niet wat OLM vraagt!

    • EN DUS EN DUS, beste Fatima, verwijs ik naar aanleiding van uw bemoedigend commentaar naar de deskundige mening van een tweetal ervaringsdeskundigen:

  6. eindelijk ook weer een herder die weet wat God wil ,zoals het in onze vader bidden luid: Uw wil geschiede in de hemel alszo op aarde.laten dat nu eens eindelijk meer gaan doen in de kerk en in onze woonomgeving. en niet wat wij zelf willen om het naar ons zin te hebben.
    dank Monseigneur

  7. Ach wat troostend en bemoedigend, deze mgr. Mutsaerts die een ware herder is zoals de Heer het van Zijn dienaars vraagt. Laten wij niet aflatend bidden voor hen die ons, de Restkerk, in éénheid met Christus en onze Moeder mede naar de overwinning brengen. En bidden wij ook niet aflatend voor Gods vijanden om bekering.

  8. Mgr Mutsaerts gaat van de veronderstelling uit dat ‘men’ denkt dat een ongehuwd persoon een liederlijk persoon is. Nu zijn daar onder geestelijken vele voorbeelden van te geven (men leze het rapport Deetman), maar ik denk dat men liever een gehuwd persoon als medicus of pastor heeft omdat een gehuwde de situatie van binnenuit kent en daar niet als een wereldvreemd wezen op basis van boekenkennis, maar uit levenservaring op zal reageren.

      • Zoals Mgr M. denkt dat ‘men’ in een ongehuwde priester een liederlijk persoon ziet, hoor ik om me heen dat ongehuwde priesters in zaken van seksualiteit en huwelijk wereldvreemd zijn, want onervaren. En om die reden ongeschikt als herderlijk raadsman. Ik zeg niet dat ik dat ook vind.