Schisma

Kardinaal Sarah opnieuw: “Ik ben zeer trouw aan de paus”

Nadat Kardinaal Sarah in april dit jaar reeds beweerde dat er “geen oppositie” bestaat tussen hem en Bergoglio, zei hij nu op 20 juli in een interview n.a.v zijn 50-jarig priesterschap opnieuw dat hij “zeer trouw is” aan Bergoglio, en dat niemand een woord of een daad van hem kan vinden die ingaat tegen Bergoglio… Werkelijk?

“Ik ben zeer rustig, omdat ik trouw ben aan de paus [Bergoglio]. Ze kunnen geen zin, geen woord, geen gebaar aanhalen waarmee ik de paus tegenspreek. Het is belachelijk, het is belachelijk. Ik sta in dienst van de Kerk, de heilige Vader en God. Dit is genoeg. Er zijn mensen die dit soort dingen schrijven om oppositie te creëren, tegen de heilige vader, tussen bisschoppen en kardinalen. Het is belachelijk. We mogen niet in deze val trappen. We moeten blijven onderrichten. Het kan me niet schelen wat ze zeggen.”

Dit waren de opmerkelijke woorden van Kardinaal Sarah. Maar in zijn boeken is hetgeen hij daar schrijft diametraal tegengesteld aan wat Bergoglio zegt en schrijft. Geen oppositie? In 2016 schreef Kardinaal Sarah in zijn boek ‘God of niets’:

P. 141 – De taal van de VN en z’n agentschappen, die armoede willen bestrijden, die ze verwarren met hulpbehoevendheid, is niet dat van de Kerk van Christus. De Zoon van God kwam niet om tegen de armen te spreken in ideologische slogans! De Kerk moet deze slogans verbannen uit onze taal. Want ze verdorven en vernietigden mensen die trachtten in hun geweten vrij te zijn.

p. 115 – Eén van de grootste moeilijkheden van vandaag wordt gevonden in de dubbelzinnigheden of persoonlijke verklaringen over belangrijke doctrinaire punten, die kunnen leiden tot foutieve en gevaarlijke opinies. Deze slechte gewoonten desoriënteren veel van de gelovigen. Soms worden er door de clerus en de theologen tegenstrijdige antwoorden gegeven op heel serieuze vragen. Hoe kan het volk van God zich anders dan geërgerd voelen door zo’n gedrag? Hoe kan de gedoopte zeker zijn van wat goed is en slecht? Verwarring over de juiste weg die moet genomen worden is de ergste ziekte van onze tijd.

Opvallend is wel dat Kardinaal Sarah nog nooit één keer publiekelijk en openlijk kritiek heeft gegeven op Bergoglio (bvb. in een interview), terwijl andere traditioneel gezinde kardinalen (zoals Kardinaal Eijk, Burke, Brandmüller…) dit wel al hebben gedaan. Wellicht tracht hij alles eraan te doen om na november in het Vaticaan te kunnen blijven, maar het zal niet baten…

Bron: Romereports.

Categorieën:Schisma

Getagd als:

6 antwoorden »

  1. Uit wat u schreef is niet duidelijk of kardinaal Sarah expliciet Bergoglio noemde, onder zijn alias ‘Franciscus’, of onder zijn geboortenaam. Indien hij dit niet deed, dan kan hij met paus ook de echte paus bedoelen, namelijk Benedictus. En dan klopt het dat hij de paus (Benedictus) nooit heeft tegengesproken. Natuurlijk kan hij niet hardop zeggen dat hij Benedictus met de paus bedoeld en niet Bergoglio, de anti-paus.

    • Dat kan inderdaad, maar uit zijn bewoordingen en eerdere uitspraken blijkt toch wel dat hij onder de ‘paus’ Bergoglio verstaat (net zoals al de andere kardinalen incl. Burke, Eijk enz.). In april dit jaar zei hij: “Al diegenen die mijn in oppositie willen stellen tegenover de paus verspillen hun tijd en energie.” “Hun beweringen zijn lucht en een schild om hun eigen oppositie tegenover de heilige vader te verbergen.” Hieruit blijkt dat het dus wel degelijk over Bergoglio gaat. Want als hij het had over Benedictus, dan zou hij niet zeggen dat zijn uitspraken een schild zijn om hun oppositie ‘tegenover de heilige Vader’ te verbergen, want dan is er geen spraken van oppositie – omdat Benedictus en Sarah hetzelfde zeggen.

  2. “Wellicht tracht hij alles eraan te doen om na november in het Vaticaan te kunnen blijven.” Zo naïef zal hij toch niet zijn, zeker? Het zal hem uiteindelijk niet anders vergaan dan kardinaal Müller op het einde van diens ambtstermijn, temeer gezien de te verwachten resultaten van de Amazone-synode.
    Zijn visie op de liturgie staat haaks op hetgeen Franciscus’ entourage voorstaat. Hij wordt als leider van zijn dicasterie getolereerd (benoemingsfoutje?), maar in de praktijk wordt hij omzeild. En áls hij zich als verantwoordelijk prefect durft profileren en op de trom slaat, zoals bij de oproep tot het celebreren ad orientem, dan wordt hij door zijn chef gezwind en publiekelijk teruggefloten.

    Desondanks nimmer een negatief woord van de kardinaal over de persoon die hem tot prefect benoemde. Dat moet inderdaad gezegd. Het tekent wellicht zijn nederigheid.

  3. dat de kardinaal trouw blijft aan de paus is zijn goed recht, maar heeft Petrus niet gezegd: dat men God meer moet gehoorzamen dan mensen???

  4. Voor mij lijkt het evident: hij wilt Bergoglio opvolgen. Maar ook dat hij 2 gezichten heeft.