Kritiek op Bergoglio

Mgr. Charles Pope zegt dat het ongepast is voor een paus om priesters uit te schelden als ‘beesten’

charlespope

Een prominente monseigneur uit de streek van Washington D.C. heeft in een opiniestuk in de National Catholic Register gereageerd over Bergoglio’s ongepaste opmerkingen vorige maand, waar hij waarschuwde dat priesters zich niet zouden moeten bemoeien met het moreel leven van andere mensen.

“Over het onderwerp van de onverbreekbaarheid van het huwelijk en het verwelkomen van katholieken die gescheiden en hertrouwd zijn, zei Franciscus dat noch ‘ruwheid’ noch ‘laksheid’ het juiste antwoord was. ‘Het Evangelie verkiest een andere weg: verwelkomen, vergezellen, integreren, onderscheiden, zonder zich te bemoeien met het moreel leven van andere mensen,’ zo zei hij.”

Mgr. Pope, die Bijbelstudies in het Witte Huis en het Congres heeft geleid, en in recente jaren pastoor is van de H. Comforter St-Cyprianus Kerk in Washington, nam ook notie van de karakterisering van priesters door Bergoglio, die volgens hem ruw waren als “beesten” die schuldig zijn aan “pastorale wreedheid” tegenover de parochianen.

Zo’n woorden zouden nooit uit zijn mond mogen hebben gekomen, en ik zou hopen op een verontschuldiging voor deze beledigende karakterisering, en niet enkel op een Vaticaanse ‘verklaring’, schreef Pope.

“Ik bid dat we nooit meer zo’n ruwe en onnodige opmerkingen van deze paus of gelijk welke paus zouden horen. Geen enkele mens zou een beest moeten worden genoemd door een paus of gelijk wie, omwille van deze kwestie. Metaforen en gelijkenissen hebben hun plaats in het menselijk taalgebruik, maar om een medemens een beest te noemen is er over.

Terwijl hij medische analogie gebruikte, wees Mgr. Pope erop dat de pastoors de parochianen hun persoonlijke problemen moeten kennen om hen te kunnen helpen, net zoals een dokter die een patiënt behandelt met ademhalingsmoeilijkheden en pijn in de borst, zou vragen of hij heeft gerookt of bepaalde activiteit heeft gedaan. “Steekt die dokter dan zijn neus in het privéleven van die patiënt, of zoekt hij de nodige informatie?”

Evenzo “heeft een pastoor de plicht om de gelovigen te kennen en te begeleiden in hun moreel leven. Dus, als een doopsel aangeeft dat de ouders samenwonen, of dat ze alleenstaande moeder is, dan heeft hij de plicht om te onderrichten. Als in een biecht hij bewijs vindt van zondige drijfveren, of een koppel dat samenwoont komt naar hem, dan moet hij met hen discussiëren en uitleggen waarom het verkeerd is en dat ze zouden moeten stoppen en de waarheid nastreven, die ons zal bevrijden.”

Hij besloot met te zeggen dat “wanneer we hier niet in slagen, dit geen vriendelijkheid is, maar verkeerd gedrag. We spreken over pastorale zorg, niet over ‘neuzen’ of ‘gluren‘.”

Bron: LifeSiteNews

Advertenties

Categorieën:Kritiek op Bergoglio

Getagd als:

3 antwoorden »

  1. Waar blijven nou die betweters die ons betichtten van apostasie omdat we deze paus aanvielen?

  2. Voor mij is het heel simpel: een pastoor die de arrogantie zou hebben om mij ongevraagd lastig te vallen met zijn goedkoop oordeel, zou dat zeker nooit een tweede keer in zijn hoofd halen – religieuze politie: geen behoefte aan.