Mondelinge en schriftelijke wet

luns6

100826-Hubert Luns.3

De taak van Rome heeft er altijd uit bestaan om in collegiale samenwerking een gebruik of geloofspunt te legitimeren als zijnde een voor God welgevallige traditie. Die legitimering dient natuurlijk theologisch en redelijk te kunnen worden onderbouwd. In de natuurlijke orde gaan de dingen vooraf aan de ideeën en in de supernatuurlijke gaat het goddelijk mysterie – de realiteit van God – vooraf aan het geloof, wat het antwoord is van het individu dat daarmee wordt geconfronteerd. Welnu, het is dit principe dat in de Katholiek Kerk tot al haar gebruiken en devoties heeft geleid.

De Nieuwe Mis uit 1969 vormde een nog nooit vertoonde breuk met de praktijk uit het verleden. Het was géén logisch gevolg van de conciliebesluiten en sloot niet aan bij een gevestigde praktijk of geloofshouding. Het werd van bovenuit gedecreteerd! Monsignor Klaus Gamber concludeert ten aanzien van deze hervorming: “Het is heel duidelijk dat de hervormers een totaal nieuwe liturgie nastreefden, een liturgie die zowel in geest als vorm van de traditionele afweek, en op geen enkele wijze een liturgie die paste bij wat de concilievaders voor ogen hadden, d.w.z. een liturgie die bij de herderlijke behoeftes van de gelovigen aansloot.”

Advertenties