In een nieuw interview met de Italiaanse journalist Aldo Maria Valli, stelt Mgr. Viganò de troonsafstand van Benedictus en de geldigheid van het conclaaf van 2013 in vraag, en stelt hij dat er vroeg of laat een officieel kerkelijk onderzoek moet worden ingesteld.

Aldo Maria Valli: Eén van de redenen waarom de globalistische staatsgreep plaatsvond en zich nog steeds voltrekt, is dat het hoogste niveau van autoriteit van de katholieke Kerk niet langer garant staat voor vrijheid met betrekking tot de menselijke waardigheid. In plaats daarvan is het slaaf van de Nieuwe Wereldorde, spreekt het dezelfde taal als de globalisten en volgt het dezelfde belangen als de dominante elites. Deze onderwerping aan de globalistische agenda, die een bron van groot lijden is voor zoveel katholieken, lijkt alle hoop op een christelijke wedergeboorte teniet te doen. De factor tijd speelt daarbij een belangrijke rol. Hoe langer dit pontificaat duurt, hoe meer de Kerk zich aanpast aan het totale project, zelfs tot op het punt van zelfvernietiging. Denkt u dat een herstel mogelijk zal zijn na het bewind van Bergoglio? Wat zie je aan de horizon?

Aartsbisschop Viganò: De medeplichtigheid van de Bergogliaanse kerk en het hele wereldepiscopaat met de psycho-pandemische farce markeerde één van de dieptepunten van de hiërarchie in de hele geschiedenis van de Kerk. Maar dit is het logische gevolg van een corrupte en corrumperende ideologie die haar basis vindt in Vaticanum II, zoals de makers ervan met trots herhalen. Nog maar een paar dagen geleden, op 25 maart, kwamen andere samenzweerders in Chicago bijeen om een ​​marketingoperatie te coördineren waarmee werd benadrukt dat wie zich tegen Bergoglio verzet, tegen het Concilie is. Afgezien van de slechte reputatie van deze samenzweerders – onder wie de hovelingen en handlangers van McCarrick opvallen – kunnen we niet anders dan het met hen eens zijn over de intrinsieke relatie tussen de conciliaire kanker en de Bergogliaanse metastase. Het is duidelijk dat de afvalligheid van de katholieke hiërarchie de straf is waarmee de Goddelijke Majesteit de opstandige en zondige mensheid teistert, zodat ze de soevereine rechten van God erkent, zich bekeert en uiteindelijk terugkeert onder het zachte juk van Christus. En zolang de bisschoppen hun verraad niet erkennen en er berouw over hebben, is er geen hoop voor de wereld, aangezien redding alleen kan worden verkregen in de ene Kudde onder de ene Herder.

AMV: Onlangs circuleerde een memorandum onder de leden van het Heilig College, ondertekend met het pseudoniem Demos, waarin de rampen worden opgesomd die op elk niveau (leerstellig, pastoraal, bestuurlijk, economisch, wetgevend) zijn veroorzaakt door het pontificaat van Bergoglio. “Beter laat dan nooit”, zeiden sommigen, terwijl anderen zeiden: “Het heeft geen zin om de staldeur te sluiten nadat alle paarden zijn ontsnapt.” Wat vindt u van deze nota? Denkt u dat het door een kardinaal is geschreven? Is het het symptoom van een laat bewust worden?

Mgr. Viganò: Dit memorandum somt de verschrikkingen van het Bergogliaanse “pontificaat” op. Dat is al een stap vooruit in vergelijking met hem ophemelen. Maar de verschrikkingen en fouten van de Argentijn en zijn hofhouding kwamen niet uit het niets, alsof in de voorgaande Pontificaten alles perfect en wonderbaarlijk was. De crisis begon met Vaticanum II: de symptomen van een ziekte betreuren zonder de oorzaken ervan te begrijpen, is een nutteloze en schadelijke operatie. Als het College van Kardinalen er niet van overtuigd is dat het nodig is om terug te keren naar wat de Kerk geloofde, leerde en vierde tot aan Pius XII, dan zal alle oppositie tegen het huidige regime gedoemd zijn tot mislukken.

AMV: Is er volgens u iemand binnen het College van Kardinalen die geloofwaardig en authentiek katholiek is op wie de kardinalen hun stem zouden kunnen richten in een conclaaf om een totale verandering van toon teweeg te brengen in vergelijking met het huidige pontificaat?

Mgr Viganò: Laten we niet vergeten, bepaalde pausen zijn verleend [aan de Kerk]; anderen worden [haar] aangedaan. Maar alvorens het volgende conclaaf te bespreken, is het noodzakelijk om licht te werpen op de troonsafstand (abdicatie) van Benedictus XVI en de kwestie van de manipulatie van het conclaaf van 2013, dat vroeg of laat het onderwerp zou moeten zijn van een officieel onderzoek. Als er enig bewijs van onregelmatigheid zou zijn, zou het conclaaf ongeldig zijn en zou de verkiezing van Bergoglio nietig zijn, net zoals al zijn benoemingen, bestuurshandelingen en magistrale uitspraken ongeldig zouden zijn. Het zou een reset zijn die ons door de Voorzienigheid terug zou brengen naar de status quo ante, met een college van kardinalen dat alleen bestaat uit die kardinalen die tot de tijd van Benedictus XVI werden aangesteld, en al diegenen zou verdrijven die sinds 2013 zijn gecreëerd en die berucht ultraprograssief zijn. Zeker, de huidige situatie, met alle geruchten die de ronde doen over het aftreden van Ratzinger en de verkiezing van Bergoglio, helpt het kerkelijk lichaam niet en veroorzaakt verwarring en desoriëntatie onder de gelovigen. Ook hier kunnen katholieken de Goddelijke Majesteit smeken Zijn Kerk verdere vernederingen te besparen door haar een goede paus te schenken. Als er een kardinaal is die echt “van toon wil veranderen”, laat hem dan naar voren komen en – voor de liefde van God – dat hij mag stoppen met verwijzen naar Vaticanum II en in plaats daarvan denken aan de heiliging van de clerus en de gelovigen.

_{Bron: LifeSiteNews}