Bevrijdingstheologie

22 april: de paus deblokkeert zaligverklaring Romero

Bericht uit het Vaticaan: de poging tot zalig- en heiligverklaring van Romero is gedeblokkeerd

Vaticaanstad (AP) – Het Vaticaan versnelt de zaak om Aartsbisschop Oscar Romero van EL Salvador een heilige te maken. Het proces maakt vooruitgang onder Paus Franciscus, na jaren van vertraging en blokkering onder vorige pausen.

De zaligverklaring werd geblokkeerd door de vorige pausen vanwege het standpunt van het Vaticaan omtrent de bevrijdingstheologie, waar Oscar Romero een grondlegger van is. De bevrijdingstheologen in Argentinië waren alvast blij met de nieuwe paus (zie ook ander artikel op deze pagina).

Enkele weken geleden raakte ook bekend dat de nieuwe paus aan de vrouw van de Salvadoraanse president zou gezegd hebben dat hij de intentie heeft om Romero zo snel mogelijk zalig te verklaren. De voorzitter van de Pauselijke Raad voor het Gezin bevestigde dat nieuws gisteren. (Belga).

____________________________________________________________

Laten we even uitweiden over die fameuze bevrijdingstheologie, waarmee Paus Johannes Paulus II en Benedictus XVI het zo moeilijk hadden en daarom de zaligverklaring geblokkeerd hadden.

Samen met bisschop Arturo Rivera Damas schreef Romero in augustus 1978 de bevrijdingstheologie.

Bevrijdingstheologie is vooral in Latijns-Amerikaanse landen een populaire theologie. Hierin staat de bevrijding van de zonde centraal. Echter, de Westerse benadering van zonden wordt verworpen. Dit zijn de individuele zonden (leugen, overspel, moord, oplichterij enz…; de welbekende zonden dus). Maar zij verstaan onder zonde de sociale onderdrukking, slavernij, ongelijkheid, economische onrechtvaardigheid. Dit lijkt te neigen naar een
socialistische (communistische?) overtuiging. Niet zelden worden door bevrijdingstheologen Marxistische opvattingen gehanteerd.

Op 6 augustus 1984 werd in Rome, door de Heilige Congregatie van de Geloofsleer een vernietigend rapport gegeven over de bevrijdingstheologie;  en op bevel van Paus Johannes Paulus II gepubliceerd en ondertekend door Kardinaal Ratzinger, de toenmalige prefect.

Hierin kunnen we o.a. het volgende lezen: In dit document zullen we enkel de ontwikkelingen bespreken die onder de naam “bevrijdingstheologie” een nieuwe interpretatie voorstellen van zowel het geloof en van een Christelijk bestaan dat sterk afwijkt van het geloof van de Kerk.

Het geloof in het Vleesgeworden Woord, gestorven en verrezen voor alle mensen en wie God Heer en Christus maakte wordt genegeerd. In de plaats wordt een Jezusfiguur voorgesteld die een soort symbool  is die zichzelf de kenmerken opsomt nodig om  de strijd voor de verdrukten.

Een exclusief politieke interpretatie wordt dus gegeven aan de dood van Christus. Op deze manier is de waarde voor de redding en de hele kwestie van de verlossing genegeerd.

De inversie van de symbolen is ook geverifieerd in het gebied van de sacramenten. De Eucharistie wordt niet langer begrepen als de werkelijke sacramentele aanwezigheid van het verzoendende offer, en als de Gave van het Lichaam en Bloed van Christus. Het wordt een viering van de mensen in hun strijd. Als gevolg wordt de eenheid van de Kerk radicaal ontkend. Eenheid, verzoening en communie in liefde worden niet langer gezien als een geschenk die wij van Christus ontvangen. De Eucharistie wordt de eucharstie van de klassen, en de strijd van de klassen is de weg om te verenigen.

De bevrijdingstheologen waar we van spreken, bedoelen met de Kerk van de Mensen een Kerk van de klassen, een Kerk van de verdrukte mensen, voor wie het nodig is om kennis te geven van belangrijke sociale en politieke kwesties, in het licht van de georganiseerde strijd voor vrijheid. Voor sommigen mensen wordt dit zelfs de kern van het geloof.

Door te bouwen op zo’n concept van de Kerk van de Mensen, wordt kritiek ontwikkeld op de structuur van de Kerk. Het is niet alleen de kwestie van kritiek op pastoors van de Kerk wiens gedrag niet de evangelische dienende geest weerspiegelt, en gelinkt is aan ouderwetse symbolen van autoriteit die de armen aanstoot geeft. Het heeft te maken met een strijd tegen de Sacramentele en hierarchische structuur van de Kerk, welke gewenst was door de Heer zelf.

Conclusie:

De woorden van Paulus VI in zijn “Verklaring van het geloof” benadrukte met klaarheid het geloof van de Kerk, waarvan niemand af kan wijken zonder de provoceren, naast een spirituele ramp, nieuwe ellende en nieuwe typen van slavernij te ontwikkelen. “We belijden in ons geloof dat het Koninkrijk van God hier beneden begon in de Kerk van Christus, niet van deze wereld is, en wiens vorm voorbijgaat, en haar eigen groei kan niet verward worden met de vooruitgang van de beschaving of wetenschap en menselijke technologie, maar het bestaat erin nog dieper de onpeilbare rijkdommen van Christus te leren kennen, nog meer te hopen in de eeuwige dingen en nog vuriger te antwoorden aan de liefde van God en genade en heiligheid onder de mensen te verspreiden. (…) De grootste zorg van de Kerk, de bruid van Christus, voor de noden van de mensheid, hun vreugde en hun hoop, hun pijn en lijden, is niets meer dan het grote verlangen om voor hen aanwezig te zijn en hen te verlichten met het Licht van Christus en hen allen te vergezellen naar Hem, hun enige Redder. Dit kan nooit betekenen dat de Kerk zich schikt naar de dingen van deze wereld, noch dat zij de ernst afzwakt waarmee zij haar Heer en het eeuwige Koninkrijk afwacht.

Dus de beslissing van paus Franciscus om deze man toch heilig te verklaren is een uithaal naar  pontificaat van onze vorige 2 pausen, die hem omwille van bovenstaande feiten weigerden zalig of heilig te verklaren.

Bericht uit het Vaticaan: op 21-06-2013
gaf de aartsbisschop Gerhard Ludwig Müller, prefect van de Congregatie van de Geloofsleer deze verklaring
“De Latijns-Amerikaanse theologische beweging,
beter bekend als “Bevrijdingstheologie” die zich verspreidde naar
andere delen van de wereld na het Tweede Vaticaans Concilie, zou in mijn
opinie toegevoegd moeten worden aan de meest belangrijke stromingen in de
katholieke theologie van de 20ste eeuw.(vaticaninsider.lastampa.it)

(TOTAAL in tegenstelling met wat de vorige prefect, de toenmalige kardinaal Ratzinger, hierboven ondertekende in 1984!)

http://www.vatican.va/roman_curia/congregations/cfaith/documents/rc_con_cfaith_doc_19840806_theology-liberation_en.html

Advertenties

Categorieën:Bevrijdingstheologie